Πεινάς; «Ναι, μπορείς να μου αγοράσεις μια σακούλα με τηγανητά ποντίκια;» «Εντάξει, αλλά ας βρούμε κάποιον να τα γδάρει πρώτα, εντάξει;»

Αλκιβιαδης Ζουρνατζης

ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

«Παππού, γιατί υπάρχει ένα απλωμένο ύφασμα με σημάδια πάνω σε αυτό το κτίριο;»

«Είναι ένα απομεινάρι ενός περασμένου κόσμου, Γιάνμεχμέτ, και γράφει: Η Ελλάδα στους Έλληνες.»

«Είναι αρχαίο;»

«Ναι. Πριν από αρκετά χρόνια, κάποια αγόρια, μαθητές, το κρέμασαν εκεί και τιμωρήθηκαν αμέσως από την τότε Διευθύντρια με πολυήμερη αποβολή και μείωση της διαγωγής, μια γυναίκα που, σε εκείνο το σχολείο, αποφάσιζε τι έπρεπε και τι δεν έπρεπε να σκέφτονται τα αγόρια. Η φιλάνθρωπος υφυπουργός Παιδείας τους έστειλε σε ένα στρατόπεδο επαναπροσδιορισμού συνείδησης στο Σουδάν, για να τους επανεκπαιδεύσει στην συμπερίληψη και τη δημοκρατική αναρχοφιλελεύθερη μονοδιάστατη σκέψη. Εμφανίστηκαν μόνο μετά από αρκετά χρόνια στερήσεων και βασανιστηρίων: έπρεπε να γράψουν χιλιάδες δοκίμια για την πνευματική και βιολογική ανωτερότητα των μαύρων, να απομνημονεύσουν τους μακροσκελείς μονολόγους του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα Whitnigga και να φορούν το πουκάμισο με χρώματα του ουράνιου τόξου κάθε μέρα.»

«Γιατί ήθελαν η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες;»

«Εκείνη την εποχή, υπήρχε ακόμη η πεποίθηση ότι τα κράτη ανήκαν στα έθνη που τα ίδρυσαν και τα έκαναν να ευημερήσουν. Σήμερα, γνωρίζουμε ότι αποτελούν αποκλειστική ιδιοκτησία των προοδευτικών, αριστερών και φιλελέυθερων με θεϊκό δικαίωμα».

«Αλλαχού Ακμπάρ!»

«Ηρέμησε, Γιανμεχμέτ, ο παππούς μιλάει για το παρελθόν. Απαγορεύεται να αμφισβητώ την παρούσα κατάσταση ».

«Το ξέρω, παππού, αλλά δεν θα ήθελα να ακούει κάποιος αριστεραναρχορουφιάνος. Έτσι λοιπόν τα αγόρια κρίθηκαν ένοχα…»

«Ακριβώς. Σύμφωνα με τον ΚΟΥΛΑΝΔΡΟΥΛΑΛΈΞΗ, αυτό το κείμενο προσέβαλε τον σύγχρονο ισλαμικό πολιτισμο με την διδασκαλία των Σωκράτη, Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, Ντάντε, Γκαίτε, το Ευαγγέλιο, την ιστορία του εικοστού αιώνα, τη βιολογία, έτσι πρόσβαλαν την συμπερίληψη και τον Πίνατς το σκυλάκι του Κουλμεμέτ».

«Ποιοι είναι ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Γκαίτε; Και τι είναι το Ευαγγέλιο; Και ο Κουλμεμέτ;»

«Δεν έχεις ιδέα, ε; Μια μέρα θα σου το πω, αλλά προς το παρόν, αρκεί να πω ότι η Διευθύντρια του σχολρίου λιθοβολήθηκε μερικά χρόνια αργότερα επειδή τόλμησε και απευθύνθηκε σε έναν άνδρα. Το σχολείο έκλεισε για βλασφημία και κανείς δεν μπήκε στον κόπο να αφαιρέσει το ύφασμα».

«Ένα πράγμα ακόμη, παππού, τι είναι σχολείο;»

«Είναι ένα μέρος όπου παιδιά σαν εσένα μάθαιναν να διαβάζουν και να γράφουν».

«Ξέρεις να διαβάζεις και να γράφεις, παππού;»

«Φυσικά, στην εποχή μου, όλοι οι Έλληνες ήξεραν πώς να το κάνουν. Έπειτα, με την άφιξη των νέων κατοίκων από την Ασία και την Αφρική, θεωρήθηκε προσβλητικό για τους αναλφάβητους και καταργήθηκε».

«Ποιο είναι το νόημα της ανάγνωσης και της γραφής;»

«Αν πρέπει να δημιουργήσεις έναν πολιτισμό, είναι θεμελιώδες. Αν πρέπει να τον καταστρέψετε, είναι άχρηστο.»

«Γι’ αυτό το άφησαν κρεμασμένο! Κανείς δεν ξέρει τι γράφει!»

«Ναι έτσι ακριβώς. Πεινάς;»

«Ναι, μπορείς να μου αγοράσεις μια σακούλα με τηγανητά ποντίκια;»

«Εντάξει, αλλά ας βρούμε κάποιον να τα γδάρει πρώτα, εντάξει;»

Αλκιβιαδης Ζουρνατζης