Όμως οι Εβραίοι δεν παίζουν. Μία παλιά γερμανική παροιμία λέει: «Όταν γευματίζεις με τον διάβολο, να κρατάς μακρύ κουτάλι».

                                                 -------------------------------------------------------                                                                     

                                                                         Jewish fascists 

                                                              ORIGINAL . REAL VIRUS .                     

                                          Λ.Ι .

                                             ---------------------------------------------------------

- Patsoules Dimitrios

- Τούρκοι και Εβραίοι μας οδηγούν στην αποκάλυψη της πικρής αλήθειας μετά από 56 έτη. Μία περίοδο υποχωρητικότητας, ενδοτισμού και – για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας – προδοσίας της Ελλάδος από το πολιτικό σύστημα. Μέχρι πρόσφατα, το τουρκικό σχέδιο φινλανδοποίησης της Ελλάδος λειτουργούσε στην εντέλεια, απέναντι σε κυβερνήσεις που επ’ ουδενί ήθελαν έναν πόλεμο και υποχωρούσαν διαρκώς. Έτσι, οι Τούρκοι έχουν πετύχει τον σταδιακό αλλά δραστικό περιορισμό της ελληνικής κυριαρχίας, με τις κυβερνήσεις των Αθηνών να βάζουν το πρόβλημα κάτω από χαλί (για να το πετάξουν στην επόμενη), και να εξαπατούν τον ελληνικό λαό με πατριωτικές φούσκες και εικονική αμυντική ικανότητα.

Τα πράγματα μέχρι τώρα έβαιναν «καλώς» για τους Τούρκους και τους εθνοσωτήρες μειοδότες. Οι πρώτοι καταλάμβαναν μία χώρα αμαχητί και οι δεύτεροι συντηρούσαν την εξουσία της οικονομικής ολιγαρχίας, έτοιμοι να καταστούν μειοψηφικοί μέτοχοι και κατώτεροι «μάνατζερ» στην αναπόφευκτα επερχόμενη ελληνο-τουρκική κοινοπραξία με CEO την Τουρκία. Αλλά, το βόλεμά τους, το ανατρέπουν οι Εβραίοι.

Η «συμμαχία» με το Ισραήλ αρχίζει να αποδεικνύεται «θανάσιμος εναγκαλισμός» για τους ολιγάρχες. Και δεν αναφέρομαι στην επιτελούμενη εξαγορά της χώρας από ξένη δύναμη, που θα καταστήσει τους Έλληνες μεταμοντέρνους δούλους ξένου έθνους. Αναφέρομαι στην υποχρέωση της κυβέρνησης να πάρει μέρος σε έναν ήδη εξελισσόμενο ψυχρό πόλεμο και έναν μάλλον αναπόφευκτο θερμό πόλεμο πλήρους κλίμακας Τουρκίας – Ισραήλ. Δηλαδή, αυτό το οποίο μετά τρόμου και βδελυγμίας προσπαθούσε η ολιγαρχία να αποφύγει επί 56 έτη, τώρα φαίνεται σχεδόν αδύνατο να το αποφύγει, χάριν του Ισραήλ.

Μωροί, όπως είναι, και διεφθαρμένοι, οι ολιγάρχες πίστευαν ότι με μία συμμαχία με το Ισραήλ μπορούσαν: α) να εξυπηρετήσουν τον Σιωνισμό και να απολαύσουν την πληρωμή τους, β) να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο από το αφήγημα της άμυνας, χωρίς όμως να κινδυνεύουν να πολεμήσουν ποτέ, γ) να πετύχουν αποτροπή (και εσωτερική εξαπάτηση) απειλώντας τους Τούρκους με ισραηλινή αρωγή σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης και δ) να γίνουν συνιδιοκτήτες της ισραηλινής τουριστικής επιχείρησης «Ελλάς ΑΕ».

Όμως οι Εβραίοι δεν παίζουν. Μία παλιά γερμανική παροιμία λέει: «Όταν γευματίζεις με τον διάβολο, να κρατάς μακρύ κουτάλι».

Το Ισραήλ ουδέποτε υπήρξε σύμμαχος της Ελλάδος και του Ελληνισμού γενικότερα. Ο ρόλος των Εβραίων είναι γνωστός στην τουρκική κατοχή των 400 ετών, στην Μικρασιατική εκστρατεία, την γενοκτονία των Ελλήνων στην Μ. Ασία και φυσικά στην τραγωδία της Κύπρου. Μέχρι την δεκαετία του 2000, το Ισραήλ ήταν στενός σύμμαχος της Τουρκίας και αθέατος βοηθός στα σχέδιά της εναντίον της Ελλάδος. Μετά υπήρξε η ρήξη. Και φυσικά, η αμείλικτη στρατηγική σκέψη των Εβραίων είδε ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα εναντίον των Τούρκων στην μεγάλη αναμέτρηση της νεοθωμανικής αυτοκρατορίας και της ανερχόμενης ισραηλινής αυτοκρατορίας στην Μέση Ανατολή, ίσως και στην ευρύτερη Νοτιοδυτική Ασία και Ανατολική Αφρική.

Και τώρα, η ολιγαρχία θα αναγκαστεί να πολεμήσει. Δεν υπάρχει διαφυγή.

Πρώτον, γιατί οι Εβραίοι όταν εννοούν «συμμαχία» εννοούν ουσιαστική συμμετοχή των συμμάχων τους (βλέπε ΗΠΑ) στις πολεμικές, επεκτατικές περιπέτειές τους. Όπως ακριβώς συνέβαινε και στον Αρχαίο και Μεσαιωνικό κόσμο, όπου ένα υποτελές έθνος, αναγκαζόταν να ακολουθεί τον προτέκτορά του στον πόλεμο, δίκαιο ή άδικο, νικηφόρο ή καταστροφικό.

Δεύτερον, γιατί ο «ελληνικός αντιπερισπασμός» έχει καταστεί ζωτικό στοιχείο στην ισραηλινή στρατηγική σχεδίαση εναντίον της Τουρκίας. Ένα διαρκές ενεργό μέτωπο φθοράς στο Αιγαίο και τον Έβρο, θα στερήσει από την Τουρκία εφεδρείες, πολεμικό υλικό και γενικά πόρους, ενώ θα προκαλεί διαρκείς απώλειες έμψυχου και άψυχου υλικού. Το ότι η μικρή Ελλάδα θα υποστεί τραγικές απώλειες και καταστροφές ουδόλως ενδιαφέρει το Ισραήλ. Αυτό είναι συνηθισμένο άλλωστε στο να «εξαντλεί» τους συμμάχους του μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός τους. Και επιπλέον, υπάρχει και η ανοικοδόμηση, δηλαδή ευκαιρία για μεγάλες μπίζνες πάνω στα ερείπια και στους νεκρούς.

Τρίτον, γιατί και η Τουρκία βλέπει πλέον την Ελλάδα σαν ένα μέρος της ισραηλινής «περικύκλωσης» και «αποκοπής» της από τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου. Η Άγκυρα φαίνεται να πιστεύει ότι ένα «μάθημα» στους Έλληνες θα είναι στην ουσία ένα «μάθημα» στους Εβραίους, και ταυτόχρονα διάσπαση της ισραηλινής «περικύκλωσης». Η ενδοτικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων φαινόταν να αποτρέπει την δυναμική λύση, και να προωθεί την σταδιακή υποταγή, αλλά τώρα η αναμέτρηση με το Ισραήλ για τον ηγετικό ρόλο στην Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο φαίνεται να απαιτεί άμεσα και δραστικά μέτρα από την Άγκυρα.

Εκ πρώτης όψεως, το Ισραήλ φαίνεται να μας κάνει μία μεγάλη χάρη: εξαναγκάζει την ενδοτική ολιγαρχία να πολεμήσει την Τουρκία. Αυτό θα ήταν υπέροχο, αν η ολιγαρχία είχε κτίσει πραγματικά ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, αντί να τις απεχθάνεται σαν θεσμό, και να τις χρησιμοποιεί ως μέσο πλουτισμού και εξαπάτησης των εθνικοφρόνων. Η σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ θα έδινε την ευκαιρία στην Ελλάδα να λύσει το πρόβλημα στο Αιγαίο και την Κύπρο, καταστρέφοντας την ΤΑ και το ΤΝ και καταλύοντας την νεοθωμανική αυτοκρατορία. Αντίθετα, οι ένοπλες δυνάμεις έχουν τεράστιο πρόβλημα (ποσοτικό, ποιοτικό και ηθικό) μόνιμου και έφεδρου προσωπικού και υποδομής για υποστήριξη υψηλής έντασης/ μέσης ή μεγάλης διάρκειας πολέμου. Και φυσικά, είναι και η αλλοτριωμένη σε μεγάλο ποσοστό ελληνική κοινωνία, που δεν θέλει να πεθάνει για τίποτα, αλλά θέλει να τα απολαμβάνει όλα…

Συμπερασματικά, η ισραηλινό-τουρκική αναμέτρηση φαίνεται ότι θα προκαλέσει μία αναπόφευκτη «Αποκάλυψη» της αλήθειας στον τομέα της Άμυνας και της Εθνικής Στρατηγικής. Μίας τραγικής και απεχθούς αλήθειας, την οποία η ολιγαρχία κρύβει κάτω από το χαλί επί μισό αιώνα και την περιτυλίγει με ευτελή χρυσόχαρτο.

Θα μπορούσε να πεις κανείς, ότι η τελευταία ευκαιρία της ολιγαρχίας είναι αφενός να λάβει απελπισμένα, άμεσα και ταχύτατα μέτρα (όπως αύξηση της θητείας και επείγουσα δημιουργία μεγάλων αποθεμάτων πυρομαχικών – αντί να τα δίνει στην Ουκρανία ) και αφετέρου να απαιτήσει από το Ισραήλ να συμμετάσχει άμεσα και σε μεγάλη κλίμακα σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Τουρκίας, σε περίπτωση πολέμου με την Ελλάδα, αποκεφαλίζοντας την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της και καταστρέφοντας την αεροπορική της ισχύ στο έδαφος, για να αναφέρουμε τα σπουδαιότερα. Και όχι να μας αφήσει μόνους να αλληλοκαταστραφούμε με τους Τούρκους, ώστε το Ισραήλ να μείνει κυρίαρχο στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.

ΥΓ: Βεβαίως υπάρχει και η περίπτωση της αιφνίδιας λύσης των προβλημάτων Ισραήλ – Τουρκίας, με μοίρασμα μεταξύ δύο μεγάλων περιφερειακών δυνάμεων των ενεργειακών πόρων, των εμπορικών οδών και της “ασφαλείας” (βλέπε στρατιωτικής κυριαρχίας) στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Με την ασήμαντη πολυπολιτισμική Ελλάδα να καθίσταται μία επαρχία της νεοθωμανικής αυτοκρατορίας με προνομιούχους (όπως και στην 400ετή σκλαβιά) τους Εβραίους εποίκους…

- via Patsoules Dimitrios

- ksipnistere  29/08/2026