Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη μαύρη νύχτα του Ιανουαρίου 1996, όταν τρεις Έλληνες ήρωες – οι Υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος, καθώς και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός – έπεσαν στα βράχια των Ιμίων υπερασπιζόμενοι την ελληνική κυριαρχία.

 ΙΜΙΑ 1996-2026: Η ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

30 Ιανουαρίου, 

Του Παναγιώτη Αποστόλου Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου– egerssi@otenet.gr

Τριάντα χρόνια υποχωρήσεων και ενδοτισμού…

Τριάντα χρόνια που η Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει το τίμημα μιας προδοσίας που ξεκίνησε τότε και συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα.

Η κρίση των Ιμίων δεν ήταν απλώς ένα διπλωματικό επεισόδιο. Ήταν η στιγμή που η Τουρκία αμφισβήτησε ανοιχτά την ελληνική κυριαρχία και η τότε ελληνική κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, όχι μόνο την αποδέχτηκε, αλλά ευχαρίστησε κιόλας από του Βήματος της Βουλής, τις ΗΠΑ για την “αποκλιμάκωση” – μια αποκλιμάκωση που άφησε κερδισμένη την Τουρκία και ταπεινωμένη την Ελλάδα! Η διαδρομή της εθνικής ήττας: Από τα Ίμια στη Μαδρίτη και το Ελσίνκι…

Ο Σημίτης και η δουλική υποταγή… Λίγες ημέρες μετά την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης ανέλαβε Πρωθυπουργός και διαχειρίστηκε την κρίση των Ιμίων με τρόπο που θα στιγμάτιζε για πάντα την ελληνική εξωτερική πολιτική. Όταν η Τουρκία αμφισβήτησε ανοιχτά την ελληνική κυριαρχία, ο Σημίτης όχι μόνο την αποδέχτηκε, αλλά με περίσσια δουλική υποτέλεια δήλωσε: «Θέλω να ευχαριστήσω τις Ένοπλες Δυνάμεις, την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την πρωτοβουλία και τη βοήθειά τους»!

Μια ποταπή και προσβλητική τοποθέτηση που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων εντός της ελληνικής Βουλής. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Η Μαδρίτη: Η επίσημη αναγνώριση των “γκρίζων ζωνών”… Στις 8 Ιουλίου 1997, ο Κώστας Σημίτης με τον Τούρκο Πρόεδρο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ υπογράφουν την επαίσχυντη και προδοτική “Συμφωνία της Μαδρίτης”.

Με αυτήν τη συμφωνία αναγνωρίστηκαν επίσημα “γκρίζες ζώνες” στο Αιγαίο και αμφισβητήθηκε η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος. Όπως θα αποκαλύψει χρόνια αργότερα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στο βιβλίο του “Πολιτικές Σκέψεις”: «Εγώ ήθελα ένα λιτό κείμενο με τρεις φράσεις. Αυτοί προσέθεσαν ότι έχουν θεμιτά συμφέροντα οι Τούρκοι στο Αιγαίο, ένα πράγμα το οποίο είναι μεν αληθές, αλλά προστιθέμενο εκείνη την ώρα δημιουργεί τη δυνατότητα παρερμηνειών, πολλών παρερμηνειών.»!

Αυτή η παραδοχή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είναι συγκλονιστική: Ότι οι Τούρκοι έχουν θεμιτά συμφέροντα στο Αιγαίο! Και όταν τον ρώτησαν γιατί προστέθηκαν αυτές οι φράσεις, απάντησε: “Τα ζήτησαν αυτά οι Αμερικανοί. Άμα οι Αμερικανοί κάνουν τα κείμενα… Αλλά πάλι, καλύτερα οι Αμερικανοί, παρά οι Τούρκοι.”!

Ιδού η ταπεινωτική πραγματικότητα: Η ελληνική κυβέρνηση άφηνε τους Αμερικανούς – ή ακόμα χειρότερα, τους Τούρκους – να γράφουν τα κείμενα που αφορούσαν την εθνική κυριαρχία της Ελλάδος. Το Ελσίνκι: Η τελική παράδοση… Δύο χρόνια μετά, το 1999, ο ενδοτισμός κορυφώθηκε με τη “Συμφωνία του Ελσίνκι”.

Η συμφωνία αυτή αναφερόταν ρητώς σε “εκκρεμείς συνοριακές διαφορές και συναφή ζητήματα” μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ενώ παράλληλα παραχωρούσε στην Τουρκία τη δυνατότητα υπαγωγής οποιασδήποτε διαφοράς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης – χωρίς συνυποσχετικό!

Ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, σε απάντησή του προς τον Σημίτη το 2021, θα τα πει όλα ξεκάθαρα: «Η δήθεν “επιτυχημένη” στρατηγική του Ελσίνκι οδηγούσε την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, την ελληνική κυριαρχία νησιών και βραχονησίδων, στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! Από τα Ίμια μέχρι το Ελσίνκι, η κυβέρνηση Σημίτη ζητούσε ουσιαστικά από ΗΠΑ και Ευρωπαίους εταίρους να ωθήσουν την Τουρκία να προσφύγει στη Χάγη εναντίον μας για τα Ίμια και τις λεγόμενες “γκρίζες ζώνες”.

Δεν έχει ξανασυμβεί κράτος, και μάλιστα Ευρωπαϊκό, να ζητά από όλον τον κόσμο να θέσει τρίτο κράτος σε δικαστική αμφισβήτηση την εδαφική του ακεραιότητα!» Δεν είναι τυχαίο που ο Κώστας Καραμανλής τον είχε αποκαλέσει το 2003 στη Βουλή των Ελλήνων “αρχιερέα της διαπλοκής” – ένας όρος που έγινε κτήμα στη συνείδηση του ελληνικού λαού και που ποτέ δεν θα σβήσει. Η συνέχεια της προδοσίας: Η οικογένεια Μητσοτάκη και η κληρονομιά του ενδοτισμού.

Οι ρίζες της πολιτικής Μητσοτάκη Η πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη στα Ελληνοτουρκικά δεν είναι τυχαία. Είναι η συνέχεια μιας οικογενειακής παράδοσης ενδοτισμού που ξεκίνησε από τον πατέρα του, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που διετέλεσε Πρωθυπουργός για 3+ χρόνια, ήταν ο εμπνευστής του δόγματος “Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης” με την Τουρκία.

Ο ίδιος που, όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο του, όχι μόνο συμφωνούσε με τη Μαδρίτη αλλά ήταν διατεθειμένος να “χαρίσει” τη Βόρειο Κύπρο στην Τουρκία! Διαβάστε την συγκλονιστική αποκάλυψη από τη σελίδα 211 του βιβλίου του, όπου αναφέρει συνομιλία του με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Γιλμάζ: «Μου λέει ο Γιλμάζ:

“Εμείς οι Τούρκοι ξέρουμε ότι όποια λύση και να δώσουμε στην Κύπρο, εσείς οι Έλληνες σε δέκα χρόνια θα ΄χετε κυριαρχήσει στο νησί οικονομικά και θα κάνετε την Κύπρο ελληνικό νησί. Κι εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε 80 μίλια από τα νοτιοδυτικά παράλια της Τουρκίας να έχουμε ένα ελληνικό νησί”. Εγώ φυσικά του είπα:

“Πραγματικά με εκπλήσσεις. Πρώτη φορά ακούω αυτή την καινούργια θεωρία σου”. Αν πράγματι, λέω, έτσι πιστεύετε, τότε να έχετε το θάρρος και την εντιμότητα να μας το πείτε καθαρά. Βεβαίως, δεν θα σας χαρίσουμε το έδαφος. Να πάρουμε το έδαφος που μας ανήκει και πάρτε εσείς τη Βόρειο Κύπρο και κάντε την ό,τι θέλετε.»! Αυτή είναι η πραγματικότητα: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει την κατεχόμενη Κύπρο στην Τουρκία, συνεχίζοντας το δόγμα “η Κύπρος κείται μακράν”. Η Ντόρα Μπακογιάννη: Η “ντουντούκα” του ενδοτισμού…

Η Ντόρα Μπακογιάννη, κόρη του Κωνσταντίνου και αδερφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει υπάρξει η πιο φανατική υποστηρίκτρια αυτής της πολιτικής. Ως ΥΠΕΞ στην κυβέρνηση Καραμανλή, πριόνισε τα πόδια του Πρωθυπουργού, ακυρώνοντας σε συνεργασία με τον τότε Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου τις δύο τεράστιες ενεργειακές επενδύσεις του αγωγού αργού πετρελαίου “Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης” και του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream” – επειδή ήταν ρωσικές! Η Μπακογιάννη είναι υπέρμαχος των Μνημονίων, του σχεδίου Ανάν, της Συμφωνίας των Πρεσπών και της ελληνικής προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών.

Είναι τρόφιμος του ΕΛΙΑΜΕΠ, του συμβουλευτικού οργάνου που κατευθύνει την εξωτερική πολιτική του αδερφού της, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η πολιτική Μητσοτάκη σήμερα: Η επανάληψη της ιστορίας…

Τον Οκτώβριο του 2025, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνει στη Βουλή πρόταση για συνάντηση των παράκτιων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου που θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Τουρκία! Πού αποβλέπει αυτή η πρωτοβουλία, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ήδη: – Σπρώξει την Αίγυπτο στις αγκαλιές της Τουρκίας, με την Αίγυπτο να αμφισβητεί πλέον τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ανατρέποντας την τμηματική συμφωνία Αθήνας-Κάιρου του Αυγούστου 2020; – Επιτρέψει το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο για την οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών στην Ανατολική Μεσόγειο, που αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τις Συμφωνίες του ΟΗΕ; – Αναγνωρίσει με την πρόσφατη συμφωνία με την Αλβανία το ψευδοκράτος των Σκοπίων ως “Βόρεια Μακεδονία”, παραχωρώντας εθνικά δικαιώματα;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί πιστά τα βήματα του πατέρα του και του Κώστα Σημίτη: Παραχωρεί για χάρη της “ειρήνης” κυριαρχικά ελληνικά δικαιώματα, ενώ η Τουρκία γίνεται όλο και πιο επιθετική! Τα σμαραγδένια νησιά που είναι ποτισμένα με ελληνικό αίμα… Αυτά τα σμαραγδένια νησιά του Αιγαίου μας είναι ποτισμένα με αίμα ελληνικό!

Αυτά τα νησιά είναι η καρδιά, η ψυχή της Ελλάδος και χωρίς αυτά δεν υπάρχει Ελλάδα! Γιατί η Ελλάδα από μια σπουδαία χώρα θα μεταβληθεί σε ένα μικρό χερσαίο χώρο! Σε αυτά τα νησιά ακούγεται ακόμη η αντάρα της επαναστατικής φωνής της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, του Κωνσταντίνου Κανάρη, του Ανδρέα Μιαούλη και τόσων άλλων ηρώων που θυσιάστηκαν για τη λευτεριά τους! Οι Υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος, καθώς και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, που έπεσαν τη μαύρη νύχτα των Ιμίων, δεν χαίρονται με τις αγκαλιές και τα φιλάκια με τους Τούρκους! Γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη στον κάθε Τούρκο – τον διαχρονικά άρπαγα, τον βάρβαρο εισβολέα! Δεν της πρέπει άλλη ντροπή της Πατρίδας μας! Μολών Λαβέ: Το μάθημα που δεν μαθαίνουμε…

Η ιστορία της Ελλάδος φωνάζει και σήμερα: Μολών Λαβέ! Ο Τούρκος καταλαβαίνει μόνο από τσαμπουκά! Η υποχωρητικότητα και ο κατευνασμός τον αγριεύουν περισσότερο και τον καθιστούν πιο επικίνδυνο! Η ιστορία μας έχει διδάξει πως ο Τούρκος είναι θρασύδειλος και κιοτεύει μπροστά στον ελληνικό ανδρισμό!

Μην συνεχίζετε να δίνετε άλλο θάρρος στον χωριάτη! Δείξτε του Τούρκου θαρραλέα τα μπροστινά σας! Η ανάγκη για εθνική αφύπνιση… Τριάντα χρόνια μετά τα Ίμια, η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Η πολιτική των υποχωρήσεων και του ενδοτισμού – που ξεκίνησε με τον Σημίτη, συνεχίστηκε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και φτάνει μέχρι σήμερα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη – έχει οδηγήσει τη χώρα στο χείλος της εθνικής καταστροφής.

Προ των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων και της γενικευμένης οργής του λαού, ωριμάζει η ανάγκη για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού που θα αναλάβει την εθνική Ανά(σ)ταση. Μια κυβέρνηση που θα αποδομήσει τη στρατηγική της Μαδρίτης και του Ελσίνκι, που θα απεμπολήσει τις επαίσχυντες συμφωνίες που υπονόμευσαν την ελληνική κυριαρχία. Όπως έγραψε ο Κώστας Καραμανλής απαντώντας στον Σημίτη: «Με τη συμφωνία της Μαδρίτης τον Ιούλιο 1997, έγινε και ένα ακόμα σοβαρό ολίσθημα.

Αναγνώρισε ότι η Τουρκία έχει νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική της κυριαρχία και ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ασκήσει μονομερώς κανένα δικαίωμά της!

Προφανώς ούτε το μονομερές δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, όπως ρητά προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο για όλες τις χώρες.»! Χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα επαναφέρει την Ελλάδα στην ορθή εθνική γραμμή, που θα υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και δεν θα τα παραχωρεί για χάρη μιας ψευδεπίγραφης “ειρήνης”.

ψοφος .... Λ.Ι .

Για να σωθεί η Ελλάς και για να μην φτάσουμε να κλαίμε επί των ερειπίων της Οικογένειας Μητσοτάκη! Για τη μνήμη των Υποπλοιάρχων Χριστόδουλου Καραθανάση – Παναγιώτη Βλαχάκου και του Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού, αιώνια η μνήμη τους!

https://elliniko-fenomeno.gr/

ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΕ ΔΕΝΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ?? - ΡΕ ΑΘΛΙΕ TΣΙΠΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

 IMIA

- ΡΕ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

- 1996: Κρίση των Ιμίων: Ο δήμαρχος Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των βραχονησίδων από τους Τούρκους, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά για να κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.

ΓΕΛΟΙΟΙ ... ΟΡΝΤΙΝΑΤΖΕΣ ....

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ....

Αφιερωμένη στη μνήμη των Ελλήνων Ηρώων που έπεσαν σαν σήμερα στα ΙΜΙΑ ...

Ω ξειν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.

Επιτύμβιο για τους 300 που έπεσαν στις Θερμοπύλαις

 Ευτυχώς που το αίμα δεν παίρνει οδηγίες απ' το μυαλό,ευτυχώς που μονάχα με την καρδιά έχει να κάνη,

που η καρδιά το κινεί,

γιατί ποιος ξέρει τι τσιγγουνιές εκείνο θα μας έκανε,

τι υπολογισμούς στις πιο κρίσιμες στιγμές

όταν θάπρεπε οπωσδήποτε να βάψουμε την άσφαλτο

κόκκινη,

όταν θάπρεπε οπωσδήποτε να πιτσιλλίσουμε τους τοίχους κόκκινους.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ Κύπριος ποιητής

Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα

Κωστής Παλαμάς, 1859-1943, Ποιητής

28 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΜΙΑ ..

                             ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ  EUROΠΕΗ..  

                                             - ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ???

    

                      Πώς φαινόντουσαν τα Ίμια στους χάρτες της Google

                 -Η Google Maps αναθεώρησε για τα Ίμια – Διόρθωσε και αναγνώρισε το λάθος της..

Λ.Ι

-----------------------------------------------

https://www.kathimerini.gr/

Γερμανικός χάρτης με τα Ιμια ελληνικά – Το παρασκήνιο της κρίσης και ο διπλωματικός πόλεμος

Γερμανικός χάρτης της Τουρκίας, ο οποίος είχε εκδοθεί σε συνεργασία με το τουρκικό Γενικό Επιτελείο πριν από την κρίση των Ιμίων, απεικονίζει τις δύο νησίδες ως ελληνικές με την ονομασία «Ν. Λίμνια» (Νήσος Ιμια), αντί με την τουρκική ονομασία «Καρντάκ» - Δύο πρωταγωνιστές των γεγονότων του ’96 αποκαλύπτουν στην «Κ» άγνωστες πτυχές

Αθανάσιος Κατσικίδης

31 Ιανουαρίου 1996. Η κορύφωση της κρίσης των Ιμίων οδηγεί στη συντριβή του ελικοπτέρου «Π.Ν. 21» τύπου «Αγκούστα Μπελ» και στον θάνατο των τριών Ελλήνων αξιωματικών. Είκοσι οκτώ χρόνια μετά, η «Κ» επιχειρεί να φωτίσει το άγνωστο παρασκήνιο της κρίσης και τις αιτίες που έφεραν τις δύο χώρες σε τροχιά σύγκρουσης. Μέσα από τις αποκλειστικές μαρτυρίες στην «Κ» δύο εκ των πρωταγωνιστών της κρίσης, του Ελληνα τότε πρέσβη στην Αγκυρα Δημητρίου Νεζερίτη και του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Ονούρ Οϊμέν, αποκαλύπτονται άγνωστες λεπτομέρειες της κρίσης και στοιχεία από τον «πόλεμο της διπλωματίας».

Σε ένα χρονολόγιο γεγονότων χωρισμένο σε επτά μέρη, ο στενός συνεργάτης της τότε πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, το «πραγματικό αφεντικό στο υπουργείο Εξωτερικών», όπως τον χαρακτηρίζει ο πρέσβης Νεζερίτης, ξεδιπλώνει άγνωστες πτυχές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ενώ ο Ελληνας διπλωμάτης προβαίνει στην αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων της τουρκικής ηγεσίας και των λεπτών χειρισμών της ελληνικής αποστολής μέσα από διαλόγους που διημείφθησαν πίσω από τις κλειστές πόρτες.

1

Γερμανικός χάρτης με τα Ιμια ελληνικά – Το παρασκήνιο της κρίσης και ο διπλωματικός πόλεμος-1

Πράξη πρώτη

Η προσάραξη του «Φιγκέν Ακάτ» και τα σχέδια της Αγκυρας

Στα τέλη του 1995 η βεβαρημένη υγεία του Ανδρέα Παπανδρέου τον οδηγεί να παραδώσει την πρωθυπουργία στον Κώστα Σημίτη. Την ίδια ώρα, στην αντίπερα όχθη οι τουρκικές εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου, μία ημέρα πριν από την προσάραξη του τουρκικού φορτηγού πλοίου «Φιγκέν Ακάτ» σε αβαθή στην ανατολική νησίδα των Ιμίων, έφεραν την εκλογική ήττα της Τανσού Τσιλέρ, η οποία παρά τους κλυδωνισμούς και τις αντιδράσεις παρέμεινε στην ηγεσία της χώρας μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Οπως σημειώνει ο Τούρκος πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, «όταν ξέσπασε η κρίση ήταν μια περίοδος που στην Τουρκία και στην Ελλάδα υπήρχε αλλαγή κυβερνήσεων, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών μας είχε πρόσφατα αντικατασταθεί. Σκεφθείτε πως υπήρξαν έξι φορές αλλαγές υπουργών στο υπουργείο Εξωτερικών μέσα σε δυόμισι χρόνια. Ετσι δεν ήταν η πιο σταθερή περίοδος».

Σύμφωνα με τον επίτιμο πρέσβη Νεζερίτη, «η τουρκική πλευρά είχε μελετήσει πολύ προσεκτικά το πότε θα προκαλούσε την κρίση, διότι εκείνη την εποχή δεν είχε γίνει ακόμη η εκλογή του Κώστα Σημίτη. Πρωθυπουργός ήταν ακόμη ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος βρισκόταν άρρωστος στο νοσοκομείο. Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις είναι πρωθυπουργοκεντρικές, οπότε εκείνη τη στιγμή η χώρα βρισκόταν σε μια κατάσταση εκκρεμότητας. Το γεγονός αυτό έδινε στην Τουρκία μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία να προχωρήσει στην κρίση αυτή, την οποία, όπως μου είχε αποκαλύψει ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Βουλής, σχεδίαζαν ήδη από το καλοκαίρι του 1995».

«Οταν συνέβη το περιστατικό με το “Φιγκέν Ακάτ”», υποστηρίζει ο Τούρκος διπλωμάτης, «αντιληφθήκαμε ότι τα Καρντάκ (σ.σ. έτσι αποκαλεί τα Ιμια) ήταν καταχωρισμένα στα έγγραφα της τοπικής τουρκικής κυβέρνησης ως μέρος της τουρκικής επικράτειας, και συμβουλευτήκαμε διεθνείς χάρτες που εμφανίζουν τα Καρντάκ εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων. Στη συνέχεια συμβουλευτήκαμε και άλλες υπηρεσίες που μπορεί να ήταν ενημερωμένες για την ιστορία των νησιών και ανακαλύψαμε ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως αμφιβολία για την υπαγωγή των Καρντάκ. Ομως εκείνη τη στιγμή δεν θέλαμε να δημιουργήσουμε πολιτικό πρόβλημα, γιατί το θέμα με το καράβι λύθηκε και δεν υπήρχε τίποτα να κάνουμε».

Ενα κλίμα που δεν προμήνυε κλιμάκωση περιγράφει και ο πρέσβης Νεζερίτης. «Οταν συνέβη το περιστατικό με το “Φιγκέν Ακάτ”, ο γραμματέας της πρεσβείας μας κ. Παπαμελετίου μετέβη στο τουρκικό ΥΠΕΞ και έκανε το διάβημα. Η απάντηση των Τούρκων ήταν “ναι, θα πούμε του κυβερνήτη να δεχθεί να αποκολληθεί από τις ελληνικές αρχές”. Το ζητούμενο είναι ότι εάν η ιστορία είχε μείνει εκεί, τότε δεν θα είχε υπάρξει καμία συνέχεια», θυμάται.

Πράξη δεύτερη

Η αμφισβήτηση του καθεστώτος των νησίδων

Τις ημέρες που ακολούθησαν, η ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα βρισκόταν σε τακτική επικοινωνία με το τουρκικό ΥΠΕΞ, καθώς η τουρκική πλευρά αμφισβητούσε την ελληνικότητα των Ιμίων. Οπως εξιστορεί ο πρώην επικεφαλής της ελληνικής αποστολής, «λίγες ημέρες μετά το επεισόδιο με το τουρκικό φορτηγό πλοίο, η Τουρκία έστειλε ρηματική διακοίνωση στην ελληνική πρεσβεία η οποία έλεγε ότι “οι νησίδες είναι τουρκικές και είναι καταγεγραμμένες στο τουρκικό κτηματολόγιο του νομού Μπόντρουμ”. Η τουρκική διακοίνωση προκάλεσε την άμεση απάντηση της Ελλάδας. Αλλωστε δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε μια ρηματική διακοίνωση σαν και αυτή αναπάντητη, καθώς θα σήμαινε τη σιωπηρή αναγνώριση των ισχυρισμών της τουρκικής πλευράς».

Από την άλλη, ο υφυπουργός Οϊμέν περιγράφει την πρώιμη διπλωματική κρίση και αναφέρεται στις τουρκικές ενστάσεις. «Πήραμε ένα σημείωμα από την ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα που ισχυριζόταν ότι τα Καρντάκ ήταν ελληνικό έδαφος. Οι διπλωμάτες σας επισκέφτηκαν το υπουργείο μας, συνομίλησαν μαζί μου και με τον υπουργό Μπαϊκάλ, προέβαλαν τα επιχειρήματά τους και τους εξηγήσαμε ότι σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως τα νησιά ήταν τουρκικό έδαφος και πως για εμάς δεν υπάρχει καμία συζήτηση επ’ αυτού. Επειτα ο υπουργός μας επισκέφθηκε την πρωθυπουργό και δήλωσε το ίδιο. Οπότε για εμάς το θέμα είχε ήδη κλείσει».

Πράξη τρίτη

Ο «πόλεμος» διά των ΜΜΕ

Γερμανικός χάρτης με τα Ιμια ελληνικά – Το παρασκήνιο της κρίσης και ο διπλωματικός πόλεμος-2

Το νέο έτος (1996) βρίσκει την Ελλάδα υπό την ηγεσία του Κώστα Σημίτη. Ο τότε δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, πληροφορούμενος πως οι τουρκικές αρχές αμφισβητούν το καθεστώς των Ιμίων, μεταβαίνει στις 25 Ιανουαρίου 1996 στην ανατολική νησίδα (Μικρή Ιμια) και υψώνει την ελληνική σημαία. Η πράξη του δημάρχου χαρακτηρίζεται «προκλητική» και «εχθρική» από τον τουρκικό Τύπο, με δημοσιογράφους της εφημερίδας «Χουριέτ» να μεταβαίνουν στη Μικρή Ιμια και να υψώνουν την τουρκική σημαία, υποστέλλοντας την ελληνική.

Οπως υποστηρίζει ο πρέσβης Οϊμέν, «ο ελληνικός Τύπος έγραψε αρκετά άρθρα σχετικά με το θέμα και αυτό δημιούργησε μια δημόσια αντίδραση και στις δύο χώρες. Αρχικά ο δήμαρχος Καλύμνου έφερε μια ελληνική σημαία και πήγε στο Καρντάκ και την τοποθέτησε, ενώ στη συνέχεια ο τουρκικός Τύπος αντέδρασε και έγραψε άρθρα σχετικά με το θέμα. Αυτό οδήγησε κάποιους Τούρκους δημοσιογράφους να μεταβούν στη βραχονησίδα και να κατεβάσουν την ελληνική σημαία και να βάλουν αντί αυτής την τουρκική. Ολο αυτό το ζήτημα προκάλεσε μια μεγάλη πολιτική κρίση».

Στον αντίποδα της εξιστόρησης Οϊμέν, ο Ελληνας πρέσβης Νεζερίτης σημειώνει: «Ηταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα διέρρεαν στον ελληνικό Τύπο οι τουρκικές αξιώσεις, καθώς η Τουρκία μέσω της ρηματικής διακοίνωσης αμφισβητούσε επίσημα όχι μόνο το καθεστώς των Ιμίων, αλλά όλο το καθεστώς της περιοχής, όπως αυτό είχε χαραχθεί μέσω της τουρκο-ιταλικής συμφωνίας για τον καθορισμό των συνόρων στο Νότιο Αιγαίο, στο ύψος της Δωδεκανήσου. Πρέπει να γνωρίζετε πως ένας Τούρκος διπλωμάτης, συνεργάτης της Τσιλέρ, είχε πει ότι “αυτό είναι κάτι το οποίο προετοιμάζουμε από το καλοκαίρι”».

Το διάστημα 25-28 Ιανουαρίου ο «πόλεμος» δι’ αντιπροσώπων κλιμακώνεται, με τις πολιτικές ηγεσίες να λαμβάνουν θέσεις «μάχης» και τους δύο πρωθυπουργούς να διασταυρώνουν τα ξίφη τους στην επικοινωνιακή αρένα. Η ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα βρίσκεται σε συναγερμό, με το ελληνικό επιτελείο να ετοιμάζεται να αντικρούσει τις τουρκικές αιτιάσεις. «Περί το τέλος του Ιανουαρίου, λίγες ημέρες πριν φθάσουμε στο αποκορύφωμα της κρίσεως, επισκέφθηκα το τουρκικό υπουργείο και συνομίλησα με τον υπουργό Μπαϊκάλ», θυμάται ο κ. Νεζερίτης. «Ο Μπαϊκάλ ήταν πολύ ψύχραιμος και καθόλου εκνευρισμένος από την κατάσταση. Καθίσαμε πλάι πλάι και μου διάβασε τη ρηματική διακοίνωση, η οποία ήταν ένα ολόκληρο κατεβατό με το σύνολο της τουρκικής επιχειρηματολογίας, γραμμένης στα αγγλικά».

«Πρέπει να σας πω», προσθέτει ο Ελληνας πρέσβης, «πως όπως καθόμουν δίπλα του, έριξα μια ματιά στο κείμενο που διάβαζε. Παρατήρησα πως σε ορισμένα σημεία πάνω από τα αγγλικά είχε γραμμένες μεταφράσεις λέξεων στα τουρκικά. Ο άνθρωπος δεν ήξερε πάρα πολύ καλά αγγλικά ώστε να γνωρίζει τι ήταν ακριβώς αυτά τα οποία μου έλεγε».

«Οι οδηγίες που είχα πάρει από τον Θ. Πάγκαλο», προσθέτει ο κ. Νεζερίτης, «ήταν να πάω στο υπουργείο και να δω όλη την ανώτατη ηγεσία για να προσπαθήσουμε να εκτονώσουμε την κρίση, με το επιχείρημα ότι η συσσώρευση ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή προκαλούσε κίνδυνο σύρραξης. Μετά τη συνάντηση με τον Μπαϊκάλ πήγα και είδα τον Οϊμέν και μου είπε ορισμένα πράγματα, τα οποία μετέφερα στην Αθήνα. Ο Οϊμέν συνόψισε τη συζήτησή μας με τη φράση “αγαπητέ κύριε πρέσβη, τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά. Η κρίση αυτή πρέπει να ελεγχθεί. Μαζέψτε τις δυνάμεις σας, μαζέψτε τις σημαίες σας και αποσυρθείτε”. Αυτά συνέβησαν το πρωί της ημέρας της κρίσεως, ενώ από τις 3-4 το απόγευμα ο Οϊμέν είχε εξαφανιστεί γιατί ήταν στις συσκέψεις που προετοίμαζαν την απόβαση στα Ιμια. Μην έχουμε αυταπάτες, ο Οϊμέν ήταν το πραγματικό αφεντικό στο υπουργείο Εξωτερικών».

Την ίδια ώρα, ο Οϊμέν περιγράφει τα γεγονότα ως εξής: «Η ελληνική κυβέρνηση ενήργησε επίσημα, έστειλε στρατεύματα και τοποθέτησαν την ελληνική σημαία στα Ιμια. Ο Θ. Πάγκαλος μας είπε ότι αυτή η σημαία δεν θα αποσυρθεί ποτέ και τα στρατεύματα δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Ετσι προκλήθηκε μια πραγματική πολιτική κρίση μεταξύ των δύο χωρών, ενώ στο υπουργείο συζητήσαμε για το πώς μπορούμε να αντιδράσουμε. Ετσι χρησιμοποιήσαμε όλους τους διπλωματικούς τρόπους και τα μέσα για να επικοινωνήσουμε με την ελληνική κυβέρνηση».

Συμπληρώνοντας, ο Τούρκος πρέσβης περιγράφει το σκηνικό στο τουρκικό επιτελείο. «Η θέση του Θ. Πάγκαλου δεν άφηνε περιθώρια ελιγμών σε κανέναν», υποστηρίζει και προσθέτει: «Ως εκ τούτου συζητήσαμε με την κυβέρνηση σε ανώτατο επίπεδο και η κυβέρνηση αποφάσισε ότι σε περίπτωση που οι Ελληνες δεν δεχθούν τον διπλωματικό τρόπο επίλυσης του προβλήματος, ο μόνος τρόπος να αποτρέψουμε τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης είναι στέλνοντας στρατεύματα όχι στα μικρά νησιά όπου στάθμευαν τα ελληνικά στρατεύματα, αλλά στην άλλη βραχονησίδα (Δυτική Ιμια), αποφεύγοντας οποιαδήποτε αντιπαράθεση, και να προσπαθήσουμε να το λύσουμε μέσω της διπλωματίας».

«Η Τουρκία δεν πέτυχε τους στόχους της στα Ιμια»

Πράξη τέταρτη

Η αποστολή στρατευμάτων και ο ρόλος της διπλωματίας

Από τις πρώτες μέρες της κρίσης οι αμερικανικές δυνάμεις παρακολουθούσαν τα γεγονότα. Ο υπεύθυνος της αμερικανικής διπλωματίας για τα θέματα Ευρώπης, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ βρισκόταν σε ανοικτή γραμμή με τα υπουργεία Εξωτερικών των δύο χωρών. «Τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ τον γνώριζα ήδη από τις προηγούμενες συνεργασίες μας», λέει ο Οϊμέν. «Κατά τις 3.00 τα ξημερώματα (31 Ιανουαρίου) μου τηλεφώνησε και είπε, “ακούσαμε ότι τα τουρκικά στρατεύματα πρόκειται να αποβιβαστούν στο Καρντάκ, είναι αλήθεια; Γιατί μια τέτοια πράξη δημιουργεί πραγματικά μια σοβαρή κατάσταση”. Του απάντησα “έχετε λάθος πληροφορία”. “Τώρα είμαι ανακουφισμένος”, μου λέει και του απαντώ: “Μην ανακουφίζεστε γιατί τα στρατεύματά μας είναι ήδη εκεί. Δεν σχεδιάζουν να αποβιβαστούν, αλλά είναι ήδη εκεί, διότι δεν υπάρχει δυνατότητα επίλυσης του προβλήματος μέσω της διπλωματίας και ο μόνος τρόπος για να πείσουμε την ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει τα στρατεύματά της είναι να πάρει πίσω τη σημαία της”.

»Στην άλλη πλευρά της γραμμής, προφανώς ήταν και ο Θ. Πάγκαλος. Είχαμε 4 ή 5 τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Χόλμπρουκ. Στο τέλος της νύχτας, ο Χόλμπρουκ μας είπε, “σε περίπτωση που τα ελληνικά στρατεύματα αποσυρθούν και η ελληνική σημαία απομακρυνθεί, η τουρκική κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να πάρει πίσω τα στρατεύματά της και την παρουσία της;”».

γερμανικός-χάρτης-με-τα-ιμια-ελληνικά-562250902

27 χρόνια από τα Ίμια: Η θυσία μπορούσε να είχε αποφευχθεί

Μία ώρα νωρίτερα (02.00), ο Ελληνας πρέσβης ειδοποιείται για την αποβίβαση των τουρκικών ειδικών δυνάμεων στη δυτική βραχονησίδα. Οπως εξιστορεί, «στις 2 το πρωί με πήρε τηλέφωνο ο διευθυντής του γραφείου Τύπου, κ. Σταθουλόπουλος και με ενημέρωσε σχετικά, οπότε πήρα τηλέφωνο τους υπόλοιπους συνεργάτες, τους εξήγησα την κατάσταση και τους έφερα όλους στην πρεσβεία».

Στο τουρκικό επιτελείο οι συνεδριάσεις είναι συνεχείς, ο Οϊμέν βρίσκεται στο επίκεντρο των επαφών. «Εκείνες τις ώρες μίλησα με τον υπουργό και με τους ανωτέρους μου, οι οποίοι τόνισαν ότι αυτή ήταν η αρχική μας θέση, δηλαδή η απόσυρση των δυνάμεων και των σημαιών», αναφέρει στην αφήγησή του στην «Κ». «Δεν ήταν στις προθέσεις μας να εισβάλουμε σε κανένα νησί ή να στείλουμε στρατεύματα σε κάποιο νησί της περιοχής αυτής. Αλλά αναγκαστήκαμε από τους Ελληνες να προβούμε σε μια τέτοια ενέργεια», υποστηρίζει.

Σύμφωνα με τον Τούρκο διπλωμάτη, «από τις πρώτες ώρες της επόμενης ημέρας (1η Φεβρουαρίου) είχαμε επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση στα Καρντάκ, δεν υπήρξε καμία περαιτέρω αντιπαράθεση και κανένα πρόβλημα, ενώ οι Ελληνες απέσυραν τα στρατεύματά τους και εμείς πήραμε πίσω τα δικά μας. Οπότε, δεν υπήρχε πλέον τοποθετημένη η ελληνική σημαία και αυτό μας επανέφερε στο “status quo ante”».

Γερμανικός χάρτης με τα Ιμια ελληνικά – Το παρασκήνιο της κρίσης και ο διπλωματικός πόλεμος-3

Πράξη πέμπτη

Το ελικόπτερο «Π.Ν. 21» και η θυσία των τριών ιπταμένων

Η κρίση των Ιμίων σημαδεύτηκε από την απώλεια των τριών μελών του πληρώματος του ελικοπτέρου «Π.Ν. 21», των υποπλοιάρχων Χριστόδουλου Καραθανάση και Παναγιώτη Βλαχάκου και του αρχικελευστή Εκτορα Γιαλοψού. Ο επίτιμος πρέσβης Οϊμέν και πρώην επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας σημειώνει: «Η πτώση του ελικοπτέρου ήταν προφανώς ένα ατύχημα. Λυπούμαστε πολύ για τους πιλότους, για τις οικογένειές τους και για την ελληνική κυβέρνηση. Η κατανόηση του συμβάντος και οι πληροφορίες που έχουμε είναι ότι πρόκειται για ατύχημα. Συνέβη κατά τη διάρκεια της νύχτας και πιθανόν να είχαν προβλήματα με τον εξοπλισμό νυχτερινής όρασης. Δεν ξέρω περισσότερα καθώς δεν έχουμε αναφορά για το ατύχημα από την ελληνική πλευρά, αλλά αυτή η κρίση ήταν μια περιττή κατάσταση και είναι κρίμα που οι τρεις αεροπόροι έχασαν τη ζωή τους». Στο ερώτημα της αντίδρασης στην είδηση της πτώσης του ελικοπτέρου, ο κ. Νεζερίτης δήλωσε πως επιθυμεί να μην τοποθετηθεί.

Στη συνέχεια της συζητήσεως, ο Τούρκος πρώην υφυπουργός Εξωτερικών ερωτάται αν είχε δοθεί εντολή στους στρατιώτες να προσβάλουν ή να καταρρίψουν τα ελληνικά πτητικά μέσα: «Το ελικόπτερο δεν καταρρίφθηκε. Δεν είχαμε τέτοια πολιτική, ούτε τέτοια πρόθεση και φυσικά δεν δόθηκαν τέτοιες οδηγίες στους στρατιώτες μας».

«Το ελικόπτερο δεν καταρρίφθηκε. Δεν είχαμε τέτοια πολιτική, ούτε τέτοια πρόθεση και φυσικά δεν δόθηκαν τέτοιες οδηγίες στους στρατιώτες μας», λέει ο Τούρκος διπλωμάτης.

Πράξη έκτη 

Η αποκλιμάκωση και η απόσυρση των στρατευμάτων

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών, η πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό της Τουρκίας και η κυβερνητική αδυναμία της Τσιλέρ, που οδήγησε τον Ιούνιο του 1996 σε συνασπισμό με τον Νετσμετίν Ερμπακάν, συνηγόρησαν στην εξωτερίκευση της έντασης στο Αιγαίο.

Ο Οϊμέν απορρίπτει αυτήν την εκδοχή και υποστηρίζει: «Δεν ήταν τουρκική πρωτοβουλία αυτή η κρίση, δεν δημιουργήσαμε εμείς την κρίση και προσπαθήσαμε να την επιλύσουμε μέσω της διπλωματίας από την πρώτη μέρα. Αλλά η κ. Τσιλέρ ανέφερε στο τέλος πως τα ελληνικά στρατεύματα θα αποσυρθούν και θα πάρουν πίσω την ελληνική σημαία. Αυτό ήταν λοιπόν αυτό που είπε. Αλλά ξαναλέω πως η τουρκική κυβέρνηση δεν ήταν ο εμπνευστής αυτής της κρίσης και αυτού του προβλήματος».

«Ειλικρινά μιλώντας», συμπληρώνει ο Τούρκος διπλωμάτης, «δεν περίμενα έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, γιατί ήμουν αρκετά σίγουρος ότι οι Ελληνες θα αντιλαμβάνονταν πως η Τουρκία είναι αποφασισμένη, και έκαναν αυτό που περιμέναμε να κάνουν, δηλαδή απέσυραν τα στρατεύματά τους και τη σημαία τους και έτσι δεν δημιουργήσαμε κανένα πρόσθετο πρόβλημα στον Τύπο ή στην κοινή γνώμη. Επομένως, η εκτίμησή μου είναι ότι επρόκειτο για μια σοβαρή κρίση εκείνη τη στιγμή, η οποία τώρα έχει τελειώσει».

γερμανικός-χάρτης-με-τα-ιμια-ελληνικά-562255426

27 χρόνια από τα Ιμια – Πώς άλλαξε το αμυντικό δόγμα

Στη δική του εκτίμηση για τη βαρύτητα της κρίσης των Ιμίων, ο κ. Νεζερίτης αξιολογεί την κατάσταση ως «αρκούντως σοβαρή», υπογραμμίζοντας: «Κοιτάξτε, βρεθήκαμε αρκετά κοντά στον πόλεμο και οι στιγμές ήταν κρίσιμες, αλλά κατά τη γνώμη μου, δεν θα γινόταν ένας ολοκληρωτικός πόλεμος. Οι Τούρκοι επιδίωκαν να γίνει μια τοπική σύρραξη, να βουλιάξουν κάνα δυο καράβια, να σκοτωθούν γύρω στα εκατό άτομα, καθώς οι Τούρκοι δεν τους λογαριάζουν πολύ τους ανθρώπους και μετά να ασκηθούν πιέσεις προς τις δύο πλευρές για συνομιλίες».

Πράξη έβδομη 

Οι σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας στη «μετα-Ιμια» εποχή

Ολοκληρώνοντας τις συζητήσεις με τους δύο διπλωμάτες, ο κ. Οϊμέν τονίζει πως η κρίση των Ιμίων δεν έληξε στο Αιγαίο, αλλά μεταφέρθηκε στη διπλωματική σκακιέρα. «Κοιτάξτε, μετά το πέρας της κρίσης, οι Ελληνες συνέχιζαν να δημιουργούν προβλήματα, καθώς αποφάσισαν να μπλοκάρουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση τη βοήθεια που έπρεπε να παρασχεθεί στην Τουρκία για να αντισταθμίσει την τελωνειακή ένωση. Ετσι, δημιουργήθηκε μια νέα κατάσταση, ένα νέο πρόβλημα μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας, το οποίο διήρκεσε αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα».

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ελληνας πρέσβης που χειρίστηκε την κρίση και τις σχέσεις των δύο κρατών μετά το πέρας αυτής τονίζει στην «Κ»: «Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις από την εποχή των Ιμίων ήταν μονίμως πια κακές. Ημασταν σε μια περίοδο συνεχούς κρίσεως, καθώς μετά τα Ιμια εμφανίστηκε η πολιτική των γκρίζων ζωνών. Τα τέσσερα χρόνια που παρέμεινα στην Τουρκία οι σχέσεις των δύο χωρών πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Πάντως, πρέπει να τονιστεί ότι η Τουρκία δεν πέτυχε τον επιδιωκόμενο στόχο της στα Ιμια, δηλαδή μια διαπραγμάτευση Ελλάδας – Τουρκίας για το καθεστώς του Αιγαίου».

«Συνοψίζοντας, το συμπέρασμα που λάβαμε», αναφέρει ο Τούρκος διπλωμάτης, «είναι ότι όλοι θα πρέπει να παίρνουν μαθήματα από τέτοιες κρίσεις και να συνειδητοποιήσουν ότι ο μόνος τρόπος για να λυθούν τα τουρκοελληνικά προβλήματα δεν είναι μέσω τετελεσμένων γεγονότων ή μέσω προκλήσεων και επιθέσεων, αλλά να δημιουργηθεί μια καλύτερη ατμόσφαιρα μεταξύ των δύο χωρών μέσω του διαλόγου, ενώ η συμφιλίωση Τουρκίας και Ελλάδας μπορεί να έρθει και μέσω της βοήθειας του εκάστοτε γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ».

- ΘΥΜΑΣΤΕ ΡΕ ΣΚΑΤΟΜΥΑΛΟΙ ??

- Κρίση των Ιμίων ονομάζεται συμβατικά η ένοπλη αμφισβήτηση της Ελληνικής θαλάσσιας κυριαρχίας που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1996 από την Τουρκία, με αφορμή την προσάραξη πλοίου στις βραχονησίδες των Ιμίων. Κατά την διάρκεια της ολιγοήμερης αυτής κρίσης, οι δύο χώρες μετέφεραν στρατιωτικές δυνάμεις (κυρίως ναυτικές) γύρω από τα Ίμια και τις ανέπτυξαν φτάνοντας κοντά στην ένοπλη σύρραξη. Τελικά με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, και κυρίως των ΗΠΑ, η ένταση εκτονώθηκε και οι δύο χώρες απέσυραν τους στόλους τους.

Την εποχή της κρίσης αυτής πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Κώστας Σημίτης. Υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εθνικής Αμύνης ο Γ. Αρσένης και Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Χ. Λυμπέρης .

----------------------------------------------------------------------------

- ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΕ ΔΕΝΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??
 

ΑΘΛΙΟΙ ΚΑΡΕΚΛΟLOVERS ΝΕΝΕΚΟΙ. - ΘΥΜΑΣΤΕ ? ΞΕΡΕΤΕ ? ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ??? - ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΕ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

Τρεις Έλληνες πιλότοι νεκροί

Τα μεσάνυχτα τις 31ης Ιανουαρίου συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Σημίτη, προκειμένου να έχουν οι πολιτικοί καλύτερη ενημέρωση. Είκοσι λεπτά πριν τις 2 τα ξημερώματα στο «Πεντάγωνο» φτάνουν πληροφορίες πως η Τουρκία αποβιβάζει βατραχανθρώπους στην μικρή Ίμια.

Περίπου δυο ώρες αργότερα, η Αθήνα θα στείλει ελικόπτερο για να τσεκάρει την πληροφορία. Στις 04:50 το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περίπου 10 Τούρκους κομάντο. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ.

Λίγο πιο έξω από την Καλόλιμνο θα συντριβεί. Ανασύρονται νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός.

Η ένταση θα κορυφωθεί και τότε θα παρέμβουν οι ΗΠΑ με τον υφυπουργό Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ να θέτει την πρόταση σε Αθήνα και Άγκυρα: «Όχι πλοία, όχι στρατιώτες, όχι σημαίες».

Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια…

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Λυμπέρης είχε αποκαλύψει ότι όταν ρώτησε τον ΥΠΕΞ Θεόδωρο Πάγκαλο τι θα πουν στον ελληνικό λαό σχετικά με την απομάκρυνση της σημαίας από τα ελληνικά Ίμια, ο Πάγκαλος απάντησε: «Θα πείτε ότι τη σημαία την πήρε ο αέρας», κάτι που διέψευσε ο Πάγκαλος. 

 

ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΕ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

- ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΕ ΔΕΝΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

- ΡΕ ΑΘΛΙΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

- ΡΕ ΑΘΛΙΕ TΣΙΠΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ??

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ....

Στις 30 Ιανουαρίου, ο Σημίτης θα μιλήσει στο τηλέφωνο με τον Μπιλ Κλίντον, τότε πρόεδρο των ΗΠΑ. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά.

Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει τους ΟΥΚάδες, όχι όμως και την ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής».

Η Τουρκία θέτει θέμα «γκρίζων ζωνών» και λέει όχι στην ελληνική πρόταση. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση, για αποχώρηση του αγήματος αλλά όχι της ελληνικής σημαίας.

 

31 Ιανουαρίου 1996 .

 Ίμια: Πως φτάσαμε στις «γκρίζες ζώνες» και στο να διεκδικούν οι Τούρκοι το μισό Αιγαίο και τη Θράκη, μετά από 27 χρόνια;

1 Day Ago

0

139

Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Messenger

Το ημερολόγιο έδειχνε 31 Ιανουαρίου 1996 όταν ο επίλογος της κρίσης των Ιμίων γραφόταν με τον χειρότερο τρόπο για την Ελλάδα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι κανείς δεν ξεχνά. Είκοσι επτά χρόνια μετά, το europost.gr φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές εκείνης της νύχτας.

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη έκανε τα πρώτα της βήματα, φέρνοντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα ένοπλης σύρραξης.

Το επεισόδιο εντάσσεται στο πλαίσιο των Ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο, που εμφανίσθηκαν δυναμικά στο προσκήνιο μετά τη Μεταπολίτευση. Η Ελλάδα αναγνωρίζει ως μόνη διαφορά της με τη γείτονα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ενώ η Τουρκία θέτει τα θέματα του εναερίου χώρου (αναγνωρίζει 6 και όχι 10 μίλια), του FIR Αθηνών, της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του Αιγαίου και με την κρίση των Ιμίων το καθεστώς κάποιων βραχονησίδων («Γκρίζες Ζώνες»).

Τα Ίμια (Καρντάκ στα Τουρκικά) είναι δύο μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες μεταξύ του νησιωτικού συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και των νοτιοδυτικών ακτών της Τουρκίας. Απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια από το Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) της Τουρκίας, 5,5 ν.μ. από την Κάλυμνο και 2,5 ν.μ. από το πλησιέστερο Ελληνικό έδαφος, τη βραχονησίδα Καλόλιμνος.

Τα Ίμια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, ακολουθώντας την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Τουρκικό Κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Η αμφισβήτηση της Ελληνικότητας των Ιμίων ξεκίνησε από ένα ναυτικό ατύχημα που συνέβη στις 25 Δεκεμβρίου 1995. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν για την περίσταση τη δική τους ερμηνεία στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), με την οποία είχαν παραχωρηθεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία στο σύνολό τους και όχι ονομαστικά, και να αμφισβητήσουν την Ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων.

Το Χρονικό της Κρίσης

25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες είναι οι αρχές της χώρας του.

26 Δεκεμβρίου 1995: Το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.

27 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την Ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα ανελάμβανε τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε θέμα γενικότερα.

28 Δεκεμβρίου 1995: Δύο Ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το Τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα Ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με Ελληνικά μαχητικά. Με Ελληνική βοήθεια, ο Τούρκος πιλότος διασώζεται.

29 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο Ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.

9 Ιανουαρίου 1996: Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, απορρίπτοντας τη διακοίνωση.

15 Ιανουαρίου 1996: Παραιτείται ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλεύεται στο «Ωνάσειο».

16 Ιανουαρίου 1996: Το Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβανόμενο το παιγνίδι των Τούρκων και ζητά αυξημένα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή των Ιμίων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

19 Ιανουαρίου 1996: Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εκλέγει νέο πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.

26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.

27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την Ελληνική σημαία και υψώνουν την Τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».

28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την Τουρκική σημαία και υψώνει την Ελληνική. Το βράδυ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί Τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.

29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα Ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.

30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την Ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά. Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την Ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής».

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την Ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).

31 Ιανουαρίου 1996

00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.
01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.
04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.

04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 Τούρκους κομάντος με τη σημαία τους.

 

Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του Ελληνικού Κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους Τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.

06:00 Οι Αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέλησή τους. «No ships, no troops, no table-flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.

Η Κρίση των Ιμίων δεν είχε συνέπειες ως προς το καθεστώς των νησιών. Ωστόσο, έδωσε αφορμή στην Τουρκία να θέσει ζήτημα «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά και να θέσει ένα ακόμη θέμα στην ατζέντα των Ελληνοτουρκικών διαφορών. Παρόλα αυτά, η Ελληνική πλευρά δεν αποδέχτηκε ποτέ την ύπαρξη τέτοιου θέματος, επικαλούμενη τις Διεθνείς Συνθήκες.

Τα γεγονότα στα Ίμια κλόνισαν την αξιοπιστία της Ελληνικής κυβέρνησης, ειδικά όταν ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ευχαρίστησε από το βήμα της Βουλής τους Αμερικανούς για τον καταλυτικό τους ρόλο στην αποκλιμάκωση της έντασης.

Δείτε το βίντεο με τις ευχαριστίες Σημίτη στις ΗΠΑ

Νίκος Αρβανίτης: 1996-2023: Από τα Ίμια στις «Γκρίζες Ζώνες» της Θράκης

«Το 2023 εκτιμάται ότι θα είναι η χρονιά που θα καταρρεύσουν όλα τα μυθεύματα γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και ειδικά εκείνα που έχουν λάβει την μορφή περισπούδαστων αναλύσεων και ακαδημαϊκών κειμένων δίνοντας την θέση τους στην αντικειμενική αξιολόγηση της μακραίωνης τουρκικής απειλής», λέει χαρακτηριστικά ο αναλυτής και διεθνολόγος Νίκος Αρβανίτης και συνεχίζει.

«Η ελληνική κοινωνία προσμετρά στα χρόνια της κρίσης και τις επιπτώσεις ενός ακήρυχτου και πολυδιάστατου πολέμου που ξεκίνησε από τα Ίμια, όταν η Άγκυρα διεκδίκησε με στρατιωτικά μέσα ελληνικό έδαφος και για πρώτη φορά δημιούργησε τετελεσμένο εισάγοντας μονομερώς στην εξωτερική της πολιτική τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”.

Από το 1996 μέχρι το 2020 η αντιπαράθεση Ελλάδας – Τουρκίας είχε εισέλθει σε κατάσταση γνωστή ως “ενδοπολεμική αποτροπή” (“intrawar deterrence”) με πεδία αναφοράς το Αιγαίο, την Θράκη και την Κύπρο που συμπεριλαμβάνει τις “γκρίζες ζώνες”, την κατάληψη απομακρυσμένων ελληνικών εδαφών, τον έλεγχο ελληνικού κυριαρχικού χώρου και κατάληψη μέρους της μη κατεχόμενης Κύπρου ή και όλης της Κύπρου.

Το διαμορφωθέν “δόγμα ασφαλείας”, επικεντρώθηκε στις προσπάθειες εξισορρόπησης της τουρκικής απειλής απόρροια των επιλογών του συνόλου της ελληνικής πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας που προσπάθησε να “εκλογικεύσει” την αναπροσαρμοζόμενη τουρκική προκλητικότητα αποσκοπώντας στην αποτροπή μιας γενικευμένης σύρραξης. Αυτή η τακτική ,όμως, επέτρεψε στον προαιώνιο αντίπαλο των Ελλήνων να εκπληρώνει μικρούς ή μεσαίους πολιτικούς στόχους μέσα από ένα πλέγμα απειλών ή ενεργειών “χαμηλής έντασης”!».

Στρατηγικό σχέδιο Γκρίζων Ζωνών

Στην συνέχεια ο κ. Αρβανίτης τονίζει ότι η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει Γκρίζες Ζώνες κατά τα πρότυπα των Ιμίων. Ειδικότερα εξηγεί, «Η τουρκική επιθετική πολιτική είχε διαμορφώσει το στρατηγικό σχέδιό της για την δημιουργία Γκρίζων Ζωνών στην Θράκη κι αυτό προσπάθησε να το υλοποιήσει τον Μάρτιο του 2020 κατά τα πρότυπα των Ιμίων, με την εργαλειοποίηση των παρατύπων μεταναστών, χωρίς να υπολογίζει ότι οι Θρακιώτες θα έδιναν την δική τους Μάχη του Έβρου.

Ο τουρκικός παράγοντας ενισχύει οτιδήποτε μπορεί να συμβάλει στην ρευστοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας στην Θράκη, ακόμη και μέσω της “τοποθέτησης” στα εδάφη αυτά πληθυσμιακών ομάδων που θα μπορούσαν να δράσουν αποσταθεροποιητικά, για αυτό τον λόγο προσπαθεί να διαχειρισθεί και τους μηχανισμούς της λαθρομετανάστευσης και του διεθνοποιημένου οργανωμένου εγκλήματος με απολήξεις ακόμη κι εντός της ελληνικής επικράτειας.

Ανεξάρτητα από την στάση του πολιτικού δυναμικού της χώρας και τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στα πλαίσια των διεθνών σχέσεων της ΕΕ, η Ελλάδα δεν ηττήθηκε στον Έβρο το 2020 (όπως συνέβη στα Ίμια) κι έτσι ανετράπησαν οι σχεδιασμοί της γείτονος και των υποστηρικτών της για επίσπευση του σχεδίου των Γκρίζων Ζωνών στην Θράκη, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τα σχέδιά της στα πλαίσια του κηρυχθέντος πολυεπίπεδου υβριδικού ελληνοτουρκικού πολέμου.

Η δημιουργία «Γκρίζων Ζωνών» στην Θράκη και τα βασικά στάδια

1. Την επιβολή του δικτύου των παρακρατικών και παραθρησκευτικών εκπροσώπων του πολιτικού ισλάμ υπό την ηγεσία των παρατύπων παραμουφτήδων

2. Την παγίωση των παραλλήλων δομών (σε θρησκεία, εκπαίδευση, οικονομία, υγεία, κοινωνία κ.α.)

3. Την διαμόρφωση ενός περιφερειακού στρατηγικού πυλώνα θρησκευτικής και πολιτικής επιρροής από όπου θα εκπονείται η τακτική σχεδίων διαστρέβλωσης της πραγματικότητας στην Θράκη προκειμένου να επιτύχει

4. Την διαφοροποίηση της Μειονότητας στοχεύοντας στην κοινωνική συνοχή της Θράκης, εφαρμόζοντας αφομοιωτική τακτική απέναντι σε όσους διαφοροποιούνται από το αφήγημα της “εθνικής ομογενοποίησης” και “τουρκοποίησης της Μειονότητας”

5. Την καλλιέργεια κλίματος αποσχιστικού εθνικισμού που ίσως παραπέμπει στο μακρινό μέλλον στην “Αρχή της Αυτοδιάθεσης” την οποία δεν αποκλείεται να επικαλεσθεί η Τουρκία όταν οι συνθήκες φανούν πρόσφορες για αυτήν. Δεν έχει αποκρύψει άλλωστε, η Τουρκία ότι θεωρεί ως προέκτασή της την Δυτική Θράκη

6. Την προετοιμασία κατάλληλου κλίματος στα διεθνή fora.

Το τοπικό πολιτικό δυναμικό καλείται να δώσει συγκεκριμένες λύσεις σε ζητήματα που αφορούν στην παραγωγική και δημογραφική ερήμωση, την φυγή του ενεργού πληθυσμού από τους οικισμούς, τα χωριά και τις κωμοπόλεις προς τα αστικά κέντρα, και την ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας στον γενικό πληθυσμό που δεν επιτυγχάνεται μόνο με έναν “φράκτη”.

Η διαφαινόμενη δημιουργία “προνομιακών ζωνών” για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ υπό την κηδεμονία των ΗΠΑ στο νομό Έβρου με την στρατιωτικοποίηση του Λιμένα Αλεξανδρούπολης συμπληρώνουν τους μηχανισμούς εκείνους που υποκαθιστούν την ενδογενή αποτρεπτική ισχύ της χώρας έναντι ξένου επιβουλέα καθώς ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας ενδέχεται να βρίσκουν εμπόδια σε σχέδια διεθνοποίησης ή διεθνών ανταγωνισμών.

Μέχρι σήμερα δεν είναι ξεκάθαρη η στάση των ΗΠΑ ή της ΕΕ έναντι της τουρκικής απειλής που αντιμετωπίζει η χώρα μας, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και μακροσκοπικά, ενώ δεν ξέρουμε πώς η κυβέρνηση εκτιμά ότι η προβληθείσα στρατιωτική, αμυντική και δημόσια διπλωματία θωρακίζουν την Ελληνική Κυριαρχία στον Έβρο, την ίδια στιγμή που η Θράκη αποκτά έναν post-μεταψυχροπολεμικό γεωπολιτικό ρόλο που δεν προκύπτει ότι είναι συμβατός με το Ελληνικό Εθνικό Συμφέρον.

Στην ευρύτερη θεώρηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και με τις πολυδιαφημιζόμενες διερευνητικές επαφές θυμόμαστε τις δεσμεύσεις Σημίτη στο Ελσίνκι (τις οποίες ενταφίασε ο Κώστας Καραμανλής) ο οποίος είχε δεχθεί μειωμένη αιγιαλίτιδα ζώνη για την Θράκη, την Θάσο και την Σαμοθράκη και είναι αυτές ακριβώς οι δεσμεύσεις που είναι αρεστές σε εταίρους μας στην ΕΕ!

Εκ των ανωτέρω γίνεται αντιληπτό ότι επιβάλλεται η αναγκαιότητα συντονισμού των Συμβουλίων Εθνικής Ασφαλείας και Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής χωρίς βεβαίως να διαλάθει της προσοχής μας ότι οι “αδύναμες ηγεσίες” πιεζόμενες υπό το βάρος του δικού τους εσωτερικού ακροατηρίου, τείνουν προς τον κατευνασμό και την “διατήρηση ισορροπιών”, επιλέγοντας το χαμηλότερο δυνατό πολιτικό κόστος.

Εμείς, οι απλοί άνθρωποι, έχουμε χρέος να μην ξεχνάμε όλους τους Έλληνες Ήρωες των Ενόπλων Δυνάμεων που σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος: ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος, ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης, ο υποσμηναγός Νίκος Σιαλμάς, οι σμηναγοί Αθανάσιος Μπατσάρας και Γιώργος Μπαλταδώρος, δεν “χάθηκαν” στο Αιγαίο, θυσιάσθηκαν για όλους εμάς. Και Είναι Αθάνατοι!».

https://europost.gr/imia-pos-ftasame-stis-gkrizes-zones-na-diekdikoyn-oi-toyrkoi/

31ης Ιανουαρίου 1996 .

              IMIA     ΑΛΛΑ ΠΡΟΔΟΤΕΣ NENEKOI ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ...

- 06:00 Οι Αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέλησή τους. «No ships, no troops, no table-flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.

- Η Κρίση των Ιμίων δεν είχε συνέπειες ως προς το καθεστώς των νησιών. Ωστόσο, έδωσε αφορμή στην Τουρκία να θέσει ζήτημα «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά και να θέσει ένα ακόμη θέμα στην ατζέντα των Ελληνοτουρκικών διαφορών.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ . - ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΑ ΙΜΙΑ ??

ΗΘΟΠΟΙΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ .

ΑΘΛΙΟΣ. 

- 30ης Ιανουαρίου του 1996 

ΚΑΙ Ο ΠΑΝΑΘΛΙΟΣ .

 - Η είδηση της κατάληψης ελληνικού εδάφους προκάλεσε πανικό στο κτίριο της Βουλής όπου είχε συγκληθεί άτυπο ΚΥΣΕΑ του Κώστα Σημίτη με τον Θόδωρο Πάγκαλο (τότε υπουργός Εξωτερικών), τον Γεράσιμο Αρσένη (υπουργός Εθνικής Άμυνας), τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, τον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Ρέππα και άλλους κορυφαίους υπουργούς.