ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ???? - Από βιβλίο του δημοσιογράφου Διακογιάννη .

 

- Η αναφορά ότι Εβραίοι ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν έξω από το Πολυτεχνείο προέρχεται από βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Διακογιάννη, αλλά η πληροφορία αυτή έχει αμφισβητηθεί και επικρίνεται ως ψευδής ή παραπλανητική από διάφορες πηγές, κυρίως επειδή δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία που να την τεκμηριώνουν, και η πλειοψηφία των αρχείων και των μαρτυριών της εποχής αναφέρεται στην δράση των ελληνικών στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων, καθώς και σε άλλους παράγοντες. 

- Αν και το βιβλίο του Διακογιάννη αναφέρεται σε αυτή την πληροφορία, αυτή η μαρτυρία θεωρείται αναξιόπιστη και δεν υποστηρίζεται από άλλα στοιχεία, επειδή:

- Η πλειοψηφία των μαρτυριών και των αρχειακών πηγών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αναφέρεται στην δράση των ελληνικών στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων.

- Η αναφορά αυτή δεν υποστηρίζεται από καμία άλλη πηγή ή μαρτυρία.

- Οποιαδήποτε άλλη πηγή αναφέρεται σε αυτή την πληροφορία, τη θεωρεί ως ψευδή ή παραπλανητική. 

- Επιπλέον, η αναφορά του Διακογιάννη σε Εβραίους ελεύθερους σκοπευτές είναι απολύτως αβάσιμη, καθώς κανένα στοιχείο από τα αρχεία των φοιτητικών κινημάτων, από τις επίσημες εκθέσεις, ή από τις μαρτυρίες δεκάδων ατόμων που ήταν παρόντα κατά την εξέγερση, δεν τεκμηριώνει την παρουσία τέτοιων σκοπευτών. 
- Επομένως, η αναφορά του Διακογιάννη ότι Εβραίοι ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν έξω από το Πολυτεχνείο, δεν είναι αξιόπιστη και πρέπει να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό, καθώς δεν υποστηρίζεται από καμία άλλη πηγή και δεν ευθυγραμμίζεται με την πλειοψηφία των ιστορικών δεδομένων. 

ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ???

Επεξεργασία

Αναζήτηση

Οι ισχυρισμοί περί συμμετοχής
Εβραίων ελεύθερων σκοπευτών στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973 αποτελούν αναπόδεικτους ισχυρισμούς που δεν τεκμηριώνονται από ιστορικές πηγές ή δικαστικές αποφάσεις. Αντίθετα, θεωρούνται μέρος αντισημιτικών αφηγημάτων ή θεωριών συνωμοσίας. 
Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία και τις επίσημες μαρτυρίες:

    Οι πυροβολισμοί και οι θάνατοι έξω από το Πολυτεχνείο το Νοέμβριο του 1973 προήλθαν από δυνάμεις καταστολής της Χούντας των Συνταγματαρχών, οι οποίες περιλάμβαναν αστυνομία, στρατό και ακροβολισμένους σκοπευτές σε γύρω κτίρια.
    Τα θύματα, μεταξύ των οποίων και ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός, έπεσαν νεκρά από τα πυρά αυτών των δυνάμεων.
    Οι έρευνες και οι δίκες που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση κατέδειξαν την εγκληματική δράση των οργάνων της δικτατορίας, τα οποία και καταδικάστηκαν.
    Δεν υπάρχουν αξιόπιστες μαρτυρίες, ντοκουμέντα ή επίσημες αναφορές που να επιβεβαιώνουν την παρουσία ή τη δράση οποιωνδήποτε ξένων, πόσο μάλλον Εβραίων, ελεύθερων σκοπευτών. 

Οι ιστορικοί και οι δημοσιογραφικές έρευνες τεκμηριώνουν ότι οι νεκροί και οι τραυματίες ήταν αποτέλεσμα της βίαιης καταστολής της εξέγερσης από το δικτατορικό καθεστώς. 

- Οι απαντήσεις AI μπορεί να περιλαμβάνουν λάθη.

Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973 , το γιωτ «Απόλλων» έπλεε ανοιχτά , με προορισμό τη Βαρκελώνη .. Ο Στρατηγός Νταγιάν αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων Υπουργών , τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες , και αναχώρησε αθόρυβα για το Ισραήλ, όπως είχε έρθει …;..» Από βιβλίο του δημοσιογράφου Διακογιάννη .

 

«Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΟΣΕ ΝΤΑΓΙΑΝ, ΝΑΤΟΪΚΟΙ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΖΟΝΑΥΤΕΣ ΕΣΦΑΞΑΝ, ΤΣΑΚΙΣΑΝ, ΣΚΟΤΩΣΑΝ. ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΑΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ…». ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΝ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Iστορικές αλήθειες που αμφισβητήθηκαν αλλά ελήφθησαν υπόψιν και σε εισαγγελικά πορίσματα της εποχής για το ποιοι αιματοκύλισαν το Πολυτεχνείο. Το παιχνίδι κατά τις πηγές που παραβάλλονται, ήταν στημένο και προκαθορισμένο για το αιματοκύλισμα. Και ανεξαρτήτως για τις όποιες ενστάσεις που πιθανόν να προβληθούν, τα παρατιθέμενα γεγονότα είναι πολλάκις αναφερόμενα 

και ποτέ δεν    ακολούθησαν διαψεύσεις.

 

Διαβάστε το πρώτο απόσπασμα:

«Στην εποχή του διαδικτύου και όχι των εκδοτών – συνεργατών της χούντας και μετά της δημοκρατίας, καμμία αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Η συγκλονιστική μαρτυρία του γιατρού για τη νύχτα εκείνη, τα λέει όλα.

Κάπως έτσι, μετά από χρόνια, θα ανοίξουν τα στόματα και για τον Δεκέμβρη του 2008, που έφερε τη νέα χούντα, το νέο ξεπούλημα της πατρίδας από τον άλλο “Γιώργο”. Τον νεώτερο.

“Μαρτυρία: «Από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών τα θύματα του Πολυτεχνείου»”Μιλώντας στο Pheme.gr ο κ. Χαρώνης προβαίνει σε μια μεγάλη αποκάλυψη. Όπως αναφέρει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, το ’73, έδρασαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι χτυπούσαν από ψηλά στο ψαχνό.

«Τα πρώτα θύματα και οι πιο βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από ψηλά. Πιθανώς από μπαλκόνια και ταράτσες παρακείμενων πολυκατοικιών», επισημαίνει ο κ. Χαρώνης.

Στο συμπέρασμα αυτό έχει καταλήξει ο γιατρός, έπειτα από «πλήρη μελέτη τροχιάς», όπως

αναφέρει, την οποία διενήργησε.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνών που πραγματοποίησε, «οι πρώτοι και βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από πάνω προς τα κάτω».

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ελεύθεροι σκοπευτές χτύπησαν πισώπλατα, όπως αναφέρει. «Είδα θύματα που εβλήθησαν στην πλάτη, πλάτη προς καρδιά και σπονδυλική στήλη».

Ο τότε Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, ο οποίος βρέθηκε για 36 συνεχείς ώρες στο χειρουργικό τραπέζι, είναι πεπεισμένος ότι «οι ελεύθεροι σκοπευτές ήθελαν να αιματοκυλίσουν την Αθήνα».

Όπως αναφέρει ο κ. Χαρώνης «σημάδευαν για σκοτωμό, και το ερώτημα μου, βεβαίως είναι ένα: Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να ήταν Έλληνες; Εύχομαι και ελπίζω να μην ήταν Έλληνες, αλλά πράκτορες ξένης δύναμης που ήθελε να αιματοκυλίσει την Αθήνα, να την μετατρέψει σε σφαγείο για να δικαιολογήσει την μετέπειτα δράση του Ιωαννίδη».

Παρ’ ότι έχουν περάσει 39 χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου, ο κ. Χαρώνης θυμάται με λεπτομέρειες τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο χώρο του νοσοκομείου, όπου της άφιξης εκατοντάδων τραυματιών ακολούθησε η βίαιη επέμβαση αστυνομικών, στρατιωτικών των ΕΑΤ-ΕΣΑ, και πρακτόρων της χούντας στο χώρο του νοσοκομείου.

«Γινόταν το σώσε. Για να προφυλάξουμε τους τραυματίες, τους αλλάζαμε τα ονόματα για να μην μπορούν να τους βρουν», σημειώνει ο κ. Χαρώνης. «Βεβαίως η ενέργεια μας αυτή αργότερα τους δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα, γιατί ενώ ήθελαν να καταθέσουν τα χαρτιά τους για τη χορήγηση μιας συνταξούλας, δεν μπορούσαν να βρουν τα ονόματά τους»!

Θέτουμε υπόψιν του κ. Χαρώνη, την αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου από την πλευρά της Χρυσής Αυγής.

Δείχνει να απορεί και να θυμώνει. «Είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν;», επαναλαμβάνει με απορία. «Ας έρθουν σε μένα να τους εξηγήσω, να τους πω για τα δυο παιδιά που ξεψύχησαν στα χέρια μου, τα οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο ένας, νεαρός, είχε δεχθεί σφαίρα στην κάτω κοίλη φλέβα και ο άλλος είχε βληθεί στο κρανίο»!

Και το δεύτερο που λέει πολλά:

ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973.

 

«Τη νύχτα στις 14 Νοεμβρίου 1973, ο ισραηλινός στρατηγός Μωσέ Νταγιάν έφθασε στην Αθήνα.

Εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γαμπρού του Δημ. Ιωαννίδη , του γιατρού Αλαζράκη .

Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωαννίδη να είναι έτοιμος : «η ώρα έφθασε . Όλα είναι έτοιμα».

Την επομένη 15 Νοεμβρίου , το γιώτ «Απόλλων» , ιδιοκτησίας της εταιρίας ΟΤC , η οποία τότε ήταν ιδιοκτησίας της CIA , έφθασε στον Πειραιά .

Το γιώτ πριν τη μετατροπή του , ήταν μονάδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού .

Ήταν εξοπλισμένο με πανίσχυρο ασύρματο , τέλεια εργαστήρια και αναρίθμητους φακέλους .

Είκοσι κομάντος συμπλήρωναν το ειδικό πλήρωμα του σκάφους .

Από τον Πειραιά έπλευσε προς τα ανοιχτά του Σουνίου , όπου και περίμενε ανενόχλητο.

Στο μεταξύ έκαναν τις ανάλογες επαφές τους , κυρίως με το στρατηγό Νταγιάν

, ο οποίος ήταν σε συνεχή επαφή με Έλληνες πολίτες για την υπόθεση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Η κύρια επαφή Νταγιάν , εκτός από τον Ιωαννίδη – Αραπάκη -Μπονάνο , ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου ,ο οποίος τότε ήταν μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για την Ελλάδα.

Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επί κεφαλής των φοιτητών ,του Στρατηγού Νταγιάν και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Ο Πεσματζόγλου είχε άμεση επαφή , κυρίως με τρία πρόσωπα , από τους φοιτητές της εξέγερσης :Η μία είναι σήμερα {1993} αρχηγός αριστερού κόμματος και οι άλλοι δυο στελέχη και βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με την ελπίδα και την ευχή , πως θα βγουν και θα καταγγείλουν δημόσια τα γεγονότα εκείνης της νύχτας από την πλευρά τους όπως εκείνοι τα έζησαν , υπόσχομαι , αν δεν μιλήσουν οι ίδιοι , να δημοσιεύσω στο επόμενο βιβλίο μου τα ονόματα τους …;.

Τα χαράματα της 16 Νοεμβρίου , έφθασαν χίλιοι κομάντος από τις Βρυξέλλες , με εντολή να συμμετάσχουν στην εξέγερση του πολυτεχνείου.

Όλοι μεταφέρθηκαν από τη βάση του ελληνικού στη γεωγραφική υπηρεσία Στρατού στο πεδίο του Άρεως .

Τους μοιράστηκαν Ελληνικές στρατιωτικές και αστυνομικές στολές και περίμεναν διαταγή να επέμβουν.

Εκτός από όπλα , είχαν στην κατοχή τους ασύρματο , συγχρονισμένο με εκείνον του γιωτ «Απόλλων» , απ΄ όπου και περίμεναν την διαταγή για επέμβαση …;..

Ο στρατιωτικός που είχε αναλάβει την εποπτεία όλων των ανδρών , ήταν ο υποστράτηγος Χουήζερ του ΝΑΤΟ , αλλά και έμπιστος της τριμερούς Επιτροπής .

Την νύχτα της 16ης Νοεμβρίου , οι κομάντος του ΝΑΤΟ διατάχθηκαν από τον υποστράτηγο Χουήβερ , να ακροβολιστούν στο Πεδίο του Άρεως και να περιμένουν διαταγές ..

Οι είκοσι κομάντος που περίμεναν στο γιωτ, διατάχθηκαν να πάνε με λέμβους στη στεριά , να καταλάβουν το σπίτι του Γεωργίου Παπαδόπουλου , να κόψουν τα τηλεφωνά του και να απαγορεύσουν στο δικτάτορα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο.

Να συνεννοηθούν μετά με τους Έλληνες «συναδέλφους» τους και να περιμένουν διαταγή για να αποχωρίσουν.

Όταν νύχτωσε οι κομάντος έφθασαν στην ακτή και από εκεί με στρατιωτικά τζιπ κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του δικτάτορα Παπαδόπουλου.

Οι άλλοι έφυγαν «κατά ομάδες» από τη Γεωγραφική Υπηρεσία ΚΑΙ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΚΑΝ στο πεδίο του Άρεως .

Αργότερα , όταν το τανκ έσπασε την πόρτα του πολυτεχνείου , οι κομάντος βρίσκονταν ήδη μέσα.

Στις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν , οι Νατοϊκοί κομάντος χτυπούσαν αδιάκριτα.

Σκότωσαν , έσφαξαν έσπασαν ωμοπλάτες και όταν πια ο «εχθρός» είχε νικηθεί ένα στρατιωτικό σφύριγμα του επικεφαλής τους επανέφερε στην τάξη.

Ανασυντάχθηκαν , και όπως είχαν έρθει , έφυγαν αθόρυβα.

Σε μια ώρα απογειώνονταν από τη βάση του Ελληνικού , με προορισμό τις Βρυξέλλες .

Χίλια δολάρια μπόνους πήρε ο καθένας , για εκείνη τη βραδιά …;

Το ίδιο έγινε και με τους είκοσι .

Διατάχθηκαν να επιστρέψουν στο γιωτ .

Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973 , το γιωτ «Απόλλων» έπλεε ανοιχτά , με προορισμό τη Βαρκελώνη ..

Ο Στρατηγός Νταγιάν αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων Υπουργών , τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες , και αναχώρησε αθόρυβα για το Ισραήλ, όπως είχε έρθει …;..»

Από βιβλίο του δημοσιογράφου Διακογιάννη

- ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ«ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» ΤΟ 1973 Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ.

 

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015
Δ. ΤΟ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ
ΟΙ  ΜΕΓΑΛΟΙ  «ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ»  ΤΗΣ  ΓΕΝΙΑΣ  ΤΟΥ   ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Είναι  συνωμοσιολογία  το  παρακάτω  κείμενο  που  κυκλοφορεί  χρόνια στο    διαδίκτυο  και  αποδίδεται  στον  ερευνητή  Στριγά;

- ΠΟΤΕ  ΔΕΝ  ΔΙΑΨΕΥΘΗΚΕ.

- ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ«ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» ΤΟ 1973
Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ.

Την νύχτα στις 14 Νοεμβρίου 1973, ο ισραηλινός στρατηγός Μωσέ Νταγιάν έφθασε στην Αθήνα. Εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γαμπρού του Δημ. Ιωαννίδη, του γιατρού Αλασδράκη. 
 Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωαννίδη να είναι έτοιμος : 
«η ώρα έφθασε . Όλα είναι έτοιμα».
-Την επομένη 15 Νοεμβρίου , το γιώτ «Απόλλων» , ιδιοκτησίας της εταιρίας ΟΤC, η οποία τότε ήταν ιδιοκτησίας της CIA,  έφθασε στον Πειραιά . Το γιώτ πριν την μετατροπή του,  ήταν μονάδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού.  Ήταν εξοπλισμένο με πανίσχυρα ηλεκτρονικά μέσα και τέλεια δίκτυα επικοινωνιών. Είκοσι κομάντος συμπλήρωναν το ειδικό πλήρωμα του σκάφους.  Από τον Πειραιά έπλευσε προς τα ανοιχτά του Σουνίου,   όπου και περίμενε ανενόχλητο.
        Στο μεταξύ «Έλληνες πολίτες» έκαναν τις ανάλογες επαφές τους με το στρατηγό Νταγιάν, ο οποίος συντόνιζε μαζί με τον Ιωαννίδη και τον εκδότη – δημοσιογράφο Λαμπράκη την «λαϊκή» εξέγερση στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.  Η κύρια επαφή Νταγιάν,  εκτός από τον Ιωαννίδη – Αραπάκη – Μπονάνο,  ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου ,ο οποίος τότε ήταν μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για την Ελλάδα.  Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επί κεφαλής των «φοιτητών»,  του Στρατηγού Νταγιάν και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

"Λέγεται  ότι  ο «έλληνας»  Χαραλαμπόπουλος και ο ιουδαίος Νταγιάν ήταν στενοί φίλοι από το 1943, όταν υπηρετούσαν μαζί στην Μέση Ανατολή, στα βρεττανικά στρατεύματα. Ο Νταγιάν προξένεψε στον Χαραλαμπόπουλο την εβραία που παντρεύτηκε μετά. Η κύρια επαφή Νταγιάν , εκτός από τον Ιωαννίδη – Αραπάκη – Μπονάνο , ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου ,ο οποίος τότε ήταν μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για την Ελλάδα. Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επί κεφαλής των «φοιτητών» , του Στρατηγού Νταγιάν και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ".
 

  - Ο Πεσματζόγλου είχε άμεση επαφή , κυρίως με τρία πρόσωπα , από τους οργανωτές της εξέγερσης:   

Η μία ήταν η Δαμανάκη, (η κόρη του Νταγιάν λέγεται, ότι ήταν πολύ φίλη με την Δαμανάκη – βλέπε και την δημόσια δήλωση της Δαμανάκη: Eίμαι Εβραία),   ο άλλος, ο γνωστής  καταγωγής  Έβερτ και ο τρίτος ο Χαραλαμπόπουλος, του οποίου ο γιός και η θυγατέρα, από την πρώτη του εβραία γυναίκα ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΜΟΣΑΝΤ.   Ο Χαραλαμπόπουλος και ο Νταγιάν ήταν στενοί φίλοι από το 1943, όταν υπηρετούσαν μαζί στην Μέση Ανατολή, στα βρεττανικά στρατεύματα.   Λέγεται ότι  ο  Νταγιάν προξένεψε στον Χαραλαμπόπουλο την εβραία που παντρεύτηκε μετά.

          Τα χαράματα της 16 Νοεμβρίου , έφθασαν 200 αμερικανοί κομάντος από τις Βρυξέλλες , με εντολή να συμμετάσχουν στην εξέγερση του πολυτεχνείου.
 (Το φύλλο των φοιτητών του Κ.Κ.Ε. "Πανσπουδαστική", στο τεύχος του Νο 8, κάνει λόγο, για 350 πράκτορες της ΚΥΠ, που κατέλαβαν το Πολυτεχνείο, στις 14/11/1973, με σκοπό να εκτρέψουν, σε άλλη κατεύθυνση, τον αγώνα, που γινόταν εκείνη την εποχή. Το κείμενο αυτό, που αναφέρεται στους φοιτητές της Νομικής Σχολής, που διέκοψαν την δική τους συνέλευση και από την Σόλωνος, πήγαν στο Πολυτεχνείο, ουδέποτε, μέχρι τώρα, το έχει ανακαλέσει, επισήμως, το Κ.Κ.Ε. Έγραφε επί  λέξει  ότι:  «το Πολυτεχνείο ήταν έργο 350 πρακτόρων του Ρουφογάλη» τότε αρχηγού της ΚΥΠ).
     Όλοι μεταφέρθηκαν από τη βάση του ελληνικού στη γεωγραφική υπηρεσία Στρατού, στο πεδίο του Άρεως . Τους μοιράστηκαν Ελληνικές στρατιωτικές και αστυνομικές στολές και περίμεναν διαταγή να επέμβουν. Εκτός από όπλα , είχαν στην κατοχή τους ασύρματο , συγχρονισμένο με εκείνον του γιωτ «Απόλλων» , απ΄ όπου και περίμεναν την διαταγή για επέμβαση. Ο στρατιωτικός που είχε αναλάβει την εποπτεία όλων των ανδρών , ήταν ο υποστράτηγος Χουήζερ του ΝΑΤΟ, αλλά και έμπιστος της τριμερούς Επιτροπής .
       Την νύχτα της 16ης Νοεμβρίου , οι κομάντος του ΝΑΤΟ διατάχθηκαν από τον υποστράτηγο Χουήβερ , να ακροβολιστούν στο Πεδίο του Άρεως και να περιμένουν διαταγές . Οι είκοσι κομάντος που περίμεναν στο γιωτ, διατάχθηκαν να πάνε με λέμβους στη στεριά , να καταλάβουν το σπίτι του Γεωργίου Παπαδόπουλου, να κόψουν τα τηλεφωνά του και να του απαγορεύσουν κάθε επαφή με τον έξω κόσμο. Να συνεννοηθούν μετά με τους Έλληνες «συναδέλφους» τους και να περιμένουν διαταγή για να αποχωρίσουν. Όταν νύχτωσε οι κομάντος έφθασαν στην ακτή και από εκεί με στρατιωτικά τζιπ κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Παπαδόπουλου. Οι άλλοι έφυγαν «κατά ομάδες» από τη Γεωγραφική Υπηρεσία  ΚΑΙ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΚΑΝ στο πεδίο του Άρεως .
        Αργότερα , όταν το τανκ έσπασε την πόρτα του πολυτεχνείου , πολλοί κομάντος με πολιτικά βρίσκονταν ήδη μέσα. Στις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν , οι Νατοϊκοί κομάντος δημιούργησαν τεταμένη ατμόσφαιρα στο πολυτεχνείο και στους δρόμους της Αθήνας, σαν ελεύθεροι σκοπευτές, όπου πυροβολούσαν κατά το δοκούν. Όταν πια ο «εχθρός» είχε νικηθεί ένα στρατιωτικό σφύριγμα του επικεφαλής τους επανέφερε στην τάξη. Ανασυντάχθηκαν, και όπως είχαν έρθει , έφυγαν αθόρυβα. Σε μια ώρα απογειώνονταν από τη βάση του Ελληνικού , με προορισμό τις Βρυξέλλες.  Χίλια δολάρια μπόνους πήρε ο καθένας , για εκείνη τη βραδιά. Το ίδιο έγινε και με τους είκοσι. Διατάχθηκαν να επιστρέψουν στο γιωτ . Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973 , το γιωτ «Απόλλων» έπλεε ανοιχτά , με προορισμό τη Βαρκελώνη ..
     Ο Στρατηγός Νταγιάν αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων Υπουργών της «Ελληνικής κυβερνήσεως» πού του παρουσίασε ο Ιωαννίδης, ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΣΔΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ, τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες , και αναχώρησε αθόρυβα την 27/11/1973 για το Ισραήλ…
ΠΗΓΕΣ
• Σταύρος Ψυχάρης, Τα παρασκήνια της αλλαγής, Αθήνα 1975.
• Αθανάσιος Στριγάς, Οι τυμπανιστές του Πενταγώνου, Αθήνα 1988.
• Κωσταντίνος Μπάρμπης, Κ. Καραμανλής – Εθνάρχης ή εθνικός εφιάλτης, Αθήνα 1997, σελ. 194.
• «Το Πολυτεχνείο, η χούντα και ο Κίσινγκερ – επιστολή του Αντ.Κοραντή»
-  εφημ. Το Βήμα φ.3 Ιουλίου 2011 σελ.Α50/66.

https://autochthonesellhnes.blogspot.com/

Τι συνέβη πριν 50 χρόνια στις 17 Νοεμβρίου 1973 .

– Λίγες οι αλήθειες για το Πολυτεχνείο - Αβέρωφ: Ψεύτικη ιστορία

Ελλάδα17 Νοεμβρίου 1973 Ευάγγελος ΑβέρωφΠολυτεχνείο :

Τι συνέβη πριν 50 χρόνια στις 17 Νοεμβρίου 1973 – Λίγες οι αλήθειες για το Πολυτεχνείο - Αβέρωφ: Ψεύτικη ιστορία

Το εδώ Πολυτεχνείο είναι μια αρλούμπα, η εκδήλωση για την 17η Νοεμβρίου ένα παγανιστικό έθιμο, όπου κατατίθενται στεφάνια και λουλούδια σε ανύπαρκτους νεκρούς ενώ αποτελεί κατάλληλη αφορμή οι κουκουλοφόροι να προκαλέσουν πάλι επεισόδια.

Κάθε 17 Νοεμβρίου στην Ελλάδα εορτάζεται η επέτειος του Πολυτεχνείου όπως και σήμερα 17 Νοεμβρίου 2023.

Μια επέτειος με πολλές ιστορικές ανακρίβειες, που η διατήρηση της δεν αποτελεί εξέλιξη της κοινωνίας.

Η εκδήλωση μνήμης για το Πολυτεχνείο δεν έχει καμία σχέση με τις εθνικές επετείους 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου καθώς προωθούν την εθνική και συλλογική συνείδηση, η εκδήλωση της 17ης Νοεμβρίου  είναι διχαστική, δεν προωθεί την εθνική συνείδηση και δημιουργεί τριγμούς εντός της κοινωνίας.

Συν τοις άλλοις πολλοί έχουν συνδέσει την γενιά του Πολυτεχνείου αυτών που κυβέρνησαν και καπηλεύτηκαν τα γεγονότα εκείνης της περιόδου να αναδειχθούν στην εξουσία, να απομυζήσουν στον εθνικό πλούτο και στο τέλος να οδηγήσουν από ανικανότητα στα βράχια την χώρα.

Το Πολυτεχνείο είναι μια ιστορική αρλούμπα, μια παγανιστική εκδήλωση με ανύπαρκτους νεκρούς που δεν έχει σε τίποτε να προσφέρει στην ιστορική μνήμη.

Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από την δικτατορία αλλά από τα σάπια παράσιτα που έχουν διεισδύσει στην δημοκρατία.

Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από τους πρωταίτιους της δικτατορίας αλλά από αυτούς που από ανεπάρκεια και ανικανότητα χρεοκόπησαν την χώρα και σήμερα χρωστάει 404,6 δισ.

Για την δημοκρατία είναι πολύ πιο επικίνδυνοι αυτοί που έστειλαν την χώρα άκλαυτη στην φτώχια και όχι ο Παπαδόπουλος ή ο Παττακός.

Τα πρόσωπα αυτά ας κριθούν αμείλικτα από την ιστορία αλλά δεν χρειάζεται η επέτειος της 17ης Νοεμβρίου.

Η μάζωξη δήθεν συναισθηματικών δημοκρατών που αγωνιούν για την πορεία της χώρας και ανησυχούν για την δημοκρατία μας είναι εμετικές εικόνες τυχάρπαστων τσαρλατάνων.

Και για να είμαστε ακριβείς μόνο εκδηλώσεις που εξυψώνουν την εθνική συνείδηση έχουν νόημα.

Π.χ. η 25η Μαρτίου ή 28η Οκτωβρίου έχουν νόημα λόγω του ότι καθολικά εξυψώνουν την εθνική συνείδηση στον έλληνα.

Επέτειοι όπως της 17ης Νοεμβρίου δεν εξυψώνει καμία εθνική συνείδηση γιατί οι μεν αριστεροί εκμεταλλεύονται ένα ιστορικό γεγονός με στόχο να επιτεθούν στην δεξιά, η δε δεξιά δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη του Πολυτεχνείου.

Το εδώ Πολυτεχνείο είναι μια αρλούμπα, η εκδήλωση για την 17η Νοεμβρίου ένα παγανιστικό έθιμο, όπου κατατίθενται στεφάνια και λουλούδια σε ανύπαρκτους νεκρούς ενώ αποτελεί κατάλληλη αφορμή οι κουκουλοφόροι να προκαλέσουν πάλι επεισόδια.

Γιατί στην επέτειο του Πολυτεχνείου συχνά πυκνά έχουμε επεισόδια και δεν έχουμε επεισόδια την 25η Μαρτίου;

Η απάντηση είναι απλή.

Η γιορτή της 25ης Μαρτίου οριζόντια αγγίζει την εθνική συνείδηση.

Η επέτειος της 17ης Νοεμβρίου είναι μια διχαστική εκδήλωση που οι μισοί έλληνες βρίζουν τους άλλους μισούς.

Είναι μια εκδήλωση που δεν προσφέρει στην πρόοδο της χώρας και πρέπει να καταργηθεί με συνοπτικές διαδικασίες.

Τι πραγματικά συνέβη στις 17 Νοεμβρίου 1973;

17 Νοεμβρίου 1973 πριν 47 χρόνια στην Ελλάδα συνέβη ένα ιστορικό γεγονός που σημάδεψε την χώρα, την κοινωνία και αποτέλεσε σύμβολο δημοκρατίας.

Τι πραγματικά συνέβη στις 17 Νοεμβρίου του 1973;

Και βεβαίως η εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου οδήγησε στην κατάρρευση της δικτατορίας ή της χούντας ή της επανάστασης, όπως την κατονόμαζε η κάθε πλευρά;

Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν ιστορικά είναι

1)Τι οδήγησε στην εξέγερση του πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973;

2)Υπήρξαν νεκροί μέσα στο Πολυτεχνείο;

3)Η εξέγερση του Πολυτεχνείου έριξε την δικτατορία;

Η κεφαλή του καθηγητή Νίκου Σβορώνου δεν έχει καμία σχέση με το Πολυτεχνείο

Δυστυχώς με την πάροδο των 10ετιών τα ψέματα και οι αλήθειες, η πραγματικότητα και οι μύθοι έγιναν ένα παραποιώντας τα ιστορικά γεγονότα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η κεφαλή στο Πολυτεχνείο, δεν είναι κάποιος νεκρός της εξέγερσης.

Είναι η κεφαλή του καθηγητή Νίκου Σβορώνου, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τα γεγονότα του 1973, άρα όσοι καταθέτουν λουλούδια, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ο Σβορώνος δεν έχει καμία σχέση με το Πολυτεχνείο.

Θα προσπαθήσουμε στο άρθρο αυτό που μας φιλοξενεί το bankingnews.gr να καταγράψουμε τα γεγονότα ως έχουν χωρίς μυθεύματα και χωρίς συναισθηματική φόρτιση.

Η ιστορία για να είναι αντικειμενική πρέπει να αποβάλλει το συναίσθημα.

Το βασικό ιστορικό ερώτημα βεβαίως είναι η εξέγερση του πολυτεχνείου οδήγησε στην πτώση την δικτατορία στην Ελλάδα;

Η δικτατορία δεν έπεσε από τους φοιτητές του Πολυτεχνείου και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η δικτατορία στην Ελλάδα κατέρρευσε στις 24 Ιουλίου του 1974 δηλαδή 9 μήνες μετά με αιτία το τραγικό λάθος του Ιωαννίδη ο οποίος είχε κάνει πραξικόπημα κατά του Παπαδόπουλου ο οποίος είχε τεθεί σε κατ΄ οίκο περιορισμό.

Ο Ιωαννίδης απέτυχε να διαχειριστεί την εισβολή στην Κύπρο από τους Τούρκους και αυτή η δραματική εξέλιξη οδήγησε σε κατάρρευση την δικτατορία στην Ελλάδα….πολλούς μήνες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Συν τοις άλλοις στις 8 Οκτωβρίου του 1973 ο Γιώργος Παπαδόπουλος είχε αναθέσει στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη να οδηγήσει την Ελλάδα σε εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου του 1974.

Είναι ένα στοιχείο που ιστορικά αποσιωπήθηκε η δικτατορία ήθελε εκλογές;

Και όμως είναι αποδεδειγμένο ότι ο Παπαδόπουλος ήθελε εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου του 1974 και η απόφαση αυτή είχε ληφθεί  και ανακοινωθεί πολύ πριν το Πολυτεχνείο.

Τα ιστορικά γεγονότα

Αν και η δικτατορία Παπαδόπουλου, εφάρμοσε πλήρως την δωρεάν παιδεία ωστόσο από τις αρχές του 1973 καλλιεργείτο ένταση με αφορμή και αιτία την απόφαση της δικτατορίας να εφαρμόσει το διάταγμα 1347 που ουσιαστικά οδηγούσε σε στράτευση όσους είχαν λάβει αναβολή.

Η εξέλιξη αυτή ήταν η αιτία για να αρχίσει να καλλιεργείται ένταση μεταξύ της δικτατορίας και των φοιτητών.

Στις 14 Νοεμβρίου του 1973 με αφορμή διαδήλωση φοιτητών, που κατέληξαν στο Πολυτεχνείο αποφασίζεται η κατάληψη του συμμετείχαν περίπου 1200-1350 φοιτητές μαζί και πολίτες που κατέληξαν στο Πολυτεχνείο με στόχο να στηρίξουν τους φοιτητές.

Ο Γιώργος Παπαδόπουλος, δεν έδωσε πολύ μεγάλη σημασία στο συμβάν, μάλλον αδιαφόρησε.

Στις 15 Νοεμβρίου του 1973 από ένα υποτυπώδη σταθμό που είχε δημιουργηθεί μεταδίδεται το μήνυμα εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο, σας μιλάει ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών…

Πολλοί πολίτες είχαν εισρεύσει στο Πολυτεχνείο ως συμπαράσταση στους φοιτητές, οι οποίοι πραγματοποιούσαν αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική εκδήλωση.

Στις 16 Νοεμβρίου του 1973 δόθηκε εντολή να διαλυθεί το πλήθος ενώ αργά το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου έπεσαν και οι πρώτοι πυροβολισμοί στο κέντρο της Αθήνας, πριν είχαν πέσει πολλά δακρυγόνα αλλά οι πρώτοι πυροβολισμοί έπεσαν αργά το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου του 1973.

Στις 2 τα μεσάνυκτα της 17ης Νοεμβρίου του 1973 δίδεται εντολή να λήξει η εξέγερση με καταστολή από τον στρατό και συγκεκριμένα καταφθάνουν τάνκς, όχι όμως να χτυπήσουν τους φοιτητές αλλά να δώσουν τέλος στην εξέγερση.

Είναι η πρώτη φορά που στην περίοδο της 7ετίας Παπαδόπουλου υπήρξε πραγματική ένταση μεταξύ κράτους και μέρους της κοινωνίας.

Η Δαμανάκη ήταν η εκφωνήτρια του εδώ Πολυτεχνείο, ο Κώστας Λαλιώτης προσπάθησε να καθυστερήσει την εισβολή του τάνκ και στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου εισβάλλει το τάνκς και γκρεμίζει την κύρια είσοδο του Πολυτεχνείου.

Οι φοιτητές πανικόβλητοι αποχωρούσαν άρον άρον από το πολυτεχνείο ενώ στο κέντρο της Αθήνας είχαν ενταθεί οι πυροβολισμοί από ελεύθερους σκοπευτές.

Μέσα στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξε κανένας νεκρός, οι νεκροί ήταν έξω από το πολυτεχνείο σε παρακείμενους δρόμους ή στο κέντρο της Αθήνας και πολλοί εξ αυτών από αδέσποτα πυρά.  

Το πρόσωπο κλειδί στα γεγονότα του πολυτεχνείου ήταν ο Μιχάλης Γουνελάς ο οποίος έδωσε την διαταγή στο τάνκς να ρίξει την πύλη ήταν τότε Υπίλαρχος....

Μέρος της συνέντευξης Γουνελά…

ΕΡ.: Πέρασαν δέκα χρόνια από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ήσασταν ο αξιωματικός που οδήγησε το άρμα στην πύλη του Πολυτεχνείου. Τι έχετε να πείτε σήμερα;

ΑΠ.: Ομολογώ πως ήθελα να μιλήσω, γιατί επί 10 χρόνια τώρα, ακούγεται πάντα η άλλη πλευρά.

Και θα ήθελα να μιλήσω για δύο λόγους:

Και προσωπικά, επειδή πρέπει να διασαφηνίσω ορισμένα σημεία σχετικά με το ρόλο μου σε όλη αυτή την υπόθεση, που λέγεται Πολυτεχνείο, αλλά και εκ μέρους των συναδέλφων εκείνων που βρέθηκαν εκείνη τη συγκεκριμένη νύχτα σε εκείνο το συγκεκριμένο χώρο, χωρίς βέβαια να τους εκπροσωπώ.

Πιστεύω να μην έχουν αντίρρηση.

 Όσα έχουν λεχθεί μας αδικούν.

 Μας παρουσιάζουν σαν εγκληματίες, σαν ανθρώπους που δεν έχουν ηθικές αναστολές.

Σαν τέλος πάντων, ανθρώπους που μόλις τους βγάλεις από τα στρατόπεδα πρέπει να τους κρατάς για να μην σκοτώνουν, κακοποιήσουν ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο να κάνουν.

 ΕΡ.: Ποιος ήταν ο δικός σας ρόλος, λοιπόν;

ΑΠ.: Όπως ξέρετε, τ' όνομα μου σχετίζεται με την κατάρριψη της πύλης του Πολυτεχνείου.

Και η πύλη είναι ένα από τα σημεία εκείνα που έχει συμπυκνωθεί όλη η εκμετάλλευση.

Διότι δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος λογικός άνθρωπος που να πιστεύει ότι δεν υπάρχει εκμετάλλευση σε όλη αυτή την υπόθεση. Η πύλη προσφέρεται για να γίνει σύμβολο.

Έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός συμβόλου. Παρ' όλα τα χαρακτηριστικά ενός συμβόλου.

 Παρ' όλα ταύτα, όμως, εις την πύλη δεν υπήρξε ουδείς νεκρός όπως και σε ολόκληρο το χώρο του Πολυτεχνείο, πέραν του τραυματισμού της Ρηγόπουλου ο οποίος είναι και γνωστός.

Ο τραυματισμός αυτός έγινε εξ αμελείας και δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί.

Η Ρηγόπουλου έπεσε σε μια απόσταση γύρω στα 15 μέτρα.

 ΕΡ.: Κύριε Γουνελά, δώστε μας μία εικόνα εκείνης της νύχτας μπροστά από την πύλη του Πολυτεχνείου, όπως την είδατε εσείς.

ΑΠ.: Οι φοιτητές μιλούσαν και διαπραγματευόντουσαν ελεύθερα με τους αστυνομικούς, χωρίς να υπάρχει κανένας ψυχολογικός καταναγκασμός.

 ΕΡ.: Αφού μπήκατε, πώς σας υποδέχτηκαν οι φοιτητές που ήταν μέσα;

ΑΠ.: Όχι άσχημα!

Είχαν βέβαια κάποια ανησυχία.

 Όταν όμως τους διαβεβαίωσα ότι δεν πρόκειται να κακοποιηθούν ηρέμησαν.

 

Η άκρως ενδιαφέρουσα προσέγγιση του Ευάγγελου Αβέρωφ Υπουργού  Εθνικής Αμύνης, ο οποίος δήλωσε στις 10 Μαΐου του 1979:

Το Πολυτεχνείο υπήρξε μία ευγενική θαρραλέα δημοκρατική εκδήλωση της νεολαίας.

Μόλις όμως εκδηλώθηκε και στέριωσε, κατά την τακτική που δίδαξε ο Λένιν, υπερφαλαγγίστηκε από το ΚΚΕ και τα συνθήματα από συνθήματα Δημοκρατίας έγιναν συνθήματα κομμουνισμού.

Το Πολυτεχνείο όχι μόνο δεν έριξε την δικτατορία αλλά τη δυνάμωσε.

Γιατί αυτό ήταν το έναυσμα που ώθησε πολλούς νέους αξιωματικούς λίγο πολύ απογοητευμένους από την δικτατορία, να συσπειρωθούν γύρω από τον Ιωαννίδη που ετοίμαζε συνωμοσία αλλά δεν μπορούσε να την κάνει πράξη.

Και έτσι επιβλήθηκε μια χειρότερη δικτατορία...

Τιμώ λοιπόν ειλικρινά και βαθύτατα την πρωτοβουλία και τον ηρωισμό των νέων που ξεκίνησαν αυτό το κτύπημα.

 Αλλά για να το τιμήσω, νομίζω πως πρέπει να πω αυτό που πιστεύω ότι είναι αλήθεια.

Δεν είμαι διατεθειμένος λόγω επιμόνου συνθηματολογίας, λόγω ανύπαρκτων «πολυαρίθμων νεκρών», να βοηθήσω και εγώ στην θεσμοποίηση μια ψεύτικης ιστορίας...τόνισε ο Ευάγγελος Αβέρωφ... πραγματικός πατριώτης της Δεξιάς παράταξης. 

Το πόρισμα Τσεβά

Η δημοκρατική κυβέρνηση δίνει εντολή να συνταχθεί πόρισμα από την δικαιοσύνη για τα δραματικά γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου του 1973.

Ο πόρισμα του Τσεβά όπως έμεινε στην ιστορία αναφέρει.

 

Α. ΝΕΚΡΟΙ:

 

Βαρύς υπήρξεν ο φόρος του αίματος εις νεκρούς και τραυματίας ο καταβληθείς δια την καταστολήν της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου. Και των μεν τραυματιών τον αριθμόν, ήγγισε, μετά βεβαιότητας μάλλον, η έρευνα.

 Ανεξιχνίαστος, όμως, παραμένει εισέτι ο ακριβής αριθμός των νεκρών.  

 Περί πάντων τούτων, όμως, αναλυτικότερων, ως ακολούθως, αφού προηγουμένως τονισθεί ότι ουδείς απολύτως εκ των σπουδαστών του Πολυτεχνείου εφονεύθη κατ των οποίων είχον τοποθετηθεί και εφυλάσσοντο εις παρακείμενον χώρον ίνα μη υποπέσουν εις αντίληψιν των σπουδαστών και προκληθή πανικός (κατάθ. υπ’ αριθμ.245).

Επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί, σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα Τσεβά, είναι οι ακόλουθοι:

1. Διομήδης Ιωάννου Κομνηνός, ετών 17, μαθητής.

Εφονεύθη έξωθι του Πολυτεχνείου περί ώρα 22.15′ της 16.11.73. Βασίμως πιθανολογείται ότι δράστης του φόνου τούτου είναι ο προεκτεθείς Συνταγματάρχης.

2. Βασίλειος Παναγιώτου Φαμέλλος, ετών 26.

Εφονεύθη εγγύς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως περί ώρα 22.30′ της 16.11.73, βληθείς προφανώς υπό τίνος των εκ του υπουργείου πυροβολούντων.

3. Toril Engelend, σπουδάστρια, Νορβηγίς.

Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώρα 23.30′ της 16.11.1973 παρ’ αγνώστου δράστου.

4. Γεώργιος Ανδρέου Σαμούρης, σπουδαστής, ετών 22.

Εφονεύθη υπ’ αγνώστου εις άγνωστον σημείον εξ επαφής περί το μεσονύκτιον της 16.11.1973 και το πτώμα του μετεφέρθη και απερρίφθη εις την διασταύρωσιν των οδών Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων (Κατάθεσις υπ’ αριθμ. 137).

5. Αλέξανδρος Ευστρατίου Σπαρτίδης, ετών 16, μαθητής. Εφονεύθη επί της οδού Κότσικα (παρόδου Πατησίων) την 10.20 ώραν της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ.

6. Μάρκος Δημητρίου Καραμάνης, ετών 23.

 Εφονεύθη ευρισκόμενος εις την επί της οδού Πατησίων και Αιγύπτου 1 πολυκατοικίαν την 10.30 ώραν της 17.11.1973, βληθείς ομοίως υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ.

7. Βασίλειος Καράκας, Τούρκος υπήκοος, ετών 43.

 Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώραν 13.00′ της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.

8. Δημήτριος Θεοφ. Θεοδώρας, ετών 6.

Εφονεύθη επί της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας Ζωγράφου περί ώραν 13.30 της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιώτου ευρισκομένου έμπροσθεν του Ναού του Αγίου Θεράποντος.

9. Βασιλική Φωτίου Μπεκιάρη, ετών 17.

Εφονεύθη ευρισκομένη εις την ταράτσα της επί της οδού Μεταγένους 8 - Νέος Κόσμος οικίας της περί ώρα 12.30′ της 17.11.1973, δεχθείσα εις την κεφαλήν της βλήμα αδέσποτον άρματος.

10. Γεώργιος Αλεξάνδρου Γεριτσίδης, ετών 48, εφοριακός υπάλληλος.

 Εφονεύθη ευρισκόμενος εν Ν. Λιοσίοις προς εκτέλεσιν υπηρεσίας περί ώραν 12.15′ της 17.11.1973 δεχθείς ομοίως βλήμα αδέσποτον άρματος μάχης εις την κεφαλήν.

11. Νικόλαος Πέτρου Μαρκουλής, ετών 25.

Εφονεύθη παρά την πλατείαν Βάθης περί ώραν 11.00′της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.

12. Στυλιανός Αγαμ. Καραγεώργης, ετών 19, εργάτης. Ετραυματίσθη θανασίμως επί της οδού Πατησίων, έμπροσθεν του κινηματογράφου ΕΛΛΗΝΙΣ, περί ώρα 10.00′ της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσεν εις το ΚΑΤ την 30.11.1973.

13. Ανδρέας Στεργίου Κούμπος, ετών 63.

 Ετραυματίσθη σοβαρώς διερχόμενος την οδό Καποδιστρίου περί ώρα 14.00′ της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσε την 30.1.1974.

14. Μιχαήλ Δημήτριου Μυρογιάννης, ετών 20.

Εφονεύθη εις την διασταύρωσιν των οδών Πατησίων και Στουρνάρα περί ώραν 13.30′ της 18.11.73, βληθείς δια περιστρόφου εις την κεφαλήν και

15. Κυριάκος Δημητρίου Παντελάκης, ετών 45, δικηγόρος. Ετραυματίσθη σοβαρώς επί της οδού Γλάδστωνος περί ώραν 12.40′ της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου επί της οδού Πατησίων άρματος και απεβίωσεν την 18.12.1973.

Το πόρισμα του Αστυνομικού Διευθυντή Γεώργιου Σαμπάνη επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου αποκαλύπτει ότι δεν υπήρξε κανένας νεκρός εντός του Πολυτεχνείου.

Κανένας νεκρός εντός του Πολυτεχνείου με βάση το πόρισμα Σαμπάνη. 

Καταγράφονται 12 νεκροί εκτός του Πολυτεχνείου χωρίς να αποδεικνύεται η σχέση τους με την εξέγερση.

Δώδεκα άτυχοι συμπατριώτες μας που έχασαν ΑΔΙΚΑ, την ζωή τους, εκείνη την πραγματικά ταραγμένη περίοδο.

Ο ίδιος ο πρύτανης του Πολυτεχνείου κατά τα γεγονότα Κ. Κονοφάγος κατέθεσε ως μάρτυς στις 20/1/1975, στο πενταμελές Εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του «Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου» (1982), με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.

Άρθρο του Γιώργου Γεωργίου

Ιστορικός που έχει ασχοληθεί με τον εμφύλιο, την Κύπρο και την νεότερη ιστορία της Ελλάδος.

www.bankingnews.gr

Νοεμβρίου 17, 2022 - Stelios Tsirozidis:

 Τάκης Ο Ήρωας!

Η ιστορία που θα διαβάσετε με "ήρωα" τον Τάκη, απεικονίζει λίγο-πολύ όλα τα σημερινά πολιτικά "κοπρόσκυλα" ... 

"Ο φίλος μου ο Τάκης": Γνήσιο Υπόδειγμα "Αγωνιστή (δήθεν) του Πολυτεχνείου" που Εξελίχθη σε Πολιτικό Κηφήνα

- Ο φίλος μου ο Τάκης – μαζί μεγαλώσαμε. Υπόδειγμα εθνικόφρονος, καμάρωνε για το θείο του το Στρατηγό της Χωροφυλακής, και εμάς που δυσανασχετούσαμε με τη δικτατορία μας αποκαλούσε «Κοκκινοσκουφίτσες» (δηλ. κομμουνιστές, που δεν ήμασταν). Ερχεται το Πολυτεχνείο λοιπόν. Παρασκευή 16 Νοεμβρίου του 73, οι γονείς του Τάκη τον στέλνουν… εκδρομή, για να είναι εκτός Αθηνών και μακρυά από τις «φασαρίες»! Περνάει όμορφα το Σαββατοκύριακο, και Κυριακή 18/11 επιστρέφει, χωρίς να έχει ιδέα τι έχει συμβει, με ένα λεωφορείο που εκανε τέρμα κάπου στην πλατεια Βάθης, και πάει και στήνεται απέναντι από το Πολυτεχνείο… περιμένοντας το τρόλεϊ! Εκει βέβαια γίνονταν ο κακός χαμός, οπότε το πρώτο περιπολικό που περνάει τον μπουζουριάζει «προς εξακρίβωσιν ταυτότητος». Αλλα πέφτει τηλέφωνο από το θείο το Στρατηγό και τον αφήνουν αμέσως, no problem.

Περνάει ο καιρός, έρχεται η Μεταπολίτευση. Μια μέρα είχαμε κανονίσει μαζί μ’έναν άλλο φίλο να περάσουμε να πάρουμε τον Τάκη από τη σχολή που φοιτούσε. Πάμε εκει και ρωτάμε μια κοπέλα, «τον Τάκη τον τάδε που θα τον βρούμε;» Αυτή μας κοιτάει με δέος, «τον Πρόεδρο θέλετε;» Ώπα, σκουντάω εγώ τον φίλο μου, βγάλαμε λαγό! Πιάνουμε πονηρά την κουβέντα και τι μαθαίνουμε; Ο Τάκης ηταν κορυφαίος αντιστασιακός, αγωνιστής του Πολυτεχνείου που είχε συλληφθεί και βασανιστεί άγρια από τη Χούντα! 

Να μην τα πολυλογώ: Με μοναδικό προσόν τις δάφνες του δήθεν αγωνιστή του Πολυτεχνείου, ο φίλος μου ο Τάκης (που ποτέ δεν τελείωσε το πανεπιστήμιο, αργότερα έφερε ένα μαϊμού πτυχίο από το εξωτερικό) εκανε καριέρα με την ΠΑΣΠ, χρημάτισε πρόεδρος στη Σχολή του και σε διάφορες άλλες οργανώσεις και αργότερα κατέβηκε και υποψήφιος Βουλευτής, πρώτα με ΠΑΣΟΚ και αργότερα με ΣΥΡΙΖΑ. Δεν εκλέχτηκε, αλλα βέβαια από τοτε που ήλθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981 είχε βολευτεί σε αργομισθία στο Δημόσιο. Ευρωβουλευτής δεν έγινε, αλλα πάντως πέρασε μια ζωή αραχτός και χαλαρός, και τωρα ξεκοκαλίζει τη σύνταξη και το εφάπαξ του. Και όλα αυτά… γιατί τις μερες του Πολυτεχνείου ειχε παει εκδρομή!!!

(Διευκρίνιση, μοιάζει μυθοπλασία αλλα όλα είναι απόλυτα αληθινά - εκτός από το όνομα… Τίποτα το πρωτότυπο βέβαια, μετά τη Μεταπολίτευση έσκασαν μύτη χιλιάδες… μπαρουτοκαπνισμένοι αγωνιστές σαν τον «Τάκη»!)

- Stelios Tsirozidis:

48 χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου .

ΛΥΠΑΜΑΙ  ΠΟΛΥ ΠΟΥ  ΖΕΙ  ΑΥΤΟ ΤΟ MIZOMENO ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ..

- ΚΑΡΕΚΛΟLOVERS ....

 

48 χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου .

 ΛΥΠΑΜΑΙ  ΠΟΛΥ ΠΟΥ  ΖΕΙ  ΑΥΤΟ ΤΟ MIZOMENO ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ..

                             Εξω οι ΗΠΑ- Εξω το ΝΑΤΟ -  ΕΞΩ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ .
 

48 χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου . ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ MIZOMENO ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ..

ΚΑΡΕΚΛΟLOVERS ....

 Εξω οι ΗΠΑ- Εξω το ΝΑΤΟ -  ΕΞΩ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ .

 

48 χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου .

OI MIZΟΜΕΝΟΙ.. ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ..

 

48 χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου - ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ MIZOMENO ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ..

                                      Εξω οι ΗΠΑ- Εξω το ΝΑΤΟ -  ΕΞΩ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ .

48 Χρονια απο τον ξεσηκωμο του Πολυτεχνειου.

Εξω οι ΗΠΑ- Εξω το ΝΑΤΟ - Εξω ΕΞΩ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ .