Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ???
Οι 9 Πυρηνικές Δυνάμεις (Εκτιμήσεις 2025-2026)
- Ρωσία: Διαθέτει το μεγαλύτερο οπλοστάσιο, με εκτιμώμενες 5.459 κεφαλές.
Ηνωμένες Πολιτείες: Διαθέτουν 5.277 εκτιμώμενες κεφαλές.
Κίνα: Αυξάνει ταχέως το οπλοστάσιό της.
Γαλλία & Ηνωμένο Βασίλειο: Διατηρούν σταθερά αποθέματα.
Ινδία, Πακιστάν, Βόρεια Κορέα: Μικρότερα, αλλά αναπτυσσόμενα οπλοστάσια.
.jpg)
Ισραήλ: fascists ... ORIGINAL ..... REAL VIRUS ... Δεν επιβεβαιώνει επίσημα, αλλά διαθέτει πυρηνική ικανότητα ..
Η κατάρρευση του μετώπου- Η αναχώρηση του Γεωργίου Β’ και της κυβέρνησης για την Κρήτη – Η παράδοση της Αθήνας – Μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν την είσοδο των Ναζί στην ελληνική πρωτεύουσα
- Συμπληρώνονται σήμερα 84 χρόνια από μα μαύρη στιγμή για τη νεότερη ελληνική ιστορία. Πρόκειται για τη εισβολή ή «είσοδο» των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα και η έπαρση της σβάστικας στην Ακρόπολη, μετά την υποστολή της γαλανόλευκης. Είχαν προηγηθεί η συνθηκολόγηση Τσολάκογλου, μια πολυσυζητημένη ενέργεια με την οποία θα ασχοληθούμε σύντομα, η κατάρρευση του μετώπου, η αναχώρηση του Γεώργιου Β’ και της κυβέρνησης για την Κρήτη και η εσπευσμένη φυγή των Βρετανικών στρατευμάτων που βρίσκονταν στην Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή. Ας δούμε όμως τα γεγονότα.
Η κατάρρευση του μετώπου μετά τη συνθηκολόγηση Τσολάκογλου
Στις 18.00 της 20ης Απριλίου 1940, στο Βοτονόσι του νομού Ιωαννίνων, 10 χλμ. μακριά από το Μέτσοβο και 40 χλμ. από τα Γιάννενα, ο Αντιστράτηγος Τσολάκογλου και ο Υποστράτηγος Ζεπ Ντίτριχ της LSSAH υπέγραψαν πρωτόκολλο ανακωχής, με ευνοϊκούς όρους για την Ελλάδα. Η παρέμβαση των Ιταλών περιέπλεξε τα πράγματα. Έτσι, η οριστική συμφωνία ανακωχής υπογράφηκε στις 23/4/1941 στη Θεσσαλονίκη, από τον Τσολάκογλου, τον Στρατηγό Γιόντλ και τον Ιταλό Φερέρο.
Οι Γερμανοί στο μεταξύ στις 22 Απριλίου επιτέθηκαν στη διάβαση των Θερμοπυλών την οποία υπεράσπιζαν η 19η Αυστραλιανή Ταξιαρχία και η 6η Νεοζηλανδική. Κατά μία φοβερή συγκυρία, επικεφαλής των δυνάμεων στο παράκτιο πέρασμα ήταν ο Νεοζηλανδός Στρατηγός Φράιμπεργκ, ο οποίος μετά την κατάληψη των Θερμοπυλών έφυγε για την Κρήτη. Όπως έχουμε γράψει και σε παλαιότερα άρθρα μας, ο Φράιμπεργκ φέρει σοβαρή ευθύνη για την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Παρ’ όλα αυτά, μετά την Κρήτη πήγε στη Β. Αφρική, όπου είχε μια σειρά από σημαντικές επιτυχίες.
Αυστραλοί αιχμάλωτοι πολέμου στο στρατόπεδο της Κορίνθου. Απρίλιος -Μάιος 1941
Τον συναντήσαμε και στη μάχη του Μόντε Κασίνο στην Ιταλία,, όπου και πάλι χρεώνεται με πολλά και σοβαρά λάθη. Πάντως, τον Απρίλιο του 1941, τόσο οι άνδρες του Φράιμπεργκ, όσο και αυτοί του Στρατηγού Μακέι, που υπεράσπιζαν το τμήμα προς τον Μπράλο αγωνίστηκαν ηρωικά, αλλά αναγκάστηκαν, μπροστά στη γερμανική υπεροχή να υποχωρήσουν. Τελευταίο προπύργιο των Βρετανών ήταν η διώρυγα της Κορίνθου, την οποία υπεράσπιζαν το 4ο Σύνταγμα Ουσάρων, Αυστραλοί και Μαορί.
Οι δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας είχαν υπονομεύσει τη γέφυρα με εκρηκτικά. Οι Γερμανοί γνωρίζοντας ότι θα συναντούσαν λυσσαλέα αντίσταση επιστράτευσαν το Ι και το ΙΙ Τάγμα του 2ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών. Μετά από σφοδρές συγκρούσεις, στη διάρκεια των οποίων ανατινάχτηκε και η γέφυρα της διώρυγας, είτε στη διάρκεια της μάχης και ενώ Γερμανοί σκαπανείς επιχειρούσαν να απομακρύνουν τα εκρηκτικά είτε σκόπιμα από τους Βρετανούς.
Απρίλιος-Μαίος 1941. Αυστραλοί αιχμάλωτοι πολέμου από το Ναύπλιο στο στρατόπεδο της ΚορίνθουΟι βρετανικές δυνάμεις υποχώρησαν προς το εσωτερικό της Πελοποννήσου και με τη βοήθεια Ελλήνων χωρικών οδηγήθηκαν προς τα λιμάνια της Μονεμβασιάς και της Καλαμάτας για να φυγαδευτούν με πλοία στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική. Κάποιοι όμως αιχμαλωτίστηκαν. Ο δρόμος προς την Αθήνα είχε ανοίξει διάπλατα για τους Ναζί…
Η αναχώρηση του Γεώργιου Β’ και της κυβέρνησης για την Κρήτη
Στις 22 Απριλίου 1941, τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης αναχώρησαν για την Κρήτη, με το αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα». Την επόμενη αναχώρησαν αεροπορικώς ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ και ο Βρετανός πρεσβευτής. Για λίγες μέρες ακόμα παρέμειναν στην Αθήνα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Αντιναύαρχος Σακελλαρίου, ο Υπουργός Μανιαδάκης, ο Στρατηγός T.G.G. Heywood και ο Ναυτικός Ακόλουθος της Βρετανικής Πρεσβείας Πλοίαρχος Terl, οι οποίοι έφυγαν από την περιοχή της Αργολίδας στις 27 Απριλίου.
Ο Αρχιστράτηγος Παπάγος αρνήθηκε να φύγει «συμμεριζόμενος την τύχη των ανδρών του» γράφει ο Δρ. Ι.Σ. Παπαφλωράτος και συνεχίζει: «Ήταν μια γενναία απόφαση επειδή οι Γερμανοί γνώριζαν καλώς ότι ο ίδιος δεν συγκαταλεγόταν μεταξύ των θαυμαστών της στρατιωτικής τους υπεροχής οι οποίοι αφθονούσαν στους ανωτάτους στρατιωτικούς κύκλους. Εν τούτοις, οι Γερμανοί δεν τον συνέλαβαν, αλλά τον έθεσαν υπό στενή παρακολούθηση».
Ο Παπάγος μάλιστα θεωρώντας ότι είχαν παραβιαστεί οι διαταγές του, στις 23 Απριλίου 1941 υπέβαλε αίτηση παραιτήσεως από τις τάξεις του Στρατού, αναφέροντας τα εξής: «Επειδή το Στράτευμα το τελούν υπό τας διαταγάς μου εσυνθηκολόγησε παρά τας διαταγάς μου και άνευ εξουσιοδοτήσεώς μου, υποβάλλω αίτησιν αποστρατείας». Είχε προηγηθεί, στις 21/4 διαταγή του προς τον Διοικητή Τμήματος Στρατιάς Ηπείρου, με την οποία επέκρινε σφοδρά τον Τσολάκογλου, τόνιζε ότι ο Στρατός πρέπει να αγωνιστεί μέχρι το έσχατο όριο των δυνατοτήτων του και ζητούσε άμεση αντικατάσταση το Τσολάκογλου. Θυμίζει ότι στις 18 Απριλίου 1941 είχε αυτοκτονήσει στην Αθήνα, με δύο σφαίρες (!) ο Πρωθυπουργός Κορυζής.Στην, τουλάχιστον περίεργη, αυτή αυτοκτονία έχουμε αναφερθεί σε ξεχωριστό άρθρο μας.
Στις 23/4/1941 ο Γεώργιος Β’ απηύθυνε διάγγελμα στον ελληνικό λαό, το οποίο έκλεινε ως εξής: «Μην αποθαρρήσετε Έλληνες, ουδέ κατά την οδυνηράν αυτήν στιγμήν της ιστορίας μας. Θα είμαι πάντοτε μεταξύ υμών. Το δίκαιον του αγώνος μας και ο Θεός να βοηθήσουν, όπως επιτύχομεν δι’ όλων των μέσων την τελικήν νίκην, παρά τας δοκιμασίας, τας θλίψεις, τους κινδύνους τους οποίους από κοινού εδοκιμάσαμεν και θα δοκιμάσωμεν εν τω μεταξύ. Μείνατε πιστοί εις την ιδέαν μιας ηνωμένης, αδιαιρέτου, ελευθέρας Πατρίδος. Εντείνατε τας θελήσεις σας. Αντιτάξτε την ελληνικήν σας υπερηφάνειαν κατά της εχθρικής βίας και των εχθρικών δελεασμών. Θαρρείτε. Αι καλαί ημέραι θα επανέλθουν. Ζήτω το Έθνος».
Γερμανοί στρατιώτες, πιθανότατα αλεξιπτωτιστές, κοντά στη διώρυγα της ΚορίνθουΟι Ναζί στην Αθήνα (27 Απριλίου 1941)
Το πρωί της Κυριακής (Κυριακή του Θωμά) της 27ης Απριλίου ελάχιστοι Αθηναίοι κυκλοφορούσαν στην πόλη. Παρά και τη σημαντική θρησκευτική εορτή ελάχιστοι πιστοί είχαν προσέλθει στις εκκλησίες. Το ραδιόφωνο μετέδιδε τη Θεία Λειτουργία. Ξαφνικά, η μετάδοση διακόπηκε για να μεταδοθεί η παρακάτω έκτακτη ανακοίνωση του Στρατιωτικού Διοικητή της πόλης, Υποστράτηγου Καβράκου.
Απρίλιος 1941. Εγκαταλελειμμένα Βρετανικά Vickers Mk VI και Bren Carrier στην οδό Παλαιολόγου στην πόλη της Λάρισας
«Λόγω της επιτακτικής ανάγκης διατάσσω να διακοπεί πάσα (κάθε) κίνησις εις τας οδούς των Αθηνών, του Πειραιώς και των Προαστίων. Να ώσι κλειστά άπαντα τα καταστήματα και οι κάτοικοι να παραμείνουν εις τας εστίας των, οι αξιωματικοί και οι στρατιώται εις τους στρατώνες και οι αστυνομικοί εις τα Τμήματά των. Απαγορεύω την έκτακτον έκδοσιν εφημερίδων. Και επειδή η πόλις είναι ανοχύρωτος, ουδεμία αντίστασις θα προβληθεί. Αξιώ να μην ακουσθεί ούτε ένας πυροβολισμός. Οι παραβάτες θα συλλαμβάνονται αμέσως και θα εγκλεισθώσι εις τας φυλακάς φρουρούμενοι ασφαλώς. Αναπληρωτήν μου κατά την απουσίαν μου ορίζω τον Συνταγματάρχην Πεζόπουλον».
Στην πόλη επικρατούσε νεκρική σιγή. Οι τελευταίοι Βρετανοί στρατιώτες ανατίναξαν μια αποθήκη πυρομαχικών στον Πειραιά. Στην Αθήνα είχαν παραμείνει μόνο ο Νομάρχης Αττικοβοιωτίας Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, ο Δήμαρχος Αμβρόσιος Πλυτάς και ο φρούραρχος, εκ μέρους των Αρχών. Αυτοί συγκρότησαν μια επιτροπή, στην οποία εκτός από τους ίδιους συμμετείχαν ο Δήμαρχος Πειραιώς Μιχαήλ Μανούσκος και ο γερμανομαθής Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος. Στην επιτροπή αρνήθηκε να συμμετάσχει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος.
Τα μέλη της, θα παρέδιδαν την ανοχύρωτη Αθήνα στους Ναζί. Είχαν προηγηθεί σχετικές συνεννοήσεις με τον Στρατιωτικό Ακόλουθο της Γερμανικής πρεσβείας Αντισυνταγματάρχη von Hohenberg. Τα μέλη της επιτροπής περίμεναν από τις 8.30 το πρωί στη διασταύρωση των Λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας. Ο επικεφαλής των Γερμανών Αντισυνταγματάρχης Otto von Seiben έφτασε εκεί στις 10.15 π.μ. συνοδευόμενος από τους επιτελείς του και κατευθύνθηκε προς τα μέλη της επιτροπής. Αφού τα χαιρέτησε στρατιωτικά, περίμενε από τον στρατιωτικό ακόλουθο την παρουσίασή τους.
Γερμανοί αλεξιπτωτιστές και ομάδα Βρετανών αιχμαλώτων πολέμου κοντά στην διώρυγα της Κορίνθου. Απρίλιος 1941Όλοι, κατακόκκινοι από ταραχή και συγκίνηση έκλιναν τα κεφάλια τους και περίμεναν την τυπική χειραψία. Ο von Seiben χαιρέτησε στρατιωτικά και πρότεινε στους Έλληνες να καθίσουν στο γειτονικό καφενείο «Παρθενών». Πολλοί Αθηναίοι αμίλητοι παρακολουθούσαν το δραματικό σκηνικό.
Ο Καβράκος κάπνιζε ασταμάτητα για να κρύψει τον εκνευρισμό του. Τελικά, προσφώνησε τον Γερμανό αξιωματικό, ενώ ο Κανελλόπουλος μετέφρασε το παρακάτω κείμενο στα γερμανικά: «Αι τοπικαί στρατιωτικαί και πολιτικαί Αρχαί, αποτελούμεναι από τον Στρατηγό Καβράκον Χρήστον, ανώτερο στρατιωτικό Διοικητή Αττικοβοιωτίας, τον Πεζόπουλον Κωνσταντίνον, Νομάρχην Αττικοβοιωτίας, τον Πλυτά Αμβρόσιον, Δήμαρχον Αθηναίων, τον Μανούσκον, Μιχαήλ, Δήμαρχον Πειραιώς, δηλούν προς τον Διοικητήν των γερμανικών στρατευμάτων ότι: Αι πόλεις των Αθηνών και ανοχύρωτοι είναι και ουδεμίαν προτίθενται να αντιτάξουν αντίστασιν εις την κατοχήν. Ελήφθησαν ήδη όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα προς διασφάλισιν της τάξεως εκ μέρους μας, μέχρι της εισόδου των Γερμανών».
Ο Γερμανός αξιωματικός απάντησε στη γλώσσα του εκθειάζοντας τον ελληνικό πολιτισμό και τόνισε: «Σας διαβεβαιώ ότι ο γερμανικός στρατός δεν έρχεται ως εχθρός αλλά ως φίλος φέρων την ειρήνην εις την Ελλάδα. Η μακρά φιλία η οποία μας συνδέει με την Ελλάδα θα αναζωπυρωθεί εντός ολίγων ημερών. Αμέσως μετά υπογράφτηκε το πρωτόκολλο παράδοσης και ο Πλυτάς πρόσφερε συμβολικά στον Γερμανό, το κλειδί της πόλης.
Η βομβαρδισμένη Πάτρα. Άνοιξη 1941Έπειτα ο von Seiben κάλεσε τους διοικητές των μικρότερων τμημάτων και τους υπέδειξε μπροστά σ’ έναν χάρτη τα μέρη όπου έπρεπε να κατευθυνθούν, ενώ έκλεισε ένα νέο ραντεβού με τον Πλυτά στις 12 το μεσημέρι. Συγκλονιστικό είναι το τελευταίο ανακοινωθέν του Ρ/Σ Αθηνών, που συντάχθηκε από τον Δημήτριο Σβολόπουλο, πατέρα του αείμνηστου ακαδημαϊκού Κων/νου Σβολόπουλου και εκφωνήθηκε από τον Κων/νο Σταυρόπουλο.
Στην ιστορία έχει μείνει ιδιαίτερα το τελευταίο μέρος του ανακοινωθέντος: «Προσοχή! Ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Θα είναι γερμανικός και θα μεταδίδει ψέματα! Έλληνες! Μην τον ακούτε! Ο πόλεμός μας συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι της τελικής νίκης. Ζήτω το έθνος των Ελλήνων!».
Μαρτυρίες όσων έζησαν τη γερμανική εισβολή στην Αθήνα
Στο βιβλίο του «Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ‘’ΟΧΙ’’» (Εκδόσεις HISTORICAL QUESΤ ο Νίκος Γιαννόπουλος γράφει ότι μετά την εγκατάλειψη της γραμμής άμυνας των Θερμοπυλών από τους Βρετανούς, οι Γερμανοί κινήθηκαν προς την Αττική. Επικεφαλής τους ήταν ένα Τάγμα Αναγνώρισης με μοτοσικλετιστές και οχήματα της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας. Αυτή είχε προωθηθεί από τη Μαγνησία στη Βόρεια Εύβοια, από εκεί στη Χαλκίδα και στη συνέχεια πέρασε στη Στερεά Ελλάδα και έφτασε έξω από την Αθήνα.
Βρετανική φάλαγγα οχημάτων στο Σύνταγμα τον Μάρτιο του 1941Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26/27 Απριλίου 1941 οι τελευταίες βρετανικές δυνάμεις εγκατέλειπαν την Αθήνα. Ο Ανδρέας Σταματόπουλος, αυτόπτης μάρτυρας βρισκόταν εκείνης τις μέρες στην Αθήνα με την οικογένειά του. Έμειναν στην οδό Σταδίου, στο ξενοδοχείο «City Palace». Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Νίκος Γιαννόπουλος, σύμφωνα με τον Σταματόπουλο, μόλις αποχώρησαν όλα τα βρετανικά οχήματα από την Αθήνα, ως τις 2.30 π.μ. επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Από τις 2.30 π.μ. ως τις 4.00 π.μ. υπήρξε μια σποραδική κίνηση στρατιωτικών οχημάτων.
Ο κόσμος ήταν άγρυπνος και κοίταζε από τα παραθυρόφυλλα γεμάτος αγωνία. Γύρω στις 8 π.μ., ο Σταματόπουλος άκουσε θόρυβο μηχανής έξω από το ξενοδοχείο: «Μια γκρίζα στρατιωτική μοτοσικλέτα που έφερε διπλωμένη πίσω από το κάθισμα του οδηγού κόκκινη σημαία με εμφανή τη μαύρη σβάστικα πέρασε με ταχύτητα από την περιοχή της Πλατείας Ομονοίας προς το Σύνταγμα. Ξαφνικά όλοι αισθανθήκαμε έναν κόμπο να πνίγει τον λαιμό μας. Είχαμε πλέον κατοχή…».
Αυστραλοί στρατιώτες στην Ακρόπολη, τον Μάρτιο του 1941Πραγματικά, στις 8.00 π.μ. της Κυριακής 27 Απριλίου 1941 μοτοσικλέτες και τεθωρακισμένα οχήματα της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας με επικεφαλής τον Ανθυπολοχαγό Φριτς Ντίρφλιγκ μπήκαν στην Αθήνα από τα Βόρεια Προάστια. Ο Νίκος Τσέρτος είδε τους πρώτους στην Πλατεία Αμερικής: «Οδηγούσαν μοτοσικλέτες BMW με το καλάθι και το πολυβόλο. Ακολουθούσαν ελαφρά τεθωρακισμένα, τα οποία είχαν στο καπό στερεωμένη τη γερμανική σημαία για αναγνώριση». «Έτυχε να είναι ημέρα συννεφιασμένη, ημέρα θλιβερή», θυμάται ο Ιωάννης Αντωνακέας.
Ο 13χρονος τότε Ιάκωβος Βαγιάκης παρακολουθούσε από τις γρίλιες του παραθύρου του μια γερμανική μηχανοκίνητη φάλαγγα. Έφτασε στην Πλατεία Κάνιγγος που τότε είχε κυκλική κυκλοφορία και έκανε στάση. Οι στρατιώτες όρμησαν στις νεραντζιές που ήταν φυτεμένες γύρω, έκοβαν νεράντζια και άρχισαν να τα τρώνε, ίσως γιατί νόμισαν ότι ήταν πορτοκάλια! Η Ελένη Φραγκιά, τομεάρχης της ΕΟΝ είπε: «Η εντολή από την κεντρική διοίκηση της ΕΟΝ ήταν να τους δεχθούμε με τη σιωπή μας και να κλειστούμε στα σπίτια μας… Η Αθήνα ήταν νεκρή πόλη, δεν υπήρχε παράθυρο ανοικτό, άνθρωπος στον δρόμο. Τα παραθυρόφυλλα ήταν κλειστά. Ακούσαμε μέσα από τα παράθυρα την μπότα, το τανκ και τη μοτοσικλέτα του κατακτητή».
Ο Βασίλης Κουρουπός έμενε τότε στου Ψυρρή: «Ακούγαμε τους Γερμανούς να κατεβαίνουν την Ερμού. Κλαίγαμε με κλειστά τα παράθυρα και τις πόρτες». Ο αείμνηστος Λεωνίδας Κύρκος, στην τελευταία συνέντευξή του στον Νίκο Γιαννόπουλο περιέγραψε το πρώτο άκουσμα των κατακτητών». «Κλειδωμένοι στα σπίτια, πίσω από τα παράθυρα ακούσαμε την μπότα των Γερμανών να χτυπά στον δρόμο. Αυτή ήταν η πρώτη ανάμνηση της Κατοχής». Ο νεαρός τότε, Νικόλαος Παυλιόγλου περιγράφει μια σκηνή που αντίκρισε στην οδό Πανεπιστημίου: «Οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι, με ελάχιστο κόσμο. Υπήρχαν κάποιοι ελάχιστοι που χειροκροτούσαν, αλλά αυτοί ήταν γερμανικής καταγωγής».
Και ο Νίκος Τσέρτος, λέει για την οδό Πατησίων: «Στην Πατησίων έφτασαν από την Τατοΐου. Ούτε κόσμος, ούτε χειροκροτήματα, ούτε τίποτα, εν αντιθέσει με το Παρίσι». Πάντως και οι δύο εντυπωσιάστηκαν από την εμφάνιση των Γερμανών: «Ήταν κάτι θηρία μαυρισμένα από τις κακουχίες. Αγέλαστοι και αμίλητοι» (Ν. Παυλιόγλου). «Αγριεμένοι, μαυρισμένοι από τις σκόνες, ήταν πολεμιστές. Σου έκαναν αμέσως εντύπωση και σου προκαλούσαν φόβο» (Ν. Τσέρτος). Ο Στάθης Τουρνάκης που συνάντησε Γερμανούς μοτοσικλετιστές καθώς επέστρεφε σπίτι του στην Πλάκα από του Μακρυγιάννη τονίζει ότι του έκαναν εντύπωση. «Ήταν στρατιώτες. Μέχρι τότε είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε κουρελήδες Ιταλούς αιχμαλώτους. Οι Γερμανοί, ακόμα και αιχμάλωτοι, δεν νομίζω να παρουσίαζαν ποτέ τέτοια εικόνα».
Λίγο πριν τις 9.00 π.μ. οι άνδρες ενός άλλου γερμανικού μηχανοκίνητου αποσπάσματος υπό τη διοίκηση του Λοχαγού Γιάκομπι, έφτασαν στα Προπύλαια της Ακρόπολης και ύψωσαν τη γερμανική σημαία (σβάστικα) στον Ιερό Βράχο, αφού πρώτα έγινε υποστολή της ελληνικής σημαίας. Ήταν μια μαύρη στιγμή της ελληνικής ιστορίας. Η Ελένη Φραγκιά αφηγείται: «Πήγαν στην Ακρόπολη κατέβασαν τη σημαία και έβαλαν τη σβάστικα. Αυτό ήταν μια πληγή για μας».
Όταν έμπαιναν οι Γερμανοί στην Αθήνα, η Πηνελόπη Δέλτα επιχείρησε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο. Τελικά πέθανε στις 2 Μαΐου. Ποτέ δεν ξεπέρασε τον ανεκπλήρωτο έρωτά της για τον Ίωνα Δραγούμη, ενώ και η ασθένειά της (σκλήρυνση κατά πλάκας), έκανε δύσκολη τη ζωή της. Και τα εθνικά της φρονήματα όμως έπαιξαν ρόλο. Άλλωστε η ίδια είχε γράψει προφητικά: «Στον κόσμο υπάρχουν πράγματα, ιδέες, αρχές, ιδανικά, πίστες (πληθ. της λ. πίστη) που βαραίνουν περισσότερο από τη ζωή». Πάντως το ατίθασο ελληνικό πνεύμα, μπήκε αμέσως σε δράση. Όπως αφηγήθηκε ο αείμνηστος Μανώλης Γλέζος, το απόγευμα της ίδιας μέρας, οι Γερμανοί είχαν φτιάξει οδοδείκτες. Τη νύχτα όμως, ο ίδιος μαζί με άλλους τους κατέστρεψαν. Όταν το επόμενο πρωί ένα γερμανικό τμήμα έφτασε στη διασταύρωση Ιεράς Οδού και Κωνσταντινουπόλεως δεν ήξερε πού να κατευθυνθεί…
Επίλογος
Πάντως, η τελευταία πόλη της ηπειρωτικής Ελλάδας που έπεσε στα χέρια των Γερμανών ήταν η Καλαμάτα, μετά από σκληρή μάχη με τους Βρετανούς στις 28/4/1941. Σε ομιλία του στο Ράιχσταγκ στις 4/5/1941, ο Χίτλερ είπε: «Ενώπιον της ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους έως τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης επολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παρεδόθη παρά μόνον όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη και δεν είχε κανένα νόημα. Ως εκ τούτου απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους».
https://www.protothema.gr/
Πηγές: Δρ. Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος, «Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1833-1949», Εκδόσεις ΣΑΚΚΟΥΛΑ, 2014
ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, «Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ «ΟΧΙ», Εκδόσεις HISTORICAL QUEST, 2015
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
26.04.26
Νόρα Ράλλη
Το σκηνικό εντάσσεται σε ένα συνεδριακό κέντρο, που εντάσσεται σε ένα ειδυλλιακό τοπίο, που εντάσσεται στο ιστορικότερο κέντρο του αρχαίου κόσμου, όπου ακούγονταν μόνο αλήθειες -ακαταλαβίστικες, αλλά αλήθειες-, μα τώρα εκεί εντάχθηκαν κάποιοι «ωραίοι», και ήτανε απόγευμα και ασετιλίνη και μιλούσε ένας άνδρας με μια γυναίκα, που δεν άντεχε ούτε τ’ άντερά της τα ρουμάνικα]
– Κυρία Κ., ήρθατε που ήρθατε στην Ελλάδα, ας σας ενημερώσω ότι εδώ έχουμε Δημοκρατία και μάλιστα Νέα.
– Να τη χαίρεστε.
– (Ψιθυριστά): Τη χαιρόμαστε αλλά μας τη σπάτε κάπως. (Πιο δυνατά:) Οσο μας το επιτρέπετε, βέβαια.
– Εγώ;
– Εσείς βέβαια. Ηρθατε με κάτι περίεργες λέξεις: διαφθορά, νεποτισμός, πελατειακές σχέσεις. Πολύ βαριά ορολογία. Δεν βοηθάει το κλίμα.
– Δεν ήρθα για το κλίμα. Ηρθα για σοβαρές εγκληματικές υποθέσεις.
– Να τα πάλι τα βαριά. Λάθος. Στην Ελλάδα όλα είναι κλίμα. Το σκάνδαλο είναι κλίμα. Η ευθύνη, κλίμα. Η δικογραφία, ατμοσφαιρικό φαινόμενο. Περνάει. Σαν την ανοιξιάτικη μπόρα.
– Κι ο ΟΠΕΚΕΠΕ;
– Και το Predator, και τα Τέμπη, και η Novartis και τα πλαστά πτυχία και όλα. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ειδικά, εντάσσεται στη νεοελληνική παράδοση.
– Δηλαδή;
– Είναι θέμα οπτικής. Το βλέπετε στενά, νομικά. Εσείς στην Ευρώπη έχετε θεσμούς. Εμείς έχουμε ανθρώπινες σχέσεις. Παίρνει ο ένας τηλέφωνο τον βουλευτή, τον κερνάει έναν Φραπέ, παίρνει ο βουλευτής τον Χασάπη του, παίρνει ο τρίτος το τσεκούρι του και στο τέλος όλοι έχουν πάρει από κάτι. Αυτό λέγεται κοινωνική συνοχή.
– Στη δικογραφία λέγεται αλλιώς.
– Μα η δικογραφία δεν γνωρίζει από ελληνικό ταμπεραμέντο. Εσείς βλέπετε παράβαση, εμείς εξυπηρέτηση. Εσείς βλέπετε ευθύνη, εμείς παρεξήγηση. Εσείς βλέπετε πελατειακό κράτος, εμείς προϊόν ΠΟΠ.
– Η διαφθορά δεν είναι μέρος της δουλειάς των πολιτικών, σύμφωνα με τον νόμο.
– Να, εκεί τα χαλάμε. Εμείς την ορίζουμε πολιτισμικά, όχι νομικά: Ο βουλευτής δεν είναι απλώς νομοθέτης. Είναι κέντρο διεφθαρμένων... διερχομένων εννοώ, ψυχοθεραπευτής, τηλεφωνητής, μεταφραστής επιδοτήσεων και, ενίοτε, ποιητής της ασυλίας.
– Δεν ερευνώνται πολιτικοί επειδή είναι πολιτικοί.
– Αυτό ακριβώς μας ανησυχεί: αν αρχίσετε να ερευνάτε πολιτικούς όχι επειδή είναι πολιτικοί αλλά επειδή υπάρχουν στοιχεία, πού θα πάει αυτό; Θα ζητήσετε και λογοδοσία;
– Αυτό κάνει η Δικαιοσύνη.
– Εδώ πάλι η Δικαιοσύνη είναι πιο διακριτική. Χτυπάει πριν μπει. Αν μέσα γίνεται υπουργικό, περιμένει.
– Ακουσα ότι κάποιοι θεωρούν πως ήρθα να καταργήσω το Σύνταγμα.
– Κοιτάξτε... το Σύνταγμά μας είν’ ευαίσθητο. Ταράζεται εύκολα. Εχει και πολλές αλλεργίες. Ειδικά τώρα την άνοιξη. Υπουργός Υγείας είμαι και ξέρω.
– Και στις έρευνες αλλεργία;
– Κυρίως σ’ αυτές. Ειδικά όταν βρίσκουν πράγματα.
– Αρα το πρόβλημα δεν είναι ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υπερβαίνει τα όρια. Είναι ότι τα όρια δεν υπάρχουν.
– Βλέπετε; Αυτά λέτε και μας κάνετε κακό επικοινωνιακά.
– Δεν είμαι επικοινωνιολόγος.
– Κανείς δεν είναι τέλειος. Στην Ελλάδα, πάντως, θα σας βρίσκαμε μια θεσούλα. Οχι στην έρευνα - στην Επιτροπή Διερεύνησης της Ενόχλησης (ΕΔΕ) που προκάλεσε η έρευνα.
– Και το πόρισμα;
– Το έχουμε έτοιμο: «Ολα νόμιμα, ατυχώς παρεξηγημένα από την πραγματικότητα. Και, κυρίως, ο πρωθυπουργός δεν ήξερε τίποτα».
ΕΛΛΗΝΑΚΟ ΣΕ ΕΜΑΘΑΝ, ΣΕ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΑ ΕΔΩ & 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΙ ΓΛΥΦΟΚΟΚΑΛΑΚΙΑΣ ΕΙΣΑΙ & ΣΕ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ, ΣΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΨΙΛΟ ΓΑΖΙ & ΣΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ & ΤΟΥΣ ΦΙΛΑΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ.
ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ & ΜΕΤΑ {ΤΡΩΜΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ} ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ & ΑΚΟΜΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΙ:
- Όταν ο Μαυροκορδάτος τους έδινε Πενταροδεκάρες, Έστειλαν τον Κολοκοτρώνη Φυλακή…
- Όταν Φώναζαν: Τι Ζαΐμης τι Μπραΐμης & μετά Ψήφιζαν Ζαΐμη για δύο Οκάδες Πατάτες…
- Όταν έλεγαν: Ψωμί Ελιά & Κώτσο Βασιλιά …
- Όταν για μια Ρέγγα, έβαζαν τους Πολίτες να πετούν Πέτρες, ως Ανάθεμα στον Βενιζέλο…
- Όταν τα Ξυπόλυτα Αδέλφια μας Πάλευαν στα Βουνά για την Λευτεριά & την Αξιοπρέπειά μας.
- Ενώ Άλλοι για μια Στολή Γερμανοτσολιά, ένα πιάτο Φασολάδα, Σκότωναν τα Αδέλφια τους…
- Όταν Φόραγαν Ενίοτε Κουκούλα οι Χίτες, Ταγματασφαλίτες… Όχι γιατί Ντρέπονταν, μην τους πουν Προδότες οι Γνωστοί τους, αλλά οι ίδιοι Ντρέπονταν για τον Εαυτό τους…
ksipnistere 24/04/2026
- Όταν τα Αδέλφια σου ήταν στο Απόσπασμα, Φυλακή, Εξορία, Ψήφιζαν τον Εθνοπροδότη (Ψευτοεθνάρχη) Καραμανλή, για μια Φλούδα Μπακαλιάρο που τους έδινε ο Αχιλλέας…
- Όταν Δεν Λάμβαναν τα Γράμματα απ’ τα Αδέλφια στη Μακρόνησο, έγραφαν ευχαριστήρια στον Παπαδόπουλο, γιατί τους Χάριζε 500 Δρχ. που Χρωστούσε στην Αγροτική Τράπεζα…
- Όταν οι Λεβέντες στη Μεταπολίτευση Έτρεχαν από Πολιτικό Γραφείο σε Γραφείο Γλύφοντας τα Παπάρια Πολιτικών & των Ρουφιάνων τους για μια Θεσούλα Πείνας για τα Παιδιά τους…
- Όταν & συ σήμερα αυτά που έκανες τα Πληρώνεις τώρα Πατριώτη Ελληνάκο, πάρε τα λίγα Ψίχουλα, (άντε να τα βγάλεις πέρα) Σκάσε & Κολύμπα στα Σκατά των Μητσοτάκηδων…
- Σε Λυπάμαι Ελληνάκο, είσαι διαρκώς το Θύμα, σε πήραν χαμπάρι, σε Δουλεύουν, σε Κοροϊδεύουν, τρως Απανωτά Χαστούκια & δεν ξέρεις γιατί & από πού σου έρχονται…
Ένα μόνο να ξέρεις… Επειδή Μιλάω & για τους Άθαφτους Νεκρούς Αδελφούς μας στα Βουνά & στα Λαγκάδια, γιατί απ’ την Γενιά μου & με αυτούς Μιλάω… Δεν ξέρω αν είναι Ευχή ή Κατάρα αυτό… Ντρέπονται & θα Ντρέπονται που σας Γέννησε η ίδια η Μάνα Ελλάδα…
- Σε Σιχαίνομαι Ψευτοπατριώτη Ελληνάκο, ακόμα & οι Νεκροί σε Φτύνουν!!!
Πάρε τώρα Ελληνάκο Εθνικόφρονα ένα Fuel Pass … & άντε G@misou Λεβέντη μου!!!
- Via Δημήτρης Σταματέλος.
thecitysos.gr
-Πέθανε 13 Αυγούστου 1999 (ηλικία 38)
Μπογκοτά, Κολομβία
Αιτία θανάτου Τραύματα από πυροβολισμούς
- Υπάρχει μια φράση που ο Jaime Garzón επανέλαβε με την ακρίβεια ενός νυστέρι: «Η άγνοια δεν είναι σιωπηλή, μεταμφιέζεται. ” Βάζεις το κοστούμι της άποψης, δυναμώνεις τον ήχο και καταλαμβάνεις τον χώρο που θα έπρεπε να ανταποκρίνεται στη σκέψη. Ο αδαής δεν αμφισβητεί, δεν ρωτά, δεν διαβάζει, μόνο γαβγίζει. Και γαβγίζοντας, πείθει.
Ένα πρόσφατο ντοκιμαντέρ, διαβάστε για να τα πούμε: Η αλήθεια του Jaime Garzon, ανακτά αυτόν τον προβληματισμό με βάναυση ειλικρίνεια όπως μου αρέσει. Σε πέντε κεφάλαια διαλύει έναν καθρέφτη που προτιμά να αποφεύγει η Λατινική Αμερική, είμαστε μια περιοχή που δεν διαβάζει, και αυτή η παράλειψη παίρνει πολιτικό και πολιτιστικό τίμημα που συνεχίζουμε να πληρώνουμε χωρίς να καταλαβαίνουμε απόλυτα γιατί μας πληγώνει τόσο πολύ.
Ανησυχητικά είναι τα δεδομένα για την αναγνωστική κατανόηση στη Λατινική Αμερική. Δεν είναι μόνο ότι οι άνθρωποι δεν διαβάζουν βιβλία για ευχαρίστηση, αυτό θα ήταν δευτερεύον πρόβλημα, είναι ότι εκατομμύρια άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πραγματικά τι διαβάζουν.
Πιάσε τις λέξεις αλλά όχι το νόημα. Επαναλάβετε τον τίτλο, αλλά μην επεξεργαστείτε το επιχείρημα. Και σε αυτό το κενό κατανόησης μεγαλώνει, γόνιμη και αδηφάγα, χειραγώγηση.
.jpg)
- Ο μηχανισμός είναι παλιός, αλλά τα εργαλεία του μοντέρνα. Ένα σύστημα που επωφελείται από την έλλειψη κριτικής σκέψης δεν χρειάζεται να απαγορεύσει τα βιβλία, απλά κάνει το διάβασμα να φαίνεται βαρετό, άχρηστο ή ελιτίστικο. Αν κάνεις τον πολίτη να ντρέπεται που δεν ξέρει, αλλά ακόμα περισσότερο ντρέπεται να ρωτήσει, η μάχη κερδίζεται. Η άγνοια παύει να είναι έλλειψη και γίνεται ταυτότητα. Και όποιος τολμήσει να το επισημάνει αυτόματα γίνεται εχθρός.
Ο Garzón καταλαβαίνει από λίγους. Γι’ αυτό δεν ήταν απλά ένας κωμικός, ήταν ένας ελεύθερος σκοπευτής που χρησιμοποιούσε το γέλιο ως τη μόνη γλώσσα που μπορούσε να ακούσει ακόμα. Πίσω από κάθε χαρακτήρα υπήρχε μια αιχμηρή ερώτηση. Πίσω από κάθε σκετς, μια κοινωνική ακτινογραφία. Και αυτό, σε μια κοινωνία που ανταμείβει τον θόρυβο και τιμωρεί τη σαφήνεια, είναι επικίνδυνο.
Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει το μεγάλο παράδοξο της παιδείας μας, το σύστημα διαμορφώνει πολίτες αρκετά μορφωμένους για να υπακούουν, αλλά όχι αρκετά για να αντισταθούν. Μάθε τους να προσθέτουν, όχι να αμφισβητούν. Για να απομνημονεύσεις, όχι για να σχετιστείς. Να επαναλάβει την επίσημη αναφορά με την ίδια πεποίθηση με την οποία επαναλάμβαναν την κατήχηση.
Και το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο, γενιές που μπερδεύουν το να έχουν άποψη με το να έχουν σκέψη. Παίρνουν το meme για ανάλυση, το κράξιμο για επιχειρήματα και την προσβολή για συζήτηση. Ότι μπροστά σε ένα αμφιλεγόμενο γεγονός, δεν απαντούν με άλλο γεγονός, απαντούν με περισσότερο όγκο. Γαβγίζουν πιο δυνατά.
Δεν είναι σύμπτωση. Είναι κατασκευή.
Και η μόνη έξοδος, όσο αργή και άγαμη, παραμένει η ίδια που επεσήμανε ο Garzon με τη ζωή του και με τον θάνατό του: ΔΙΑΒΑΣΤΕ.
Διαβάστε με ευφυή δυσπιστία, με μολύβι στο χέρι, με ετοιμότητα που το κείμενο μας ερμηνεύει και μας μεταμορφώνει.
Διαβάστε όχι για να συσσωρεύσετε πληροφορίες, αλλά για να αναπτύξετε την ικανότητα να μην εξαπατάτε τόσο εύκολα.
.jpeg)
- Οι αδαείς άνθρωποι μόνο γαβγίζουν.
Αυτοί που διαβάζουν, κάποτε, μαθαίνουν να μιλάνε.
- Julio César Cháves .
- Κλειδιά Ιούλιος Καίσαρας .
- Julio César Cháves .
Julio Chaves .
2 ημ.
·
Los ignorantes solo ladran ✅
Hay una frase que Jaime Garzón repetía con la precisión de un bisturí: “La ignorancia no se calla, se disfraza”. Se pone el traje de la opinión, sube el volumen y ocupa el espacio que debería corresponder al pensamiento. El ignorante no duda, no pregunta, no lee, solo ladra. Y ladrando, convence.
Un documental reciente, Lea para que podamos conversar: La verdad de Jaime Garzón, recupera esta reflexión con una honestidad brutal como me gusta a mí. En cinco capítulos, desmonta un espejo que Latinoamérica prefiere evitar, somos una región que no lee, y esa omisión cobra un precio político y cultural que seguimos pagando sin entender del todo por qué nos duele tanto.
Los datos sobre comprensión lectora en América Latina son alarmantes. No se trata solo de que la gente no lea libros por placer, eso sería un problema secundario, sino de que millones de personas no comprenden verdaderamente lo que leen.
Captan las palabras, pero no el sentido. Repiten el titular, pero no procesan el argumento. Y en ese vacío de comprensión crece, fértil y voraz, la manipulación.
El mecanismo es viejo, aunque sus herramientas sean modernas. Un sistema que se beneficia de la falta de pensamiento crítico no necesita prohibir los libros, le basta con hacer que la lectura parezca aburrida, inútil o elitista. Si consigue que el ciudadano sienta vergüenza de no saber, pero más vergüenza aún de preguntar, la batalla está ganada. La ignorancia deja de ser una carencia y se convierte en identidad. Y quien se atreve a señalarla pasa automáticamente a ser el enemigo.
Garzón lo entendió como pocos. Por eso no era solo un humorista, era un francotirador que usaba la risa como el único idioma que los domesticados aún podían escuchar. Detrás de cada personaje había una pregunta filosa. Detrás de cada parodia, una radiografía social. Y eso, en una sociedad que premia el ruido y castiga la lucidez, resulta peligroso.
El documental expone la gran paradoja de nuestra educación, el sistema forma ciudadanos lo suficientemente educados para obedecer, pero no lo suficiente para resistir. Les enseña a sumar, no a cuestionar. A memorizar, no a relacionar. A repetir el relato oficial con la misma convicción con que antes repetían el catecismo.
Y el resultado es previsible, generaciones que confunden tener una opinión con haber pensado. Que toman el meme por análisis, el grito por argumento y el insulto por debate. Que, ante un dato controversial, no responden con otro dato, responden con más volumen. Ladran más fuerte.
No es casualidad. Es construcción.
Y la única salida, por más lenta y poco glamorosa que sea, sigue siendo la misma que Garzón señaló con su vida y con su muerte: LEER.
Leer con desconfianza inteligente, con lápiz en mano, con la disposición a que el texto nos interpele y nos transforme.
Leer no para acumular información, sino para desarrollar la capacidad de no ser engañados tan fácilmente.
Los ignorantes solo ladran.
Los que leen, algún día, aprenden a hablar.
— Julio César Cháves
- ORIGINAL ..... REAL VIRUS ...
- ΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΠΑΝΤΑ..
- Εχετε.. << Εχουν >> μετατρεψει την χωρα μας σε κανονονικο προτεκτορατο του Ισραηλ..
- ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΔΙΝΟΥΝ ...
- ΕΛΛΑΔΑ Προτεκτορατο ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ...
- ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ << ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ >> ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΝ..
- ORIGINAL ..... REAL VIRUS ...
- ΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΠΑΝΤΑ..
- Εχετε.. << Εχουν >> μετατρεψει την χωρα μας σε κανονονικο προτεκτορατο του Ισραηλ..
- ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΔΙΝΟΥΝ ...
- ΕΛΛΑΔΑ Προτεκτορατο ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ...
- ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ << ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ >> ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΝ..
.jpg)
Το συγκεκριμένο είναι ένα από τα πιο γνωστά και αιχμηρά επιγράμματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου, δημοσιευμένο στη συλλογή «Μικρά Ποιήματα» (1973/2004). Καυτηριάζει την αντίθεση μεταξύ των θυσιών των ηρώων του 1821 (όπως ο Μακρυγιάννης) και της αδιαφορίας ή εκφυλισμού των μεταγενέστερων γενεών.
Νόημα: Ο ποιητής αναρωτιέται ειρωνικά αν ο Μακρυγιάννης θα τσάκιζε το χέρι του πολεμώντας, αν γνώριζε ότι οι θυσίες του θα οδηγούσαν σε μια κοινωνία όπου τα «κωλόπαιδα» (οι νέοι) χορεύουν σέικ, υπονοώντας την απώλεια αξιών και την ξενομανία.
Μελοποίηση: Το ποίημα έχει μελοποιηθεί, με πιο γνωστή την εκτέλεση σε μουσική Σταύρου Κουγιουμτζή.
Ορισμένες φορές, σε μεταγενέστερες αναφορές, η λέξη «κωλόπαιδα» αντικαθίσταται από το πιο ήπιο «παιδιά μας
- Το χρονολόγιο των γεγονότων πριν από την έγκριση του «Σχεδίου Λίμνες» - Η ανακοίνωση Πορφυρογένη στο Συνέδριο του Κ.Κ. Γαλλίας για ίδρυση ανεξάρτητου κράτους στη Βόρεια Ελλάδα – Οι περίεργες ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη και το πλήρες κείμενο του «Σχεδίου Λίμνες», όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» το 1996.
- Σε πολλά άρθρα μας για τα χρόνια του Εμφυλίου και τη δράση του Κ.Κ.Ε. και του Δ.Σ.Ε., αναγνώστες μας έχουν αναφερθεί σε σχόλιά τους στο «Σχέδιο Λίμνες», με το οποίο το Κ.Κ.Ε. οργάνωνε τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στη Βόρεια Ελλάδα, συγκεκριμένα σε Μακεδονία και Θράκη με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Απώτερος σκοπός των εμπνευστών του «Σχεδίου» ήταν η δημιουργία μιας ενιαίας και ανεξάρτητης «Μεγάλης Μακεδονίας».
Το Σχέδιο αυτό δημοσιεύτηκε αυτούσιο, σε μετάφραση από τα ρωσικά, στον «Ριζοσπάστη» της 17/12/1996 και το παραθέτουμε ολόκληρο στο σημερινό μας άρθρο. Αξίζουν, πραγματικά συγχαρητήρια, στην ηγεσία του Κ.Κ.Ε. τότε (Γ.Γ. του Κόμματος ήταν η Αλέκα Παπαρήγα) που επέτρεψε τη δημοσίευση του κειμένου του Σχεδίου στην επίσημη εφημερίδα του Κόμματος. Μόνο όταν βγαίνει στο φως όλη η αλήθεια παύουν οι εκατέρωθεν συνωμοσιολογίες, η διασπορά ψευδών ειδήσεων κ.ά.
Λάθη έγιναν απ’ όλες τις πλευρές και δεν πρέπει να επαναληφθούν, ιδιαίτερα στο άκρως ευμετάβλητο παγκόσμιο γίγνεσθαι των ημερών μας. Θα μπορούσαμε να αρκεστούμε στην απλή παράθεση του «Σχεδίου», θεωρούμε, όμως, ότι τέτοια σημαντικά γεγονότα δεν πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα και, επίσης, πρέπει να γνωρίζουμε πώς φτάσαμε σε αυτά.
Έτσι, θα αναφερθούμε στα γεγονότα του 1947 που σχετίζονται με το «Σχέδιο Λίμνες» (που φέρεται ότι εκπονήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1947 κοντά στις Πρέσπες, γι’ αυτό και πήρε το όνομα αυτό).
Η Μεγάλη Πρέσπα
Από την έκκληση Ζαχαριάδη στον Στάλιν στην εξαγγελία Πορφυρογένη στο Στρασβούργο για ανεξάρτητο κράτος στη Β. Ελλάδα
Τον Ιανουάριο του 1947 ο Νίκος Ζαχαριάδης απευθύνει προσωπική έκκληση στον Στάλιν για βοήθεια. Τον Μάρτιο του 1947 οι Η.Π.Α. εξαγγέλλουν το περίφημο «Δόγμα Τρούμαν», με το οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες «αντικαθιστούν» τη Μ. Βρετανία και δηλώνουν ότι θα παράσχουν κάθε βοήθεια σε Ελλάδα και Τουρκία για να σωθούν από την κομμουνιστική απειλή. Στις 20 Μαρτίου 1947 δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Ζέβγος (ή Ζεύγος), αναπληρωματικό μέλος του Π.Γ. του Κ.Κ.Ε., από έναν κομμουνιστή φυγά από το Μπούλκες (αναλυτικά, στο άρθρο μας στις 02/07/2023).
Με αφορμή τη δολοφονία Ζέβγου έρχεται στη Θεσσαλονίκη ο, εξαφανισμένος τότε, Ν. Ζαχαριάδης που καταθέτει λουλούδια στον τάφο του και χάνεται ξανά. Στις 5 Απριλίου 1947 ο Εθνικός Στρατός ξεκινά την επιχείρηση «Τέρμινους» με 80.000 άνδρες, 60 αεροπλάνα και 40 τηλεβόλα. Στις 6 Απριλίου 1947 ο Ζαχαριάδης περνά παράνομα στη Γιουγκοσλαβία, αλλά ως το τέλος του 1947, το Κ.Κ.Ε. που εξακολουθεί να λειτουργεί νόμιμα αφήνει την παραπλανητική εντύπωση ότι ο ΓΓ του κρύβεται στη Αθήνα.
Μάλιστα, αφήνεται σαφώς να εννοηθεί ότι ο Ζαχαριάδης πήγε στο Στρασβούργο, στο Συνέδριο του ΚΚ Γαλλίας τον Ιούνιο του 1947. Στις 17 Απριλίου 1947 ο Ζαχαριάδης, μετά τις επαφές του με τους Γιουγκοσλάβους ηγέτες, τηλεγραφεί στον Μάρκο Βαφειάδη στα βουνά, τη γενική ντιρεκτίβα του Εμφυλίου Πολέμου που είχε σαν στόχο τη δημιουργία κομμουνιστικού κράτους στη Μακεδονία και τη Θράκη. Εάν ήταν εφικτό, αυτό το κράτος έπρεπε να επεκταθεί και στην Ήπειρο.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης
Στις 21 Απριλίου 1947 ο Ζαχαριάδης συναντάται προσωπικά με τον Τίτο, ο οποίος επικυρώνει(!) τη δημιουργία δύο κρατών στη χώρα μας: ένα στη Νότιο Ελλάδα και ένα κομμουνιστικό στη Βόρεια Ελλάδα και συντάσσει ο ίδιος μνημόνιο των αποφάσεων. Στις 15 Μαΐου 1947 ο Ζαχαριάδης που είχε φτάσει στη Μόσχα συναντιέται για δεύτερη φορά με τον Στάλιν παρουσία των Μολότοφ και Ζντάνοφ. Τα γεγονός αυτό αποδεικνύεται από τηλεγραφήματα, γράμματα και σχετική έκθεση. Τέλη Μαΐου 1947 ο Ζαχαριάδης επιστρέφει στο Βελιγράδι και αρχίζει στενή προσωπική συνεργασία με τους Γιουγκοσλάβους ηγέτες, ιδιαίτερα με τον Αλεξάντερ "Μάρκο" Ράνκοβιτς. Σύνδεσμος του Ζαχαριάδη με το ΚΚΣΕ είναι ο Μπαράνοφ, στον οποίο δίνει αναφορές για τα τρέχοντα θέματα. 20 Μαΐου 1947 πεθαίνει στην Αθήνα από καρδιά ο Γιώργης Σιάντος. Αποφασίζεται να εξαγγελθεί επίσημα από διεθνές βήμα η απόφαση του Κ.Κ.Ε. για τη δημιουργία της «ελεύθερης Ελλάδας» με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη – στη Μακεδονία και τη Θράκη, ένα ανεξάρτητο κράτος με κυβέρνηση, στρατό κ.λπ. Με την ίδια μέθοδο χωρίζεται το Βιετνάμ σε Βόρειο και Νότιο, όπως και η Κορέα σε Βόρεια και Νότια.
O Αλεξάντερ Μάρκο Ράνκοβιτς
Η ανακοίνωση αυτή αποφασίστηκε να γίνει στο συνέδριο του Κ.Κ. Γαλλίας που συνέρχεται στις 25 Ιουνίου 1947 στο Στρασβούργο. Όμως, μέχρι τις 26 Ιουνίου 1947 οι Γάλλοι κομμουνιστές δεν είχαν στείλει πρόσκληση στο Κ.Κ.Ε. για το Συνέδριο που είχε ήδη αρχίσει. Αυτό οφειλόταν στο ότι δεν ήθελαν να συγκεντρώσουν εναντίον τους την οργή της γαλλικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Εκβιάζονται, όμως, να δεχθούν τον εκπρόσωπο του Κ.Κ.Ε. Υπάρχουν για επιβεβαίωση τα σχετικά τηλεγραφήματα. Στις 27 Ιουνίου 1947 ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης, ως εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε., αναγγέλλει από το Στρασβούργο τη δημιουργία «χωριστού» βορειοελλαδικού κομμουνιστικού κράτος με «Δημοκρατική Κυβέρνηση» κ.λπ.
Ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης με αντάρτισσα του ΔΣΕ
Την ίδια εποχή, ο Δημοκρατικός Στρατός δρα μαζικά. Η συγκρότηση «Δημοκρατικής Κυβέρνησης» με τη συμμετοχή και Αριστερών μη μελών του Κ.Κ.Ε. γίνεται προβληματική, ενώ διαφωνίες εκδηλώνονται στην Κ.Ε. του Ε.Α.Μ. Τον Αύγουστο του 1947 το Γενικό Αρχηγείο του Δ.Σ.Ε. εκδίδει και δημοσιεύει, ως εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, τις πρώτες «Πράξεις» του για τη Λαϊκή Δικαιοσύνη και Αυτοδιοίκηση, χωρίς, όμως, να υπάρχει κυβέρνηση.
Ο Βαφειάδης, σε εμπιστευτική αναφορά του που έγινε το 1948, γράφει ότι «με διαταγή από το Βελιγράδι το Αρχηγείο περιβλήθηκε και με κυβερνητική εξουσία». Στις 7 Σεπτεμβρίου 1947 ορκίστηκε η κυβέρνηση Θ. Σοφούλη. Στις 11/9 εγκρίνεται από τη Βουλή ψήφισμα περί αμνηστίας με βασικότερη διάταξη να αναφέρει: «Όσοι εκ των στασιαστών αρχηγών, οδηγών ή συστασιωτών παρουσιασθώσιν εντός μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος αυτοβούλως εις την πλησιεστέραν δικαστικήν, στρατιωτικήν ή αστυνομικήν Αρχήν… και αφοπλισθώσιν εφ’ όσον οπλοφορούν, αμνηστεύονται αυτοδικαίως δυνάμει του παρόντος… και απολύονται αμέσως υπό των εις ους (στους οποίους) παραδόθησαν…». Σε ραδιοφωνικό του λόγο ο έμπειρος Θεμιστοκλής Σοφούλης τόνιζε: «Εάν αι ειρηνευτικαί μας προσπάθειαι μείνουν άκαρποι…. θα ηγηθούμε προσωπικής σταυροφορίας δια να πλήξωμεν τον εχθρόν μη φειδόμενοι ουδενός μέσου».
Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης
Η προθεσμία έγινε τελικά δίμηνη (ως τις 15 Νοεμβρίου 1947), αλλά τα αποτελέσματα της αμνηστίας ήταν πενιχρά. Μόνο 1.142 ένοπλοι, που μάλιστα δεν ανήκαν στις μάχιμες δυνάμεις των ανταρτών παρουσιάστηκαν για να λάβουν αμνηστία. Το Κ.Κ.Ε., την ίδια μέρα με την ψήφιση του νόμου περί αμνηστίας σκλήρυνε τη στάση του. Ο Ν. Ζαχαριάδης, συγκάλεσε σε Ολομέλεια την Κεντρική Επιτροπή, το ανώτατο όργανο του Κ.Κ.Ε. Πρόκειται για την περίφημη 3η Ολομέλεια. Είναι άγνωστο πού έγινε. Σύμφωνα με τον «Ριζοσπάστη», έγινε στη Γιουγκοσλαβία ή την Αλβανία, κοντά στις λίμνες Πρέσπες. Γι’ αυτό και το Σχέδιο αυτό έχει την ονομασία «Λίμνες». Ο Ν. Μέρτζος και άλλοι γράφουν ότι ίσως έγινε στην Πίνδο.
Η απόφαση της 3ης Ολομέλειας δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Στα επίσημα πρακτικά της και στην αρχή του επίσημου κειμένου υπάρχει η ένδειξη «να μην δημοσιευθεί». Πάντως η Κ.Ε. του Ε.Α.Μ. πήρε στα χέρια της μόνο την ανακοίνωση για τις εργασίες και τις αποφάσεις της 3ης Ολομέλειας. Η ανακοίνωση της 3ης Ολομέλειας ήταν ηπιότερη από την απόρρητη απόφαση όπου γινόταν λόγος για ολοκληρωτικό πόλεμο. Αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις του Ε.Α.Μ., το Κ.Κ.Ε. δημοσίευσε την «ήπια» απόφαση της 3ης Ολομέλειας στον «Ριζοσπάστη» της 8ης Οκτωβρίου 1947, μαζί με ένα οκτάστηλο άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη, με τίτλο «Υπέρ Βωμών και εστιών».
Το «Σχέδιο Λίμνες» ήρθε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα στις 6/1/1980, στην εφημερίδα «Αυγή», από τον Φίλιππο Ηλιού. Η διάσπαση του Κ.Κ.Ε., στην οποία αναφερθήκαμε εκτενώς σε άρθρο μας στις 10/02/2025, είχε σαν αποτέλεσμα μέρος του Αρχείου του να βρεθεί σε χέρια στελεχών του μετέπειτα Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού. Αυτό εξηγεί τη δημοσίευσή του στην «Αυγή». Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο, πως το κείμενο μεταφράστηκε από τα ρωσικά, όπως γράφει ο «Ριζοσπάστης», καθώς αγνοείται η τύχη του αρχικού ελληνικού κειμένου.
Δυο διορθώσεις στη μετάφραση που βλέπετε. Ήπειρος: Μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή Πωγωνίου (όχι Παγωνίου) και Λάκκα (όχι Λάκα) Σούλι. Για το Πωγώνι έχουμε γράψει πάρα πολλά, ας μην προσθέσουμε κάτι άλλο… Λάκα, ονομάζεται το βερνίκι για επίχριση επίπλων. Το ορθό είναι Λάκκα (με κεφαλαίο ως τοπωνύμιο), μεγάλη κοιλότητα, βαθούλωμα του εδάφους συνήθως ανάμεσα σε λόφους ή υψώματα, σύμφωνα με το Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Ακαδημίας Αθηνών. Η λέξη προέρχεται μάλλον από τη λ. λάκκος.
Αυτά βέβαια δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Εκείνο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι ότι εκτός από Θράκη και Μακεδονία, το Κ.Κ.Ε. δευτερευόντως ήθελε να ελέγχει τις περιοχές της Ηπείρου που συνορεύουν με την Αλβανία με απώτερο σκοπό να κατέχει ολόκληρη την οριογραμμή, από την Σαγιάδα της Θεσπρωτίας ως τον Έβρο. Γι’ αυτό είχε οχυρώσει σαν αστακό το όρος Μουργκάνα στην ελληνοαλβανική μεθόριο και η ήττα του Δ.Σ.Ε. στη σκληρή μάχη εκεί (11-18 Σεπτεμβρίου 1948) ήταν καταλυτική για την εξέλιξη του Εμφυλίου (δείτε σχετικό άρθρο μας στις 8/9/2019).
Η συνάντηση Τίτο – Ζαχαριάδη για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης και οι αντιδράσεις για τη «βόμβα Πορφυρογένη» στο Στρασβούργο
Δύο ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία θα παραθέσουμε στη συνέχεια αφορούν τη συνάντηση Τίτο – Ζαχαριάδη στην οποία «επικυρώθηκε» η απόφαση για κατάληψη της Θεσσαλονίκης και τι έγραψαν οι εφημερίδες μετά τη «βόμβα Πορφυρογένη» στο Στρασβούργο. Στις 21 Απριλίου 1947 ο Ν. Ζαχαριάδης συναντάται με τον Τίτο και επισφραγίστηκαν επίσημα ο κύριος σκοπός της κομμουνιστικής ανταρσίας, που ήταν η δημιουργία χωριστού κράτους στη Βόρειο Ελλάδα, δηλαδή ο διαμελισμός της χώρας σε δύο τμήματα με αντίθετο καθεστώς το καθένα.
Ο Ν. Μέρτζος τη χαρακτηρίζει «βιετναμοποίηση». Όπως τονίζεται στο μνημόνιο προς τον Τίτο, η Μακεδονία και η Θράκη επελέγησαν από το Κ.Κ.Ε., γιατί παρουσίαζαν και αποτελούσαν «το πιο νευραλγικό σημείο από άποψη εθνική, γεωγραφική και στρατιωτική». Η συνάντηση Τίτο – Ζαχαριάδη κωδικοποιήθηκε στην επιστολή που συνέταξε ο τελευταίος και επέδωσε, μετά τη συνομιλία, στον Γιουγκοσλάβο ηγέτη, ώστε να υπάρχει το μνημόνιο συμφωνίας!
Ο Ζαχαριάδης φαίνεται ότι υπερεκτιμούσε τις δυνάμεις που διέθετε, καθώς έκανε αναφορά για 20.000 αντάρτες, που μπορούσαν σύντομα να γίνουν 50.000, αν υπήρχε επαρκής βοήθεια. Την ίδια άποψη είχε και ο Μάρκος Βαφειάδης. Ο Ζαχαριάδης μάλιστα πρότεινε να προμηθευτεί τον αναγκαίο οπλισμό και ιματισμό από τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες (π.χ. Γαλλία, Ιταλία), προφανώς λαθραία, μέσω του κομμουνιστικού δικτύου. Ζήτησε από τον Τίτο να στείλει, αν θέλει, ένα αντίγραφο του μνημονίου στη Μόσχα. Ο Ζαχαριάδης ήταν, εκ των πραγμάτων, τόσο εξαρτημένος από τον Τίτο, ώστε ακόμα και για να επισκεφθεί τη γυναίκα και τα παιδιά του για λίγες μέρες στο Παρίσι έπρεπε να πάρει άδεια από τον Τίτο! Άλλωστε, ο Τίτο (1891-1980), ο οποίος καθοδηγούσε το αντάρτικο στην Ελλάδα και είχε αναλάβει τις διεθνείς ευθύνες για τις πράξεις του… Πληροφοριακά αναφέρουμε ότι το πραγματικό ονοματεπώνυμο του, Κροάτη, Τίτο ήταν Γιόσιπ Μπροζ.
Ο Μάρκος Βαφειάδης
Το «Σχέδιο Λίμνες» του Κ.Κ.Ε. για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στη Βόρεια Ελλάδα, όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη»
Ο Γιόσιπ Μπροζ, γνωστότερος ως Τίτο
Στις 26/6/1947, ο «Ριζοσπάστης» έγραφε ότι το ΚΚΕ στο Συνέδριο του ΚΚ Γαλλίας στο Στρασβούργο θα εκπροσωπούσαν οι «σύντροφοι» Ζαχαριάδης και Πορφυρογένης. Ο Ζαχαριάδης, όμως, δεν μετακινήθηκε από το Βελιγράδι! «Απτόητος» ο «Ριζοσπάστης» άρχισε να γράφει λεπτομέρειες για την παρουσία και τη δράση του Ζαχαριάδη στο… Στρασβούργο.
Πάντως, ο ευρυμαθής Πορφυρογένης πήγε όντως στο Στρασβούργο. Πριν πάει εκεί, είχε μεταβεί στο Βελιγράδι και τη Μόσχα. Όσα είπε στο Στρασβούργο είχαν εγκριθεί από τον Τίτο και τον Στάλιν κατά τις μυστικές συναντήσεις τους με τον Ζαχαριάδη στις 21/4/1947 και 15/5/1947. Ο Πορφυρογένης, αφού εξαπέλυσε έναν φιλιππικό (σφοδρό κατηγορητήριο) κατά του Δόγματος Τρούμαν ανακοίνωσε, προκαλώντας τεράστια αίσθηση, τις προθέσεις του Δ.Σ.Ε. και του Κ.Κ.Ε.
Στάλιν και Μολότοφ
«Και η αποφασιστική πολεμική επίδοση και ανάπτυξη του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας μπροστά στο γεγονός της αμερικανοαγγλικής και μοναρχοφασιστικής αδιαλλαξίας, αναγκαστικά τείνει να αποκρυσταλλωθεί και αποκρυσταλλώνεται κιόλας, προς τη δημιουργία μιας λεύτερης δημοκρατικής Ελλάδας με δική της κυβέρνηση και δική της κυβέρνηση και δική της κρατική υπόσταση. Για ένα τέτοιο πράγμα υπήρχαν και πριν και σήμερα όλες οι απαραίτητες αντικειμενικές, πολεμικές, υλικές, πολιτικές, ηθικές, ψυχολογικές μα και γεωγραφικές προϋποθέσεις». Οι τελευταίες τέσσερις λέξεις αποτελούν έμμεση, πλην σαφέστατη αναφορά στη Μακεδονία…
Η «εξαγγελία» Πορφυρογένη προκάλεσε παγκόσμιο σάλο. Ας δούμε τι έγινε στην Ελλάδα. Ο λόγος του Πορφυρογένη δημοσιεύτηκε οκτάστηλος στην πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη» με τεράστια φωτογραφία του Ν. Ζαχαριάδη. Ολόκληρος ο Ελληνικός Τύπος της εποχής, πλην του Ε.Α.Μικού, χαρακτήρισε τον λόγο Πορφυρογένη ως εσχάτη προδοσία εναντίον της χώρας. Αναλυτικότερα, οι εφημερίδες έγραψαν τα εξής.
Το «Βήμα» σε κύριο άρθρο του συνιστά στην κυβέρνηση να μην χάσει την ψυχραιμία της και εξαπολύσει διώξεις εναντίον όλων των αριστερών και τόνιζε: «Το σπουδαιότερον δεν είναι η απειλή προς δημιουργίαν κομμουνιστικής κυβερνήσεως, αλλά η πρόκλησις του Κ.Κ.Ε. προς γενικήν διεθνή υποστήριξιν των ανταρτών… Ο νόμιμος Στρατός της Ελλάδος έχει το δικαίωμα να αναζητεί βοήθειαν από το εξωτερικό. Αλλά, η επανάστασις, όταν ζητεί ξένην βοήθειαν, γίνεται προδοτική».
Η «Ελευθερία» χαρακτήριζε τον λόγο Πορφυρογένη, σε κύριο άρθρο της, ως εσχάτη προδοσία. Η «Εστία» ζητούσε να κηρυχθεί εκτός νόμου το νόμιμο, ως τότε, Κ.Κ.Ε. και να διαλυθούν όλες οι κομμουνιστικές οργανώσεις. Οι άλλες εφημερίδες στηλίτευαν τον λόγο Πορφυρογένη, αλλά έριχναν και μεγάλο βάρος στη μικροπολιτική, προσπαθώντας η καθεμιά, να προωθήσει τους δικούς της ανθρώπους στην κυβέρνηση! Μόνο η «Μάχη», όργανο του Σ.Κ.Ε.Λ.Δ. (Τσιριμώκος – Σβώλος) που ανήκε στο ΕΑΜ τόνιζε ότι ο λόγος Πορφυρογένη έπρεπε να ερμηνευθεί, κυρίως, ως προσπάθεια για συμφιλίωση…
Σύμφωνα με τον Σόλωνα Γρηγοριάδη που ήταν φιλικά προσκείμενος στο Ε.Α.Μ. και το Κ.Κ.Ε., ο Υπουργός Ασφαλείας Ναπολέων Ζέρβας τη νύχτα της 9ης Ιουλίου 1947 εξαπέλυσε τεράστιο «πογκρόμ» στην Αθήνα. 2.615 «επισημασμένοι» αρπάχτηκαν από τα κρεβάτια τους, στοιβάχτηκαν στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων και την επόμενη οδηγήθηκαν στην κατάξερη Ψυττάλεια όπου μαρτύρησαν στην κυριολεξία από τη δίψα. Τελικά, με αρματαγωγά οδηγήθηκαν στην Ικαρία εξόριστοι, περίπου 7.000…
Ναπολέων Ζέρβας
Παραθέτουμε στη συνέχεια αυτούσιο το «Σχέδιο Λίμνες» από τον «Ριζοσπάστη» της 17/12/1996, για να μπορέσουν οι αναγνώστες μας να βγάλουν τα συμπεράσματά τους…
Εκτός από το «Σχέδιο Λίμνες» που αντλήσαμε από τον «Ριζοσπάστη» χρησιμοποιήσαμε στοιχεία και από το βιβλίο του Νικόλαου Γ. Μέρτζου, «ΣΒΑΡΝΟΥΤ ΤΟ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ», 10η ΕΚΔΟΣΗ, Εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2010.
"ΛΙΜΝΕΣ"
Το σχέδιο στρατιωτικής δράσης του ΔΣΕ
"Αυστηρά εμπιστευτικό
ΣΧΕΔΙΟ "ΛΙΜΝΕΣ"
Πολιτική κατάσταση
Κατά την παρούσα στιγμή ωρίμασαν οι συνθήκες για την εκπλήρωση του βασικού στρατηγικού καθήκοντος, που στέκεται μπροστά στο Δημοκρατικό Στρατό μας, δηλαδή τη δημιουργία ελεύθερου εδάφους στην έκταση της Μακεδονίας και την απελευθέρωση ολόκληρης της Μακεδονίας - Θράκης με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Στρατηγικά είναι αναγκαία να δημιουργηθούν γι' αυτό το σκοπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως εκτίθενται παρακάτω.
ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Α. Εμψυχο υλικό
α. Γενικά στη χώρα: Στρατός 100.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 40.000. Χωροφυλακή 30.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 15.000 άνδρες. Ενοπλοι ΜΑΥ 40.000 από τους οποίους παρατακτοί 5.000 άνδρες. Σύνολο 170.000 άνδρες, από τους οποίους παρατακτοί 60.000.
β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: Σύνολο 59.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 23.000. Δεν είναι γνωστές με ακρίβεια οι δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη.
γ. Περιοχές Μακεδονίας - Ηπείρου - Θράκης μαζί: Σύνολο 88.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 32.000.
Β. Μέσα
α. Οπλισμός πεζικού: Σε κάθε τάγμα 45 οπλοπολυβόλα μπρεντ και 45 αυτόματα τόμσον, 2 - 4 βαρείς όλμοι (οι δύο αμερικάνικοι), 2 πολυβόλα βίκερς, 3 πίατ κατά λόχο. Αφθονία πυρομαχικών.
β. Πυροβολικό: 4 πυροβόλα στην ταξιαρχία
γ. Μηχανοκίνητες δυνάμεις: 1 σύνταγμα θωρακισμένων και ελαφρά τανκς σε κάθε μεραρχία.
δ. Διαβιβάσεις: 1 ασύρματος ισχύος 22 κατά τάγμα και ραδιοτηλέφωνα κατά λόχο και διμοιρία. Επίσης οπτικά είδη.
ε. Μεταφορικά μέσα: Σε αφθονία.
στ. Υλικά μηχανικού: Σε αφθονία.
ζ. Επιμελητεία: Καλά οργανωμένη, διαθέτει όλα τα αναγκαία.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Α. Εμψυχο υλικό
α. Γενική δύναμη στη χώρα: 24.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 18.000.
β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: 10.500 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 8.000.
γ. Περιοχές Μακεδονίας - Ηπείρου - Θράκης μαζί: 15.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 11.000.
Συσχετισμός δυνάμεων γενικά 1:3 σε όφελος του εχθρού.
Β. Μέσα
α. Οπλισμός πεζικού: Όπλα - αυτόματα - οπλοπολυβόλα διαφόρων τύπων με πολλές ελλείψεις στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Ήπειρο και Θράκη και με σοβαρές ελλείψεις στη Θεσσαλία, Ρούμελη (Κεντρική Ελλάδα) και Πελοπόννησο. 'Όλμοι από 1 - 2 κατά τάγμα στη Μακεδονία, Ήπειρο και Θράκη και από 1/2 - 1 στη Θεσσαλία, Ρούμελη και Πελοπόννησο.
β. Πυροβολικό: Συνολικά 5 πυροβόλα.
γ. Εκρηκτικό υλικό: Μηδαμινές ποσότητες στη Μακεδονία - Ήπειρο και Θράκη και εντελώς καθόλου στη Θεσσαλία - Ρούμελη - Πελοπόννησο.
δ. Μηχανοκίνητα: Δεν υπάρχουν.
ε. Διαβιβάσεις: Από ένα ασύρματο κατά Αρχηγείο Περιοχής και στην πλειοψηφία των περιφερειακών Αρχηγείων. Δεν υπάρχουν καθόλου στα τάγματα.
στ. Μεταφορικά μέσα: Εντελώς ανεπαρκή για τις υπάρχουσες ανάγκες.
ζ. Επιμελητεία: Όχι καλά οργανωμένη και με πηγές πολύ φτωχές σε σύγκριση με τις ανάγκες.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΔΣΕ
Α. Ποσοτική ανάπτυξη
Οι δυνάμεις του ΔΣΕ με γρήγορους ρυθμούς πρέπει να αυξηθούν πολύ, ώστε προς την άνοιξη του 1948 να τριπλασιαστούν. Ιδιαίτερα αυτή η αύξηση πρέπει να επιτευχθεί στο πιο σύντομο διάστημα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία ώστε να γίνει δυνατό να εξοικονομηθούν από εκεί οι αναγκαίες εφεδρικές δυνάμεις για τη δημιουργία του κύριου εκστρατευτικού σώματος, που θα επιχειρήσει την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.
Β. Οργανωτική προετοιμασία
α. Ήδη από τώρα πρέπει να καταπιαστούμε με την οργάνωση μονάδων τακτικού στρατού, πράγμα που προοδευτικά πρέπει να επεκταθεί σε ολόκληρο το Δημοκρατικό Στρατό και να ολοκληρωθεί προς την άνοιξη.
β. Να παρθεί, μεταφερθεί και κατατμηθεί το αναγκαίο υλικό για τον πλήρη εξοπλισμό όλων των δυνάμεων του ΔΣΕ, υπολογίζοντας ότι αυτές θα φτάσουν τους 60.000 άνδρες. Λεπτομέρειες για τις αναγκαίες ποσότητες υλικού κατά κατηγορία δίνονται στο συνημμένο πίνακα.
γ. Να αναζητηθεί και εκπαιδευτεί το αναγκαίο τεχνικό προσωπικό για όλα τα όπλα και ιδιαίτερα για το μηχανικό και τις διαβιβάσεις (ασυρματιστές, σαμποταριστές, ναρκοθέτες, ναρκοσυλλέκτες κλπ.).
δ. Να αναζητηθεί το αναγκαίο υλικό για γεφυρώσεις και οχυρώσεις (λαστιχένιες βάρκες, αγκαθωτό σύρμα, εργαλεία, τσιμέντο, ελάσματα κλπ.).
ε. Άμεσα να ανευρεθούν μεταφορικά μέσα.
στ. Στο πιο σύντομο διάστημα να οργανωθεί η επιμελητεία και να εξασφαλίσει πηγές εφοδιασμού ικανές να καλύπτουν όλες τις ανάγκες του ΔΣΕ.
ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΤΥΠΗΜΑΤΟΣ
Άμεσος, βασικός σκοπός: Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Καλαμπάκα - Μέτσοβο - Γιάννενα με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας. Αυτό θα επιτρέψει να μεταφέρουμε στο νότο σοβαρές ενισχύσεις σε υλικά για να πετύχουμε την ανάπτυξη των δυνάμεων του ΔΣΕ στις περιοχές Θεσσαλίας, Ρούμελης και Πελοποννήσου και των σοβαρών επιχειρήσεών τους και έτσι να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή διασπορά των δυνάμεων του εχθρού και, κατά συνέπεια, να ανακουφίσουμε τις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.
Δεύτερος βασικός σκοπός: Κυριαρχία στις οδικές αρτηρίες Λάρισα - Ελασσόνα - Κοζάνη και Λάρισα - Τέμπη - Κατερίνη, με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ των βουνών Χάσια - Πιέρια - Όλυμπος - Κίσσαβος.
Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο οροπέδιο Κοζάνης μέχρι τον ποταμό Αξιό με κέντρο βάρους προς τις διόδους Έδεσσα - Άρνισα και Καστανιά με σκοπό την αποκοπή της Δυτικής Μακεδονίας από το νότο και την ανατολή. Ταυτόχρονα ενίσχυση της Κεντρικής Μακεδονίας από την πλευρά της Δυτικής και Ανατολικής Μακεδονίας.
Τρίτος βασικός σκοπός: Να αναληφθεί αποφασιστική επιθετική προσπάθεια για τη δημιουργία ελεύθερης περιοχής στο χώρο Κόνιτσα - Μέτσοβο, Γρεβενά - Τσοτύλι - Νεστώριο.
Δευτερεύοντες σκοποί:
Ήπειρος: Μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή Πωγωνίου και ΛάΚκα Σούλι και εξασφάλιση ελέγχου στην αρτηρία Άρτα - Πρέβεζα - Γιάννενα.
Θεσσαλία: Απώθηση του εχθρού από την κεντρική οροσειρά της Πίνδου (Κόζιακας - Άγραφα) και των εκεί θέσεων του Δ.Σ.Ε.
Ρούμελη: Κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Λαμία - Καρπενήσι με σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Θεσσαλίας και Ρούμελης. Ενίσχυση του ελέγχου στο βασικό οδικό άξονα Αθήνα - Λαμία με σκοπό την αγκίστρωση κατά μήκος αυτής της αρτηρίας του μέγιστου δυνατού των δυνάμεων του εχθρού. Προώθηση προς το όρος Πάρνηθα (κοντά στην Αθήνα), ανάπτυξη των επιχειρήσεων στη νήσον Εύβοια και αποκατάσταση άμεσης επαφής με την Πελοπόννησο ώστε να επιτευχθεί η μεταφορά εκεί υλικού.
Ανατολική Μακεδονία - Θράκη: Αύξηση των δυνάμεων του ΔΣΕ μέχρι 10.000 άνδρες. Οχύρωση των δυνάμεων του ΔΣΕ στην ανατολική Μακεδονία και τέτοια διάταξή τους που να επιτρέπει τη δική μας κυριαρχία στο οροπέδιο του Ζιρνόβου. Αποκοπή της Θράκης με μόνιμη και σταθερή εγκαθίδρυση σοβαρών δυνάμεων του ΔΣΕ στον τομέα του όρους Χαϊντού.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΑΣΕΙΣ.
Δημιουργία τμημάτων αντιαεροπορικού πυροβολικού με βαριά αντιαεροπορικά πυροβόλα. Εξασφάλιση καταδιωκτικής αεροπορίας. Έγκαιρη εγκατάσταση στα κυριότερα σημεία ειδικού πυροβολικού (επάκτιου). Ειδικά μέσα για το ρίξιμο θαλάσσιων ναρκών από τον αέρα και τη θάλασσα. Ελαφρά ταχυκίνητα πλωτά μέσα για τον έλεγχο των ακτών.
10 του Σεπτέμβρη 1947
Μάρκος, Διοικητής του ΔΣΕ
Λ. Στρίγκος, βοηθός του διοικητή για την πολιτική δουλειά
Στ. Παπαγιάννης, επιτελάρχης του ΔΣΕ
Γ. Κικίτσας, διοικητής του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας
Π. Ερυθριάδης, βοηθός του διοικητή του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για την πολιτική δουλειά
Κανακαρίδης, διοικητής του ΔΣΕ Θράκης
Λασσάνης, διοικητής του ΔΣΕ Ανατολικής Μακεδονίας".
Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του "Ρ"
- https://www.protothema.gr/
ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ JEWS FASCIST ΕΠΟΙΚΟΥΣ .Colonialist
- ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ..
- ZIONIST PROPAGANDA ....
- Η ΦΑΣΙΣΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΗΘΕΛΕ ..ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΕΚΑΝΕ ...
Ρε ας μου πει καποιος ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΑΝ ,ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΑΝ ΤΑ ΑΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑΛΑΜΟΥΣ ??..
- λετε ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΧΙΤΛΕΡ να μην ηξερε τι εκανε ??
- ΓΛΥΨΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΟΥ RIDICOLO ...
- ΕΒΡΑΙΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ...
Jewish fascists ...
ORIGINAL ..... REAL VIRUS ...
Λ.I
ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΓΡΙΝΙΟΥ-ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ
Yiannis Schizas
· ksipnistere 10/04/2026
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Yiannis Schizas
- Παράδεισος α-λα-καρτ : Μια οικολογική εκδοχή περί του άλλου κόσμου
Του Γιάννη Σχίζα –
Ούτε κατάλαβα πως έγινε. Αλλά κάποια στιγμή βρέθηκα μπροστά σε έναν ηλικιωμένο κύριο , που καθόταν σε ένα αλλόκοτο γραφείο με μια πινακίδα θολή – κάτι σαν «Τμήμα Εισαγωγών»…
Ο ηλικιωμένος κύριος μου απηύθυνε το λόγο:
« Άκου, αγαπητέ , εν ζωή υπήρξες αρκετά παραπτωματίας, αλλά μετά σχετική διασταύρωση και αξιολόγηση στοιχείων, λαμβανομένης δε υπόψη και της συμμετοχής σου στο οικολογικό κίνημα, η υπηρεσία έβγαλε το συμπέρασμα ότι είσαι εισακτέος……».
«Δηλαδή τι εννοείτε;» – ρώτησα απορημένος….
«Εννοώ ότι έχεις επιλεγεί για τον Παράδεισο….»
-- Τότε συνειδητοποίησα ότι ήμουν νεκρός…. Στάθηκα για λίγο αμήχανος .
«Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου», είπα τελικά , με τον πιο γλυκερό τρόπο που διέθετα… «αλλά εξηγήστε μου» – συνέχισα, καθώς ένοιωθα την ανάγκη να πω κάτι, «πού είναι ο Παράδεισος , πώς πηγαίνει κανείς εκεί;»
Ο ηλικιωμένος κύριος χαμογέλασε συγκαταβατικά….
«Αγαπητέ μου, σύμφωνα με τη συμβατική αντίληψη ο Παράδεισος είναι χωροθετημένος σε μια ιδιαίτερη περιοχή του Σύμπαντος…Όμως ο πραγματικός Παράδεισος μπορεί να είναι παντού, απλώς διότι είναι α-λα καρτ και εξαρτάται από τη βούληση του δικαιούχου….. Ο δικαιούχος επιλέγει το χώρο και το χρόνο, ανάλογα με ό,τι τον ευχαριστεί, π.χ “Φαράγγι της Σαμαριάς 1966”, “Εθνικός Δρυμός Πίνδου 1998” – – Μύκονος 2024 – και η επιθυμία του εκπληρώνεται. Εσύ, λόγου χάρη, τι θα προτιμούσες;»
Σκέφθηκα, αλλά όχι και πολύ. Επηρεασμένος από μια παλιά ερωτική σχέση, έκανα την επιλογή μου : Ήταν «Βόρεια Εύβοια 1992». Έφερα στο νου μου ένα πρωϊνό, μια γαλήνια θάλασσα , μια χρωματική πανδαισία με επίκεντρο το βαθύ γαλάζιο…
Και ω του θαύματος ! Αισθάνθηκα να μπαίνω ο ίδιος στην εικόνα που είχα σκεφθεί !
Έμεινα εκεί ακίνητος, εκστασιασμένος, σε κατάσταση νιρβάνας. Κόλλησα. Όμως το σκηνικό δεν ήταν στάσιμο : Οι εικόνες περνούσαν, ο ήλιος ανέβαινε στο στερέωμα, οι ήχοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, η θάλασσα άρχισε να παφλάζει, οι μυρωδιές άλλαζαν .Ήλθε απόγευμα, βράδυ, ξανά πρωϊ.
Όλα ήταν υπέροχα, όμως η ευωχία δεν κράτησε …. Ξαφνικά από τα βάθη του ορίζοντα εμφανίστηκε ένα θηριώδες τζιπ. Ήρθε ως την άκρη της αμμουδιάς, οι επιβάτες του κατέβηκαν, ξεφόρτωσαν ένα μεγάλο τζετ σκι και στη συνέχεια φουλάρανε στη θάλασσα κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο. Σα να μην έφθανε αυτό, 50 μέτρα παραπέρα έκανε την εμφάνισή του ένα συνεργείο.. Σε λίγο πλακώσαν εκσκαφείς, φορτηγά, εργάτες, κι ένα ζευγάρι πολύ χλιδάτο – μάλλον ήταν ιδιοκτήτες του υπό ανέγερση εξοχικού.
Είχα αρχίσει να ενοχλούμαι – όμως το αποκορύφωμα ήταν ένα Datsun που πέρασε διαλαλώντας πατάτες με κάτι φρικτά μουσικά διαλείμματα – όλα στη διαπασών….
«Παράδεισος να σου πετύχει!» – σκέφτηκα κάποια στιγμή…..
Και τότε ….Τότε σαν βολίδα από μακριά κατέφθασε ένας τύπος απροσδιορίστου φύλου, που έφερε κάτι σαν πτητική συσκευή. Στο στήθος είχε καρφιτσωμένη μια κάρτα με την ένδειξη «Β Υποδιεύθυνση Αγγέλων» …
«Κύριε, ο συνάδελφος Πέτρος ξέχασε να σας δώσει το χωρο-χρονο-χειριστήριό σας», μου είπε…
«Τι είναι αυτό;», απάντησα ξαφνιασμένος…
«Ακούστε, επειδή η ζωή είναι πλέον μπάχαλο, και τα ωραία μέρη είναι μάλλον οάσεις , που κι αυτές τις νέμονται κυρίως πλούσιοι, έχοντας το α-λα – καρτ περιβάλλον τους, είτε στα βόρεια προάστια είτε στις εξοχικές βιλάρες τους … ενώ το ωραίο και λειτουργικό για τη φύση γίνεται εξαίρεση μέσα στο γενικό κακοφόρμισμα και στα fastfuck των δημοσίων αγαθών ….ενώ η Ελλάδα με τα χρυσωρυχεία , τους καταπατημένους εθνικούς δρυμούς, τις χωματερές ,τις παραλίες με τις φρικτές ξαπλώστρες και τους κυνηγούς που θέλουν να κυνηγάνε ακόμη και στους ακάλυπτους χώρους των πολυκατοικιών, πληγώνει ιδιαίτερα κάποιους διαπρεπείς δικαιούχους , όπως ο Γιώργος Σεφέρης…..Εμείς βεβαίως παίρνουμε μέτρα , επιβάλουμε κυρώσεις , στέλνουμε στην κόλαση σωρηδόν…. όμως εδώ κύριέ μου, οι φύλακες θαλάσσιων πάρκων πυροβολούν τα αγριοκάτσικα που υποτίθεται ότι φυλάνε, εδώ δάση εκπάγλου καλλονής όπως στον Καστανόλογγο της Εύβοιας χάνονται…Αλλά και στις πόλεις, η κατάσταση δεν πάει καλά…. το νέφος αναστήθηκε, εκεί που ήταν της αρμοδιότητός μας… Άσε τις πυρκαγιές, άσε τις ανεμογεννήτριες που δολοφονούν το τοπίο – αν είναι φύση αυτό, τότε εγώ είμαι διάβολος…….»
Ο τύπος στάθηκε για λίγο σκεπτικός…..Έπειτα συνέχισε με μάλλον επίσημο ύφος:
« Έτσι η Υπηρεσία προχώρησε στην κατασκευή του χωρο-χρονο-χειριστήριου, με το οποίο μπορείτε να μεταφέρεστε στον επιθυμητό χώρο και χρόνο , να κάνετε δηλαδή χρήση όλων των facilities του Παραδείσου, εάν η αρχική επιλογή δεν σας ικανοποιεί……»
Και μου άφησε μια συσκευή σαν τηλεχειριστήριο τηλεόρασης, με μια διπλή κυκλοειδή ρύθμιση , από Βορρά προς Νότο και από Ανατολικά προς τα Δυτικά, και μια άλλη ευθύγραμμη κυλιόμενη, με ενδείξεις 1960, 1970, 1980, 1990 κλπ…..
«Βασικά η αρχή λειτουργίας του είναι αυτή του GoogleEarth», είπε, «αλλά επί πλέον έχει ενσωματώσει και το στοιχείο του χρόνου.»
Και απογειώθηκε πάραυτα….
Μια ζωή στα βοσκοτόπια της εξουσίας
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
10.04.26
Αντώνης Τελόπουλος
https://www.efsyn.gr/
- Η διαδρομή του ανθρώπου που ανταμείφθηκε για τη «βρόμικη δουλειά» στην Εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ ● Πώς από την «Ελεύθερη Ωρα» και τους κύκλους του ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στο πλευρό του Κυρ. Μητσοτάκη: στην αρχή ως μετακλητός και στη συνέχεια ως διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και βουλευτής.
Πέθανε ο Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι, συνιδρυτής των Ερυθρών Ταξιαρχιών
- Επιμέλεια - Μαρία Κολώνα - CNN Greece
AP Photo/Antonio Calanni
Ο Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι - ο οποίος είχε ιδρύσει τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες» μαζί με τον Ρενάτο Κούρτσιο και την Μάρα Καγκόλ - απεβίωσε στις 11 Απριλίου, αλλά η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή το Σάββατο (26/4).
Ήταν 77 ετών και είχε γεννηθεί στο Ρέτζιο Εμίλια της βόρειας Ιταλίας.
Το 1974 συνελήφθη από τους καραμπινιέρους σε αγροικία κοντά στο Τορίνο και στην συνέχεια καταδικάσθηκε σε πάνω από 60 χρόνια φυλάκισης για τρομοκρατία και συμμετοχή σε απαγωγή και δολοφονία.
Στην συνέχεια, το 1982 αποκήρυξε την ένοπλη δράση και το 1992 αποφυλακίσθηκε. Εργάσθηκε σε συνεταιρισμό που είχε ως κύριο αντικείμενο την ένταξη μεταναστών και πρώην φυλακισμένων στην αγορά εργασίας. Πέρυσι, είχε πάρει μέρος σε κινητοποίηση στο Μιλάνο, υπέρ του Ρώσου αντιφρονούντα και πολιτικού Αλεξέι Ναβάλνι.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε σε στενό, οικογενειακό κύκλο και το μόνο που διέρρευσε είναι πως εδώ και αρκετό καιρό αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας.
https://www.cnn.gr/
